VJERSKE SEKTE - Hristova duhovna crkva – pentekosti -Hipnotisana gomila u nesvjesnom stanju

Pentekosti se prvi put pojavljuju na prostoru Kraljevine Jugoslavije 1933. godine i to najprije u Sloveniji. Već 1935. godine jedna grupa se javlja u Zemunu, četrdesetih godina u Osijeku, a zatim i u Beogradu.

U Srbiji broj pripadnika Hristove crkve ne prelazi 100, od kojih se više od polovine članova nalazi u Beogradu. Ova crkva je nadnacionalna, pa članstvo čine Srbi, Hrvati i Bošnjaci, kao i strani državljani

************************

Hristova duhovna crkva nastala je krajem XIX veka u SAD, a zatim je učenje ove sekte preneto u Evropu. Prvu zajednicu osnovala je grupa baptista 1886. godine, a njeno osnivanje vezuje se za izvesnog R. G. Sparlinga, koji je osnovao Pokret poslednjeg izliva Duha svetoga. Po tome je ova crkva popularno nazvana – Pentekostna, jer "pentekostas" na grčkom znači "sveta pedesetnica", a po Novom zavetu, izliv Duha svetoga dogodio se 10. dana od Hristovog vaznesenja ili 50. dana od njegovog vaskrsenja. U našem narodu se taj praznik zove nedelja na Duhove ili praznik Svete trojice.

Kako navodi dr Lazar Milin, Sparling i njegov sin su verovali da se posebnim molitvama i prizivanjem može postići da Duh sveti siđe na njih i učini ih čudotvorcima, te da ih obdari znanjem svih svetskih jezika. A, kako se čini, u takvo "čudo" veruju i sadašnji misionari ove sekte. Evidentno je da su zbog takve "jeresi" Sparling i njegov sin isključeni iz Baptističke crkve, a prvu Pentekostnu crkvu osnovao je Čarls Parham, 1901. u Kanzasu, u SAD.

Internacionalna sekta

Zoran Luković smatra da oratorstvo, pesma i igra dovodi vernike ove zajednice u stanje potpune obuzetosti "Duhom svetim". Tada dolazi do izgovaranja "glosalija", tj. reči koje se izgovaraju prilikom službe i koje mogu biti nepoznate i govorniku i slušaocu, ili poznate samo jednom od njih. Dr Vukadin Cvetanović smatra da su "glosalije", najčešće jednosložne reči, simboličkog značenja, putem kojih se vrši kolektivno "programiranje" pripadnika sekte, uvodeći ih u kolektivni hipnotički trans, tj. nesvesno stanje, u kome se hipnotisanoj gomili sugeriše da je došlo do "izlečenja" nekog pripadnika sekte "Duhom svetim", u šta ona bespogovorno veruje.

Pentekostalci su nadnacionalna verska zajednica, čiji je najviši organ u svetu Konferencija, koju sačinjavaju odbori kontinenata. Predsednik Konferencije je bio Švajcarac Jakob Kopfi. Odbor Evrope čine predstavnici crkava svih zemalja ovog kontinenta. Navodno, lokalne crkve su samostalne i postoji samo "bratska saradnja sveštenika", ali ona ide dotle da se, u slučaju postavljanja nekog sveštenika koji nije po volji imućnim crkvama, dotična zajednica potpuno izoluje, sve dok ne promeni svog starešinu.

Pentekosti se po prvi put pojavljuju na prostoru Kraljevine Jugoslavije 1933. godine i to najpre u Sloveniji. Već 1935. godine jedna grupa se javlja u Zemunu, četrdesetih godina u Osijeku, a zatim i u Beogradu. Od 1945. godine članovi te sekte okupljaju se u iznajmljenim prostorijama Vojske spasa. Godine 1952. dolazi do rascepa u crkvi. Naime, veći deo vernika prihvatio je novo učenje po kojem je bilo obavezno ponovno krštenje svih članova zagnjurivanjem u vodu, pa je te godine sprovedeno masovno krštenje svih sledbenika na Dunavu. Jedan manji deo vernika nije prihvatio ovu novinu i nastavio je svoj rad pod nazivom Crkva – malo krštenje. Osnovni izvor za doktrinu ove sekte je Sveto pismo. Po mišljenju dr Lazara Milina, pentekosti spadaju u kategoriju "ikonoboraca", tj. ne poznaju Svetu Tajnu Starešinstva, Svetu Tajnu Ispovesti i smatraju da se još za života može dostići stanje potpune bezgrešnosti. Po istom autoru, ogranci ove crkve bili su: Hristova pentekostna crkva sa sedištem u Zagrebu, Hristova duhovna crkva malokrštenih sa sedištem u Subotici. Hristova duhovna crkva velikokrštenih sa sedištem u Subotici. Hristova duhovna crkva nogopranih sa sedištem u Vrdniku, na Fruškoj Gori, te Društvo Filadelfija sa sedištem u Subotici (koje je ogranak istoimenog društva iz Osijeka)…

Tri crkve, jedna vjera

Hristova crkva osnovana je u Evropi krajem XVIII veka. Njena aktivnost ubrzo se proširila i na američki kontingent, gde je trenutno najjače uporište te zajednice u svetu. Prema podacima iz 1973. godine, samo u SAD je postojalo 6.200 objekata te crkve i oko 2.400.000 vernika.

U Srbiji broj pripadnika Hristove crkve ne prelazi 100, od kojih se više od polovine članova nalazi u Beogradu. Ova crkva je, po pravilu, nadnacionalna, pa članstvo u SRJ čine Srbi, Hrvati i Muslimani, kao i strani državljani. Primera radi, u najvišem organu ove crkve, Upravnom odboru, pored jednog Jugoslovena, zastupljena su i dva američka državljanina. Takođe, i misionari Hristove crkve u Jugoslaviji najčešće su Amerikanci.

Specifičnost crkve je u tome što nije nastala otcepljenjem od drugih hrišćanskih zajednica, već je stvorena kao pokušaj da se objedini Rimokatolička, Pravoslavna i protestantska crkva. Hristova crkva smatra suvišnim podele u hrišćanstvu, jer one ne predstavljaju suštinski deo vere. Kao osnovu svog učenja, ova crkva koristi isključivo Bibliju, za razliku od većine drugih crkava, koje, osim Svete knjige, koriste i druge knjige i predanja. Pripadnici Hristove crkve tvrde da je izvorno hrišćanstvo bilo jednostavno, ali da je vremenom toliko dodavano i oduzimano, da je danas teško napraviti razliku šta je izvorno, a šta plagijat. Ipak, to im ne smeta da tvrde da su upravo oni nastavljači izvornog hrišćanstva, kako po dogmi, tako i u praksi.

Sledbenici Hristove crkve nemaju "crkvu" u smislu objekta i organizacije. Oni se okupljaju u običnim salama za sastanke u kojima nema ni ikona, ni drugih relikvija. Ne nose posebnu odeću, ne krste se, nemaju ritual krštenja dece, itd. Njihova crkva nema strogu hijerarhiju, već su sve zajednice slobodne i nezavisne i sarađuju na dobrovoljnoj osnovi. Starešine tih zajednica organizuju stručno-konsultativne skupove, koji se najčešće održavaju u Evropi, iako je glavni stručni i edukativni centar smešten u SAD, na tzv. Zajedničkom univerzitetu. Zajednica se finansira, uglavnom, dobrovoljnim prilozima, a znatna sredstva ostvaruju se i naplaćivanjem školarina na Univerzitetu.

(Nastaviće se)

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.