Islamska Republika odbacuje nacionalizam

Od Bosne do Kosova - Reislamizacija Balkana (istorijska pozadina) VII dio

U okviru djela "Hrišćanstvo i Judizam", proglas određuje buduće odnose predočenog novog islamskog poretka prema ove dvije vjere, koje autor smatra za "dvije najistaknutije religije" van oblasti Islama". Ideja nacionalizma, bilo koje vrste, u potpunosti je odbačena u korist Islamske Republike, koja sama može da odgovori izazovima modernog svijeta

Uzor za novo islamsko uređenje koje proglas stavlja na pijedestal je Pakistan, muslimanska država koja, uprkos svojim brojnim nedostacima, ostaje Izetbegovićeva "velika nada." A krajnji cilj je jedinstvo muslimanskog naroda i u međuvremenu bi svaka muslimanska zemlja trebalo da se pobrine za sve ostalo: Egipat bi trebalo da se postara za Muslimane u Etiopiji i Kašmiru, i na osnovu zaključka, Muslimanima Bosne i Balkana bi trebalo da se bavi ostatak islamskog sveta. Činjenica da osećanja blagonaklonosti prema potlačenoj muslimanskoj braći nisu svugde pretvorena u delovanje, krivica je zapadno-obrazovanih Muslimana koji su zamenili nacionalizam Pan-islamizmom.

U okviru dela "Hrišćanstvo i Judizam", proglas određuje buduće odnose predočenog novog islamskog poretka prema ove dve vere, koje autor smatra za "dve najistaknutije religije" i "najvažnije sisteme i učenja van oblasti Islama". Pored toga, autor pravi razliku između Hrista i Crkve.

Upozorenje Jevrejima

Prvi je, govori on, u skladu sa učenjima Kurana, deo božanskog otkrovenja, dok je drugo, kao utelovljeno u Inkviziciji, gnusno njegovom srcu. U isto vreme, ipak, kao što je i normativni islamski običaj, on optužuje Hrišćanstvo za "izvrtanje određenih aspekata" božanske poruke dok Crkvu optužuje za netoleranciju. Slično, on pravi razliku između Jevreja i njihovog nacionalnog pokreta - Cionizma, idealizujući vremena kada su oni živeli pod Islamom, ali u potpunosti odbacujući njihove težnje za nezavisnošću i nacionalnošću.

Stoga, sve dok su Jevreji pokorni i dok ostaju u svom položaju zima u okviru muslimanske države koju on predočava, sve je dobro, ali da se usude da proglase nezavisnost i da ustanu protiv islamskog sveta, to je neoprostivo. On tvrdi da Jerusalim nije samo palestinski grad, već pre svega muslimanski, te stoga upozorava Jevreje, koji su "sami stvorili" sukob sa arapskim režimima (a ne sa arapskim ili muslimanskim narodom), da bi produženi rat vodili Muslimani protiv njih, sve dok ne oslobode "svaki pedalj porobljene zemlje". On preti da bi "bilo kakve zamene ili kompromisi koji bi mogli da dovedu u pitanje ova elementarna prava za našu braću u Palestini bili izdaja koja bi mogla da uništi čak i sam sistem moralnih vrednosti koji podupire naš svet.

U suštini, ova strastvena Izetbegovićeva poruka, zasnovana na Kuranu i buđenju Islama, obraća se svetskoj zajednici svih Muslimana, i teži uspostavljanju jednog islamskog svetskog poretka zasnovanog na pravilima Kurana. Ideja nacionalizma, bilo koje vrste, u potpunosti je odbačena u korist Islamske Republike, koja sama može da odgovori izazovima modernog sveta i da vrati Islamu staru slavu i nadmoć. Poput platforme Hamasa i drugih fundamentalista, tekst Kurana, radije nego komentari muslimanskog ustanovljenja, obezbeđuje objašnjenje za kulturnu, socijalnu i političku revoluciju koju autor predlaže da se preduzme.

Iskustva iz Srbije

Dok je u Srbiji 1998. i 1999, kada sam upoznao akademike, političare opozicije i novinare koji nisu izražavali mnogo simpatije prema svojoj vlasti, ali su u isto vreme bili zabrinuti za buđenje Islama na Balkanu, dato mi je više detalja o Izetbegoviću i njegovim islamističkim aktivnostima. Rečeno mi je da je odmah nakon Drugog svetskog rata, u proleće 1946, kao član "Mladih Muslimana", on, zajedno sa Omerom Behmenom (kasnijim potpredsednikom stranke SDA) i Dr Šaćirbajem (ocem Muhameda Šaćirbaja, ambasadora Bosne u UN), oformio jedan ilegalni časopis - Mudžahedin, u kom je objavljena sledeća pesma:

Zemlja se prolama, planine se tresu

Naš ratni poklič odjekuje zemljom

Držite glave visoko, ljudi mladi i stari,

U svetom džihadu je naše spasenje.

Došlo je vreme, napred braćo

Napred braćo, napred junaci

U Džihad, u Džihad nas šaljite.

Ponosno leprša zelena zastava,

Zatvorite redove ispod njih u kolone poput čelika,

Neka nas bratstvo Islama vodi,

Prezrimo smrt i pođimo u boj.

Došlo je vreme, napred braćo...

Sa našim ratnim pokličem "Alah Akbar"

Neka struli staro i neka propadne svet

Na radost i spasenje čovečanstva

Hrabro, junaci, pođimo u boj!

Došlo je vreme, napred braćo...

Mudžahedini

Citati iz Svete knjige koje nalazimo u Deklaraciji svjedoče o hegemoniji Kurana u misli i planovima autora. Dokument stvara utisak božanski vođenog programa o kom ne treba raspravljati ili ga razmatrati. Zavjet koji se provlači kroz ovu deklaraciju, da bi islam ponovo osvojio svoj narod, mirno ako je moguće, silom ako je neophodno, mogao bi da baci određeno svjetlo (ili prije tamu), na neke od događaja koji su se odigrali u Bosni 90-ih, uključujući Irance i druge mudžahedine koji su učestvovali u bitkama, sa izgledom da se ubrzo dese i na Kosovu, na prelazu milenijuma.

 (Nastaviće se)

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.