Odbijena apelacija Balijagića

Sarajevo - Ustavni sud BiH odbio je kao neosnovanu apelaciju Faruka Balijagića i Ade Balijagića u jednom dijelu, a u drugom kao nedopuštenu.

Ustavni sud BiH na današnjoj sjednici, između ostalog, odlučivao o apelacijama u vezi s članom dva/3(e) Ustava BiH i članom šest stav 1 Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda u odnosu na donošenje odluke u razumnom roku, o dopustivosti i meritumu.

U okviru odlučivanja o apelacijama Sud je donio jedan broj odluka kojima je ustanovljena povreda prava apelanata na pravično suđenje, odnosno odbio je kao neosnovan jedan broj apelacija u slučajevima u kojima je zaključio da takve povrede nije bilo.

U saopštenju se, kao ilustracija, navodi da je odbijena kao neosnovana apelacija Faruka Balijagića i Ade Balijagića, podnesena protiv rješenja Vrhovnog suda Federacije BiH od 18. novembra prošle godine i Kantonalnog suda u Sarajevu od 3. novembra 2015. godine u odnosu na član dva/3d) Ustava BiH i član 5 stav jedan tačka c) Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda.

Ustavni sud BiH je odbacio kao nedopuštenu i apelaciju Balijagića podnesenu protiv rješenja Vrhovnog suda FBiH i Kantonalnog suda u Sarajevu zbog toga što je preuranjena.

Naime, rješenjem Vrhovnog suda odbijene su kao neosnovane žalbe kantonalnog tužioca i apelanata protiv rješenja Kantonalnog suda kojim je apelantima, protiv kojih se pred Kantonalnim tužilaštvom vodi istražni postupak zbog osnovane sumnje da su počinili krivično djelo, produžen pritvor za dva mjeseca.

Pritvor, po tom rješenju, može trajati do 13. decembra 2015. godine ili do nove odluke suda, jer se Vrhovni sud u cjelini saglasio sa razlozima i obrazloženjima iz prvostepenog rješenja na kojima je zasnovan zaključak o postojanju osnovane sumnje da su apelanti počinili krivična djela koja im se stavljaju na teret.

Apelanti, između ostalog, tvrde da su im osporenim rješenjima povrijeđena prava iz člana dva/3d) i e) Ustava BiH, te iz člana pet stav jedan tačka c) i člana šest Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, te osporavaju da je uopšte dokazano da postoji osnovana sumnja kao uslov bez kojeg pritvor nikada ne može da bude određen.

Oni smatraju da u konkretnom predmetu ne postoje okolnosti i dokazi da bi Vrhovni i Kantonalni sud mogli izvesti zaključak o postojanju osnovane sumnje da su počinili krivična djela koja su im stavljena na teret. Svi izvedeni dokazi, prema mišljenju apelanata, ukazuju na potpunu proizvoljnost suda u postupku utvrđivanja činjenica, odnosno ocjene dokaza za postojanje opšteg pritvorskog uslova.

Ustavni sud je zaključio da nema kršenja prava na slobodu i bezbjednost ličnosti kada je sud utvrdio postojanje osnovane sumnje i dao odgovarajuće i relevantno obrazloženje, te dao i dovoljno relevantna obrazloženja o postojanju posebnih pritvorskih razloga.

U svim slučajevima u kojima je utvrdio postojanje povreda prava apelanata na pravično suđenje Sud je naložio nadležnim sudovima ili upravnim organima da hitno okončaju postupke, te da, saglasno članu 72 stav (pet) Pravila Ustavnog suda BiH, u roku od tri mjeseca od dana dostavljanja odluke obavijeste Sud o mjerama koje su preduzete s ciljem njihovog izvršenja.

Ustavni sud je odbacio jedan broj apelacija koje su podnesene neblagovremeno, nakon proteka roka za podnošenje apelacije, ili preuranjeno, odnosno u slučajevima u kojima je utvrdio da apelanti nisu iskoristili sve raspoložive pravne lijekove u prethodnom postupku.

Sud je donio i veći broj odluka kojima su odbačene kao nedopustive apelacije koje su, prima facie, očito bile neosnovane jer zahtjevi apelanata nisu bili opravdani, odnosno činjenice koje su apelanti predočili Sudu u ovim slučajevima ni na koji način nisu mogle da opravdaju tvrdnju apelanata da postoji kršenje njihovih prava zaštićenih Ustavom ili da apelanti, kao stranke u postupku, snose posljedice kršenja prava zaštićenih Ustavom.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.