Farsa

Veljko Zeljković
Farsa

Međunarodno pravo jeste skup pravila koja države ili narodi prihvaćaju kao obavezujuće u svojim međusobnim odnosima. I ono je bitno u razvoju čovječanstva te očuvanju slobode, demokratije i ljudskih prava.

Međutim, ono je, a posebno u posljednjih nekoliko godina, postalo klasična farsa. Primjenjuje se samo ako je u interesu svjetskih moćnika najjačih država. Ako trenutno nešto nije u njihovom “nacionalnom interesu” utoliko gore po međunarodno pravo. Tada se ono ignoriše, suspenduje ili jednostavno ukida do narednog slučaja. Pojedine međunarodne institucije postale su mjesta gdje se “legalizuje” ta sila i nepravda. 

Preporuka da takozvano nezavisno Kosovo bude primljeno u Savjet Evrope posljednji je primjer tog otvorenog i flagrantnog kršenja međunarodnog prava, jer se u ovo tijelo planira primiti “država” koja nije država. Što bi se reklo - sila zakon mijenja. U slučaju Kosova promijenjen je način glasanja, baš kao i kod rezolucije o Srebrenici, koja bi uskoro trebalo da se nađe na sjednici Generalne skupštine Ujedinjenih nacija.

Kada je u pitanju ovaj dokument, iza kog su stale SAD i Njemačka, radi se o klasičnoj zloupotrebi, nakaradnom i krajnje prizemnom korišćenju pojma genocid za pritisak, odnosno kažnjavanje neposlušnih država i naroda, a na šta upozorava i najpriznatiji svjetski ekspert za ovo pitanje izraelski istoričar Efraim Zurof. 

Kako to da termin genocid nikad nije upotrijebljen za korišćenje atomske bombe u Hirošimi ili Nagasakiju, ili recimo u slučaju Korejskog ili Vijetnamskog rata, za NATO agresiju na SRJ 1999. godine, rat u Avganistanu, za dvije intervencije u Iraku? Za genocidnu državu nije proglašena ni Njemačka, poslije 55 miliona žrtava. Nije osuđena ni NDH. Da ne pominjemo jadne Kurde i Palestince pa i Indijance.

Živimo u vremenima u kojima bi mali i manje moćni trebalo da budu marionete u službi interesa moćnih, odnosno pioni na šahovskoj tabli, što bi rekao Zbignjev Bežinski - bez ikakvih prava i interesa, da ne bi bili kažnjavani sankcijama, bombama, izolacijom i stalnim pritiscima.

Što bi rekao Đorđe Balašević, “izvin'te što psujem”, ali međunarodno pravo je postalo sprdačina, jer ne dira velike i moćne, a iživljava se na malima, slabijim i politički nemoćnijim. Međunarodno pravo je nažalost pretvoreno u nepravdu, jer se uglavnom žrtvama pakuje nekakav smrtni grijeh. Zemlje i političari koje pristaju da učestvuju u tome, dižući ruke onako kako “veliki brat” kaže, odnosno - veži konja gdje ti aga kaže, nisu ništa drugo do političke prostitutke koje rade za “velikog brata”, globalnog makroa, koji kontroliše i evropske eskort dame.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i Twitter nalogu.

Bezbolna palica
Bezbolna palica
"Željeznice"
"Željeznice"
Svi nekud odoše
Svi nekud odoše
Šta se iza brda valja
Šta se iza brda valja
Neznanje kočnica napretka
Neznanje kočnica napretka
Praznik rada
Praznik rada
Zarđali katanac
Zarđali katanac
Direktorske plate
Direktorske plate
Bumerang
Bumerang
Pendrek demokratija
Pendrek demokratija
Podle komšije
Podle komšije
© AD "Glas Srpske" Banja Luka, 2018., ISSN 2303-7385, Sva prava pridržana