Iz mog ugla: Istina života

Piše Tomo MARIĆ

NIJEDNA istina života tri konstitutivna naroda u BiH ne čini toliko dobra, koliko izigravanje te istine čini svima zla! Na sceni je ovog časa upravo "izigravanje istine" kroz medijski i politički atentat iz pravca Sarajeva, uz sadejstvo iz Zagreba - praktičniji kažu iz Lagumdžijinog i Mesićevog kabineta - neposredno na premijera Milorada Dodika, a posredno na kompletnu Republiku Srpsku. U tom političkom ratu cilj opravdava sredstvo, rezonom da je dozvoljeno uraditi sve što možeš i ne možeš, prljavo i podlo, a ostalo prepusti sudbini. Upravo zbog toga, svaka ovdašnja politička nevolja, pogotovo kada je riječ o Republici Srpskoj, prilika je za pojedinačnu ili kolektivnu hrabrost i istu takvu političku zrelost. Republika Srpska je pokazala, prije svega, političku zrelost. Apsolutno jedinstvo, i misli i akcije, kada se konkretno vidjelo, kroz kontinuiranu političku hajku, da svako ima toliko (političkog) prava, koliko ima (političke) moći. Politički lideri Milorad Dodik, Nebojša Radmanović, Nikola Špirić i Igor Radojičić, pa onda transmisijski svi drugi funkcioneri iz vladajućeg SNSD-a, djelovali su kao jedan tim. Čak je i "subverzivna djelatnost" onemoćalog SDS-a imala snagu jeftine limunade, kontra odlučnom stavu koalicionih partnera SNSD-SP-PDP-DNS, tako da je kompletna operacija udara na Milorada Dodika i Republiku Srpsku završila neslavno. Na veliku žalost onih koji su kovali zavjeru, a sada jadikuju i kukumaču u svojim "nezavisnim" medijima, od Sarajeva do Zagreba - a ima ih, bogami, i u samoj Banjoj Luci. Nigdje kao u politici, malo znanja daje ljudima oholost, a mnogo pameti skromnost. Dovoljno je samo prelistati posljednja izdanja sarajevskih nedjeljnika i sve će vam se samo reći. Između ostalog, da oči vjeruju sebi, a uši drugima. Baš takav utisak se stiče čitajući bombastične naslove u stilu mahalskog trača i čaršijskog javašluka, nedostojnih bilo kakvog pominjanja. Milorad Dodik je bio glavna meta i u pominjanim medijima omiljena tema. Najmanje kao pojedinac, ili samo kao premijer, mnogo više kao politički simbol Republike Srpske. Na njega se išlo oprobanim receptom: kompromitujući i rušeći njega, bila bi pometena i Republika Srpska. Otuda i prizivanje "vremena vladavine SDS-a", kada je, tvrde u Sarajevu, "Republikom Srpskom prevladavao demokratski duh". I sve tako, i u tom stilu. Nikad ne treba potcjenjivati moć ljudske gluposti. Jer, ovo je Bosna! Kada bi glupost boljela, Bosna bi vascijeli dan jaukala. Ovako, glupost živi kao ovdašnja filozofija opstajanja. Čudan strah od Milorada Dodika i Republike Srpske, njihovo jedinstvo i odlučnost da odbrane sve ono što im je garantovao Dejtonski sporazum, zavladao je Sarajevom. A strah je oduvijek bio svojstvo onoga koji misli samo na sebe. Posljednji događaji - a pogotovo neuspjela politička hajka - srušili su dugo skrivane planove i razbili iluziju o nestajanju Republike Srpske. Zbog toga, valjda, tolika buka i halabuka, iako ne treba smetnuti s uma da se duga - politička - zima tek sprema.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.