Poklonici kulta vatre i svjetlosti

SRPSKI STARI VEK - ETNOGENEZA SRBA

U anglosaksonskim istraživanjima odavno se pisalo o tijesnoj vezi između toponima na arheološkim kartama Britanskih ostrva i nekih krajeva Balkana - (Lika, Cetina, Drim, Lim, Soča, Buna, Arsa, Drava, Korana, Ukrina, Vid, Una, Bojana, Krka, Dobra, Nišava, Sana...). Što se tiče naroda koji je sagradio Edit Sar, drevni izvori kažu da je vjerovao u nebeske bogove, a da je sebe nazivao "nebeskim narodom"

Otkrivanje tajne imena Srba i srpskog naroda, nalazi se u rešenju njegove etimologije i semantike. Ona je nerazdvojiva od mnogobrojnih varijanti naziva, zabeleženih na celom prostoru Sredozemlja, Azije i Evroazije; svakako, treba imati u vidu da je konstrukcija etnikona "Srbin" (Srbi) model srpskog građenja reči – standard srpskog jezičkog sazvučja, tesno povezan sa mnogobrojnim staništima Srba. Ovakva veza geografije i lingvistike jedna je od ključnih, pri rešavanju značenja etnikona Srbin.

 Ovom problemu, u našoj nauci, nije posvećena dužna pažnja. Prilikom seoba, prirodno je da su narodi, sa svojih starih teritorija, prenosili i nazive mesta, planina i reka, na svoja nova staništa. To je sasvim uobičajena pojava. Prema iskazu Gligorija Demjanoviča Zlenka, višeg naučnog savetnika pri stručnoj biblioteci "Maksim Gorki" u Odesi, Krim, ovom problemu nije posvećivana pažnja ni u ruskoj (sovjetskoj) nauci. U anglosaksonskim istraživanjima, odavno se razmišljalo i pisalo o vezi između toponima na arheološkim kartama Britanskih ostrva i nekih krajeva Evrope i Balkana. Engleski istraživač, profesor Olbrajt (Allbright), tvrdi da te veze nisu puke slučajnosti, već su to dokazane činjenice.

Najviše savršenstvo      

Upoređivanjem leksike arhaizama, nasleđenim iz pojedinih skupina indoevropskih jezika, zatim onomastičkog materijala i toponimije, paleolingvisti su odavno zapazili mnoge sličnosti, baš kao i komparativisti, u etimologiji – "iransku vezu", odnosno vezu za sanskritom. Prema filologu, I.M. Živančeviću, slovenski jezici su, od svih indoevropskih jezika, najkasnije prekinuli vezu sa sanskritom. Olbrajt konstatuje da je jezik bio oduvek primarna indikacija o pripadnosti jednoj kulturi, odnosno letopis – etno-hronogram – o sopstvenom poreklu jednoga naroda, dok, recimo, oblik lobanje ili boja kose, obično malo znače.

Teza da ime srpskog naroda vuče poreklo od imena Edit Sara, drevnog, monumentalnog arijevskog svetilišta iz doline Sinda, vezuje se uz značenje reči "sar" koja, na parćanskom, znači najviše mesto, najvišu moć i savršenstvo. Samo značenje Edit Sara odnosi se na divno, najviše moguće savršenstvo. Sanskritska reč "srmbh" je s tim u vezi, jer označava blistavost i svetlost – jasnoću. Haldejska reč "sarab", koja u korenu ima "sar", odnosi se na žar, svetlosnu silu i bujnost. Izvedenice: "sarah", "surah" i "sarebit" odnose se (i upućuju, takođe) na svetlost i preuzvišenost, gvožđe i jačinu.

Sa istim značenjima su i latinske reči "surio" (svetlost, toplota), "sertum" (spaljivanje) i "severus" (vatreni). Nemačke izvedenice iz latinskog (sehre, sehr), odnose se na vatru i spaljivanje. Sam kompleks Edit Sara sastojao se od niza piramidalnih vatrišta, te tako, svojim izgledom, potvrđuje značenje ove reči. Što se tiče naroda koji je sagradio Edit Sar, drevni izvori kažu da je verovao u nebeske bogove, a da je sebe nazivao "nebeskim narodom".

Ime Sauromati, Sauromatai, skitskog je porekla - složenica, izvedena od reči: "saura", "sura", "surja", u značenju svetlost, sjajnost, sunce i imenice "mata", u značenju vera, doktrina (logički sistem), mišljenje, shvatanje, pa bi Sauromat, Sarmat, bio onaj koji je u službi svetlosti, njen obožavalac - onaj koji bogosluži Suncu. Sunce je u direktnoj vezi sa kultom vatre, koji se negovao u Edit Saru. Skiti su one, koji služe Suncu, okarakterisali i nazivali Sauromatima. Sarmatima, koji su, kao i Masageti, bili sledbenici solarnog kulta, prenetog iz njihove pradomovine, prvo u dolinu Inda, da bi, u kasnijoj fazi, bio poznat kao kult "sunčevog kola" boga Podage, nem. Summersprosse.

 Arijevska plemena      

Skitski naziv sarmatskog plemena, očuvan je kao grčko određenje, široko zastupljeno na helenskim teritorijama i gradovima Ponta, pa su se, kako je rečeno, vladari Bosforskog kraljevstva nazivali Sauromatima. Plinije je izjednačio Sauromate i Sarmate. Oslanjajući se na Plinija i Epifanija, ruski istoričar Trubačev kaže da su Sarmati sami sebe zvali Arijcima: "Arraei Sarmatae, ljuos Areatas vocant" (Naturae Historia.IV,41).

Oba naziva, Sauromati i Sarmati (kao i naziv Srba), nastao je iz istog jezičkog korena ili jedne grupe korena. To je reč "sur", "sar" (svar, sr ), koji tvori široko semantičko polje vezano za svetlost, sjaj, sunce i nebo, ali i kretanje, nastupanje, povređivanje, ubijanje i, u bliskoj su vezi sa imenom Srbin, tj. Surbin. Na vezu Srba i Sauromata upućuje i to da se uvek lociraju jedni uz druge; o širokoj upotrebi apelativa "sur-v(b)i" i "sr-bi" govori i podatak da se onomastika na "sur", "sar", "svar", često sreće na sarmatskom području, ali i na veoma širokom prostoru Evrope, Bliskog istoka i Azije. Ovo se objašnjava prisustvom arijevskih plemena, Srba, poklonika kulta vatre i svetlosti, (ne baca uzalud vrhovni bog Perun gromove i munje koje svetle ali, istovremeno, mogu da izazovu plamen ).

Imena

Evo nekoliko naziva rijeka na Britanskim ostrvima iz keltskog doba: Mur (Mura), Pek, Karas, Morača, Vardar, Lika, Cetina, Drim, Lim, Soča, Buna, Arsa, Drava, Korana, Ukrina, Vid, Una, Bojana, Krka, Dobra, Nišava, Sana... Evo i naziva planina: Lovcin (Lovćen), Koritnik, Korab, Rum, Rudine, Vran, Šar, Komen, Kom... A, evo i sanskritske veze, iransko- srpske, odnosno srpsko-iranske, u vezi naziva reka: Arun, Tamara, Krka, Sutla... - to su, odreda, nazivi koji se i danas nalaze u vokabularu hidrografskih pojmova u Indiji i na Dalekom istoku.

                                  ( Nastaviće se ) 

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.