VERSKE SEKTE - Tibetansko-budističke sekte - Dalaj-lama duhovni učitelj i vođa Tibeta

Da bi stekao titulu doktora budističke filozofije, sadašnji dalaj-lama morao je da polaže ispite iz logike, budističke metafizike, manastirske discipline i to pred publikom od 20.000 kaluđera-naučnika.

Dalaj-lama smatra da "religija i nacionalno osjećanje idu uvijek zajedno", ali njegovo mišljenje ne dijele tvorci Religije Novog doba, čija je jedna od potki sadržana u budističkom pogledu na svijet i u želji da to postane religijsko ubjeđenje svih nacija

***********************************************

Tibetansko-himalajski budizam se, prema pisanju Slovenca Edvalda Flisara, deli na četiri sekte. Vingma povezuje klasičnu budističku mudrost sa magijskim obredima iz predbudističkih vremena; sakja je napustila čarobnjaštvo i predstavlja ortodoksnu budističku sektu; kargja je sačuvala neke obrede iz predbudističkog perioda; a gelug je sekta "reformisanih žutih šešira" i ona je najmasovnija, a njene vođe su uvek bile dalaj-lame, koje su, po tradiciji, verske i svetovne vođe Tibeta. Među sektama vlada trpeljivost, a ponegde čak imaju i zajedničke molitvene dvorane i svetilišta.

Burna istorija Tibeta

Istorija Tibeta je bila jako burna. Posle smrti kralja Nimagona, 930. godine, zapadni Tibet bio je podeljen između njegovih sinova, tako da je Ripamgon postao kralj Ladaka, Krasismgon kralj Gugeja, a Degtsugmgon kralj Zanskara. Godine 1641. ladački kralj osvaja Zanskar i stavlja na presto svog sina Dečogrnamgjala. Njegovi potomci vladali su u zemlji "belog bakra" do 1831. godine, kada je kraljevstvo pripalo hinduskim Dograima iz Džamuja. Posle oslobođenja od britanskog ropstva, vlada u Delhiju ukinula je kraljevima pravo na vlast, a taj deo Tibeta potpao je pod indijsku jurisdikciju. Sedište dalaj-lame bilo je u delu Tibeta koji je, posle Kineske revolucije, proglašen za kinesku provinciju, pa je dalaj-lama dragovoljno i sa više hiljada sledbenika i svojom vladom otišao 1959. godine u izbeglištvo. Od tada živi u indijskom mestu Darmasala, ali često boravi u SAD, tražeći podršku američkih političara i njihovog javnog mnjenja za proglašenje nezavisnosti Tibeta. Pored toga, on u Americi ima i puno verskih sledbenika, pogotovo u Njujorku i Los Anđelesu, pa te posete koristi i za verske rituale inicijacije (uvođenja) u sektu novih vernika.

Dalaj-lama je do izbeglišta bio smešten u Potalu, u velelepnoj palati sa 1.200 soba, koju je u 17. veku izgradio V dalaj-lama. Inače, titula dalaj-lame ustanovljena je 1531. godine, kada je rođen prvi verski i svetovni poglavar Tibeta za koga se verovalo da je inkarnacija samog Bude. Ovaj naziv potiče od mongolske reči "dalaj", što znači "okean" i tibetanskog izraza "lama" koji odgovara indijskoj reči "guru" i znači "duhovni učitelj". Sadašnji dalaj-lama je od šeste godine počeo da uči logiku, tibetansku umetnost i kulturu, sanskrit (iz koga tibetanski jezik, sa primesama mongolskog, vuče poreklo), medicinu i budističku filozofiju, poeziju, muziku i astrologiju. Sa 25 godina je proglašen doktorom budističke filozofije. Da bi stekao tu titulu morao je da polaže ispite iz logike, budističke metafizike, manastirske discipline i to pred publikom od 20.000 kaluđera-naučnika.

Sam dalaj-lama smatra da "religija i nacionalno osećanje idu uvek zajedno", ali njegovo mišljenje ne dele tvorci Religije Novog doba, čija je jedna od potki sadržana u budističkom pogledu na svet i u želji da to postane religijsko ubeđenje svih nacija.

Mistika opojne, srednjovekovne legende o svetom Gralu, čiji su navodni čuvari bili templari, prouzrokovala je rađanje mnogih tajnih redova. Da podsetimo da je najveći broj pesama o svetom Gralu objavljen baš u XII veku, kada su templari bili na vrhuncu svoje slave, a katari na najvišem stepenu ekonomskog i duhovnog prosperiteta. Taj mit je naprasno uskrsnuo krajem XIX veka, kada je u Nemačkoj i Austriji došlo do stvaranja mračnog reda Novih templara, koji je za svoj simbol upotrebljavao kukasti krst, tzv. Levu svastiku, kao seksomagijski simbol iz predarijevskih vremena u Indiji.

Grupa TULE

Od hermetičke organizacije Novih templara je, 1918. godine, u Minhenu, nastala grupa TULE, koja je, zahvaljujući baronu fon Sebotendorfu, stupila u kontakt sa malobrojnom Nemačkom radničkom partijom, čiji je osnivač bio Anton Dreksler.

Krajem 1919. godine, organizaciji TULE se priključuje Adolf Hitler, a zatim i Rudolf Hes.

TULE ubrzo dobija isključivo crnomagijski karakter, sa čestim homoseksualnim seansama, čiji su praktikanti neretko bili vođe SS-a. Da bi ublažio revolt žena, Rudolf Hes je osmislio "mutertag" - Dan žena baziran na obnovljenom paganskom kultu Boginje Majke, a od nacističkih žena se zahtevalo da budu prave mašine za rađanje dece, tj. čistokrvne rase arijevaca. Jer, kao što je poznato, Hitler je verovao da će mu posedovanje Koplja Sudbine, koje je oteo iz riznice Habzburgovaca u Beču, obezbediti neograničenu moć, neophodnu da kao pripadnik arijevske rase, postane Vladar sveta, o kome govore neki drevni tibetanski spisi.

Slomom Trećeg rajha zvanično je prestala da postoji i grupa Tule.

U Jugoslaviji je O.T.O. jedno vreme delovao i pod nazivom udruženje građana "Sveti gral". Ovaj naziv je pun simbolike i aludira na relikvije koje su, navodno, čuvali vitezovi templari. No, budući da je reč o neognostičkoj sekti okosnica njene jeresi, u odnosu na hrišćanstvo, je u tvrdnji da je svaki čovek Bog i da samo treba, određenim ritualima i magijskim obredima probuditi tu snagu i steći natprirodnu moć. Po njima, i Isus je bio takav čudotvorac (gnostik), koji nije raspet na Golgoti, već je nastavio da živi sa dve Marije - Marijom svojom majkom i Marijom Magdalenom…

 (Kraj)

Od ponedjeljka, 15. februara, novi feljton "Glasa Srpske": DEMOKRATIJA – Istorija jedne ideologije, autora Lučana Kanfora. U knjizi su obrađene istorijske teme s različitih aspekata i ideje koje su iz osnova izmijenile istorijsku nauku.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.