Vjernost Nušićevom tekstu

Reditelj Slobodan Radović široj javnosti poznat je po televizijskim dramama “Mister Dolar”, “Isidora Sekulić”, “Božićna pečenica”, igranim serijama “Stočiću postavi se”, “Šareno osam” i slično, te nizom televizijskih mjuzikla, muzičkih emisija, opera.

Na televiziji je, u stvari, otkako je diplomirao, krajem šezdesetih godina prošlog vijeka, pa do danas.

- Što se moga umetničkog dela tiče, to je jedna zasebna linija života kojom sam išao ovih četrdeset godina, a ovog leta je tačno četrdeset godina kako sam diplomirao na Fakultetu dramskih umetnosti, odnosno, ondašnjoj Akademiji za pozorište, film i radio. Imao sam sreće da prve dve godine budem u klasi profesora Huga Klajna i ostale dve godine u klasi profesora Radoša Novakovića, od kojih sam dosta naučio. Nisam od onih reditelja koji kažu da učitelja treba ubiti u sebi, nego ga treba nagraditi i ja se sve ove četiri decenije trudim da to uradim - kaže Radović.

Od te daleke 1968. do danas potpisao je režiju na oko 5.000 televizijskih emisija različitih žanrova, osvojivši za svoja djela i brojne nagrade, od kojih se, u posljednjih deceniju i po, izdvajaju nagrada “Prohorski anđeo”, za režiju TV filma “Prelje” na Festivalu etno-filma u Beogradu, te godišnje nagrade RTS-a za režiju drama “Gospođa Kolontajn” i “Milena iz Praga”.

Nijednu od nagrada koje je dobijao posebno ne izdvaja.

Isto mišljenje ima i o svojim djelima, koja teško odvaja jedno od drugog, jer, kako objašnjava, “kada to uradite, mislite da ste kao roditelj svoje dete ostavili negde u ćošku, a da ste pristrasniji prema drugom detetu”.

Sa ljubavlju priča o seriji svojih drama o znamenitim i poznatim ženama devetnaestog i dvadesetog veka, sa neskrivenim žarom govori o radu na Nušićevom “Mister Dolaru” i sličnim komedijama.

Njegova velika ljubav, pored televizije, jeste i pozorište, iako, dodaje, više preferira televiziju i rad na tome da ono što je uradi gledaocima bude “gledljivo”, odnosno da adaptacija savršeno podlegne zahtjevima televizijskog medija. 

O ljubavi i poslu na televiziji i u pozorištu Radović kaže:

- Nekada se granica između pozorišta i televizije pomeri, pa u televiziji bude dosta pozorišta, jer je televizija u krajnjoj liniji jedna kombinacija pozorišta i filma. Od pozorišta je nasledila ozbiljnu pripremu u radu, a od filma je uzela sistem kadriranja, pa, prema tome, ima dosta pozorišnog u televizijskim dramama. Radio sam i pozorišne adaptacije, poput Nušićevog “Mister Dolara”, gde sam pozorišni tekst prilagodio potpuno televizijskim zahtevima. Napravio sam više paralelnih radnji, ali nisam izneverio onaj osnovni Nušićev tekst.

Karijera

- Ključ uspjeha je u ljudima, u želji i upornosti i glumca, i reditelja da uspije u onom što radi. Za to je potrebna i velika samodisciplina i odricanje, kao i umeće da privatni život ne podredi karijeri, ili obratno. Moj privatni život je potpuno odvojen od karijere. Nikako ne mešam te dve stvari. Privatni život imam odvojen, doduše, i uz odricanje, ali i uz veliko zadovoljstvo koje i dan-danas traje - dodao je Slobodan Radović.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.