Priča o opijumu i kontroli države - Mrtvačka glava

VLADAVINA TAJNOM - MODERNA TAJNA DRUŠTVA (9)

Novi članovi Mrtvačke glave zovu se vitezovi, kao što su bili vitezovi templari, malteški vitezovi ili vitezovi sv. Jovana. Veze u nastanku obreda Mrtvačke glave i zloglasnih bavarskih iluminata koji su istorijski postojali.

Pozadina Mrtvačke glave, u stvari, je priča o opijumu i carstvu, kao i o ogorčenoj borbi za političku kontrolu nad novom američkom republikom

********************

Mrtvačka glava je, prema istraživačima, veoma tajno bratstvo koje se očito nalazi samo na univerzitetu Jel, daje ogroman broj vladinih službenika koji unapređuju globalističke ciljeve u drugim tajnim grupama.

"Članovi SSO-a, kada ih optuže za umešanost u zaveru, brane se činjenicom da su oni žrtve zavere. I velikim delom su u pravu", pisao je istraživač Entoni K. Saton. "Većina članova SSO-a nije uključena u zaveru i o njoj nemaju pojma... Međutim, postoji jedna grupa UNUTAR Saveta za spoljne odnose koja pripada tajnom društvu, koja se zaklela na ćutanje i koja uglavnom kontroliše SSO".

Među članovima se nalaze izuzetno moćni ljudi kao što je Henri Stimson, ratni sekretar kod predsednika Frenklina D. Ruzvelta, koji je opisan kao "čovek prirastao za srce američkoj vladajućoj klasi", ambasador SAD u Rusiji Averel Hariman; izdavač Henri Lus i Dž. Ričardson Dilvort, dugogodišnji upravnik Rokfelerovog bogatstva.

Bratstvo smrti

Prema Satonu i drugima, ovo tajno društvo je američki ogranak nekadašnje nemačke tajne organizacije. Poznata pod raznim nazivima, kao Ogranak 322, "Bratstvo smrti", ili "Red", ova grupa je najpoznatija kao "Mrtvačka glava" ili samo "Glava".

Američki ogranak Reda osnovali su na univerzitetu Jel 1832. general Vilijam Hatington Rasel i Alfonso Taft.

Taft, koji će 1876. postati ministar rata, a zatim savezni javni tužilac SAD i ambasador u Rusiji, bio je otac Vilijama Hauarda Tafta, jedine ličnosti koja je bila i predsednik i vrhovni sudija SAD.

Rasel će postati i član upravnog tela države Kenektikat. Njegova porodica bila je glavna u firmi Rasel i društvo, koju su inače kontrolisale neke bostonske porodice "plave krvi" koje su se obogatile najpre trgovinom robljem a potom švercom opijuma početkom XIX veka. Neki istraživači veruju da ova neprijatna pozadina objašnjava piratski simbol lobanje i ukrštenih kostiju koji je prihvaćen kao oznaka Reda, amblem koji su najpre koristili stari vitezovi templari.

Prema Satonu, Red je iz Nemačke na univerzitet Jel doneo Rasel, čiji je rođak, Semjuel Rael, učestvovao u opijumskom ratu u Kini. U jednoj knjižici kojom se jedno rivalsko tajno društvo bavi istragom sedišta Mrtvačke glave u Jelu (poznatog kao "Grobnica"), kaže: "Njegov osnivač (Rasel) bio je u Nemačkoj kao apsolvent i uspostavio je toplo prijateljstvo s vodećim članom nemačkog društva. On je sa sobom doneo na koledž ovlašćenje da može ovde da formira ogranak. Tako je osnovana Mrtvačka glava".

Možda pomenuto tajno nemačko društvo nije bilo nijedno drugo nego misteriozni i zloglasni iluminati. Ron Rozenbaum - jedan od retkih novinara koji je ozbiljno proučio Mrtvačku glavu - zabeležio je da je službeni amblem Reda u isto vreme i zvanični grb iluminata. U jednom članku u časopisu Eskvajer Rozenbaum je napisao: "Čini mi se da sam otkrio sigurne, mada skeletne veze, u nastanku obreda Mrtvačke glave i zloglasnih bavarskih iluminata... (koji) su zaista istorijski postojali... od 1776. do 1785. bili su ezoterijsko društvo sa još mističnijim ložama nemačke masonerije".

Ek se složio s tim, pišući da Red predstavlja samo "prerušene iluminate... Pokazaće se da je simbolika (njegove) ceremonije prijema blisko povezana s masonerijom", dodao je on. Masonski amblemi, simboli, nemačko geslo, čak i izgled prostorije - sve je istovetno masonskim ložama u Nemačkoj koje su povezane s iluminatima.

Oligarhijska tradicija

Razmatrajući zlu pozadinu njegovih osnivača i njihovih porodica, pisci Vebster Grifin Tarpli i Anton Čajtkin upozorili su: "Pozadina Mrtvačke glave, u stvari je priča o opijumu i carstvu, kao i o ogorčenoj borbi za političku kontrolu nad novom američkom republikom."

Ma kako da je počela Mrtvačka glava, ona je 1856. uklopljena u Raselov trust. Red vodi godišnje sastanke u klubu na reci Sv. Lorens po imenu Dirland.

Dok je Mrtvačka glava nesumnjivo tajni klub, nije i jedini. Prema Tarpliju i Čajtkinu: "Prinston ima svoje klubove za ručavanje, naročito Ajvi klub i Kotidž klub, čija oligarhijska tradicija teče od Džonatana Edvardsa i Arona Bura preko braće Dals. Na Harvardu postoji ultraplavokrvni Porcelanski (poznat i kao Pork ili praseći klub); Teodor Ruzvelt se hvalisao nemačkom caru da je član tog kluba; Frenklin D. Ruzvelt bio je član malo 'nižeg' Kluba muva".

Drugi tajni klubovi postoje na Jelu - Vučja glava i Svitak & ključ, da pomenemo samo dva - i, kako je naveo Rozenbaum, svi oni koji ne pripadaju Mrtvačkoj glavi gotovo sigurno pripadaju drugim grupama. Ali nijedna druga grupa nema očite krvne i poslovne veze kao Mrtvačka glava.                      

Svake godine samo petnaest brucoša na Jelu bira se za učlanjivanje u Mrtvačku glavu tokom poslednje godine studija.

Pored izuzetne tajnosti - od članova Mrtvačke glave zahteva se da napuste prostoriju ako bi iko pomenuo grupu - Red ima sopstvene nazive za svoje članstvo. Novi članovi se zovu vitezovi, u stilu pređašnjih tajnih društava kao što su vitezovi templari, malteški vitezovi ili vitezovi sv. Jovana.

                                 (Nastaviće se)

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.