Alis Vajdel okrenuta radikalnim promjenama u Njemačkoj

BERLIN - Alis Vajdel, kandidatkinja krajnje njemačke desnice AfD, kandidat je za kancelarku. Neobična je ona osoba za stranku kojom dominiraju muškarci i koja se protivi imigraciji i prikazuje kao branitelj tradicionalnih porodičnih vrijednosti i običnih ljudi.

Zašto? Pa ova 46-godišnjakinja odgaja dva sina s partnerkom rođenom na Šri Lanci, koja se bavi filmskom produkcijom. Ali, ko je zapravo Alis Vajdel?

Rođena je 6. februara 1979. nedaleko od Bilfelda u Sjevernoj Rajni – Vestfaliji, na zapadu Njemačke. Potiče iz njemačke izbjegličke porodice iz Šleske. Njen otac, Gerbard Vajdel, koji je radio kao zastupnik fabrike za namještaj i posuđe, nikad nije prihvatio gubitak svoje domovine. Takođe je smatrao skandaloznim što su saveznici pretvorili njemačke gradove u ruševine tokom Drugog svjetskog rata i gotovo izgladnili Njemačku u zimu 1948. godine. U takvom uvjerenju je odgajao i školovao svoje troje djece, od kojih su svi vlasnici univerzitetskih diploma. Sama je jednom priznala kako je imala neugodnih susreta s imigrantima koji su živjeli u socijalnim stanovima u njenom gradu.

– Ne uživate odlaziti na bazen kao tinejdžerka kada vas stalno nazivaju „kurvom“ ili nečim sličnim – rekla je za švajcarski magazin WeltWoche.

To je vjerovatno ocrtalo njen kasniji politički put koji fokus ima baš na migrantima. Ipak, vratimo se na njeno školovanje.

Nakon završene gimnazije, u koju je znala dolaziti vozeći ocev „mercedes“, htjela je upisati medicinu i postati doktor. Njen otac bio je protiv toga. – Bićeš cijeli život oko bolesnih ljudi – govorio joj je on.

Umjesto medicine, istovremeno je studirala biznis i ekonomiju u Bavarskoj. Diplomirala je kao jedna od najboljih u svojoj klasi i doktorirala na temi o kineskom penzionom sistemu. Kao stipendistkinja, provela je godinu dana u Japanu i pet godina u Kini, gdje je dobro naučila i mandarinski jezik.

U politiku je ušla, prema vlastitoj izjavi, na nagovor svoje švajcarske životne partnerke porijeklom iz Šri Lanke, imena Sara Bosard, s kojom ima dva sina “rođena vještačkom oplodnjom i čije očeve poznaje”. Vajdel je prije ulaska u politiku radila za Goldman Sachs i Allianz Global Investors, te kao frilens poslovna savjetnica. Upravo njen nekonvencionalni profil je prednost za AfD. Obično je obučena u tamno odijelo, bijelu košulju i bisere, djeluje staloženije i kompetentnije od nekih svojih kolega, kažu analitičari. Kritičari je, međutim, nazivaju beskrupuloznom oportunistkinjom i “vuk u ovčijoj koži”. Na putu je da stranku, koja postoji 12 godina, odvede do rekordnog rezultata na današnjim saveznim izborima, čime će AfD dodatno učvrstiti svoju poziciju na njemačkom političkom nebu i potencijalno zakomplikovati upravljanje najvećom evropskom privredom, piše Večernji list.

– Vajdel je neko ko može privući široku publiku od tipičnog biračkog tijela AfD, uključujući građansku srednju klasu. Djeluje kao odrasla osoba u prostoriji punoj ludjaka i ekstremista – rekao je Oliver Lembke, politički naučnik sa univerziteta u Bohumu. Kao supredsjednica AfD, Vajdel je predvodila rast popularnosti stranke poslednjih godina, iskoristivši sve jači talas antiimigrantskog raspoloženja i nezadovoljstvo kancelarom Olafom Šolcom, čija se koalicijska vlada raspala u novembru. Takođe je iskoristila široko rasprostranjeni bes zbog niza nasilnih incidenata tokom predizborne kampanje, koji su rezultirali hapšenjima imigranata.

Njena politička pozicija „koštala ju je prijatelja, zbog čega se porodica morala preseliti“, rekla je za WeltWoche. Kao ekonomska liberalka, Vajdel navodi bivšu britansku premijerku Margaret Tačer kao svoj uzor i želi da Njemačka pokrene referendum o izlasku iz EU, po uzoru na Bregzit, ako Unija ne provede dovoljno reformi. Osim toga, zalaže se za smanjenje poreza, ukidanje minimalne plate, smanjenje državne birokratije… Pozvala je i na puno stroža ograničenja imigracije, iskoristivši nezadovoljstvo Nemaca velikim prilivom migranata s Bliskog istoka.

– Burke, djevojčice s marama, muškarci s noževima na socijalnoj pomoći i drugi beskorisni ljudi neće osigurati našu prosperitet – rekla je u parlamentu 2018. godine.

Hans Vorlander, politički naučnik s Tehničkog univerziteta u Drezdenu, za nju je rekao da za medije nastupa kao “umjerena, uglađena građanska političarka”, ali zna tačno kako doprijeti do radikalnijeg biračkog tijela. Vajdel je priznala da postoje određene napetosti oko njenog privatnog života unutar stranke koja se protivi gej brakovima i proširenju zakona o usvajanju za istopolne parove. Međutim, uglavnom se ne fokusira na svoju seksualnu orijentaciju – odbijajući da je se naziva “kvir” – i vješto balansira između različitih strana unutar stranke, prenosi Rojters.

Što se tiče političkih planova, puno toga će postati jasnije večeras, nakon izbora. Vajdel navodno planira da pokrene promjenu strategije te, umjesto verbalnim radikalizmom, pokušati politički osvojiti Njemačku “taktičkom fleksibilnošću”. To je u Njemačkoj upoređeno s Italijom gdje se Đorđa Meloni sa svojom strankom Braća Italije distancirala od italijanskog postfašističkog pokreta. Tako navodno i Alis Vajdel želi dodatno profesionalizirati izgled i strukturu AfD, te se ujedno zaštititi od moguće procedure zabrane rada stranke. Cilj joj je takođe ponovo približavanje stranci francuske desne populistkinje Marin Le Pen, koja je zbog Hokea i kompanije odbila da u Evropskom parlamentu sarađuje ​​sa “stranom u kojoj ljudi simpatiziraju neonaciste”.

Nemački analitičari procjenjuju kako će AfD pod potpunim vođstvom Alis Vajdel nakon predstojećih izbora najvjerovatnije pokušati uspostaviti modele tolerancije, posebno u istočnjemačkim parlamentima, kako bi ušla u vladu u Saskoj, gdje CDU vodi manjinsku vladu, te Saskoj – Anhaltu i Meklenburgu – Zapadnom Pomorju. Kako bi se sve to ostvarilo, AfD prvo mora biti uspješan danas na izborima u Njemačkoj. Sve ispod rezultata AfD-a od 16 posto, koliko je stranka dobila na nedavnim evropskim izborima, smatralo bi se porazom.

„Pomoć“ u kampanji imala je i od Ilona Maska. 

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.