Alfred Hičkok, vizionar i genijalac koji je inspirisao mnoge VIDEO

Alfred Džozef Hičkok, veliki filmski reditelj koji svojim životom i djelom ni danas nikoga ne ostavlja ravnodušnim, rođen je na današnji dan (subota) 1899. godine u Londonu. Najpoznatiji je po filmovima iz žanra trilera, a počeo je da režira u Engleskoj pod uticajem njemačkog ekspresionizma. Od 1939. režirao je u Sjedinjenim Američkim Državama.

U karijeri dugoj šest decenija režirao je više od 50 filmova i stekao status jednog od najpoznatijih i najcjenjenijih filmskih reditelja svih vremena. Svojom originalnošću i vizionarstvom uticao je na velik broj filmskih reditelja, producenata i glumaca.

Hičkokovi filmovi su prepuni elemenata strave i fantastike i pomalo "uvrnutog" humora. U njima se uglavnom prikazuju nevino optuženi protagonisti u okolnostima i situacijama koje su van njihove kontrole i moći poimanja. Jedna od uobičajenih tema Hičkokovih filmova je i analiza muško-ženskih odnosa, pri čemu je dominantan njegov cinični stav prema tradicionalnim romantičnim vezama.

Iako je Alfred Hičkok još za života postao izuzetno popularan, većina filmskih kritičara tog vremena nije baš previše cijenila njegov rediteljski rad.

"Rebeka" je jedini njegov film koji je dobio "Oskara", a ujedno predstavlja i njegov prvi film snimljen u SAD, iako su još četiri bila nominovana za to priznanje. Nagradu "Irvin G. Talberg" za životno djelo dobio je 1967, ali nikad lično nije primio Akademijinu nagradu za životno djelo.

Kritičari francuskog novog talasa, pogotovo Fransoa Trifo, među prvima su ukazali na činjenicu da Hičkokovi filmovi, osim zabavljačke funkcije, imaju i umjetničku vrijednost, a Hičkoka proglašavaju vrhunskim autorom otkrivajući njegovu stilsku originalnost i sadržajnost.

Hičkok je bio jedan od prvih filmskih reditelja na kojem su primijenili svoju autorsku teoriju koja naglašava centralnu ulogu reditelja u procesu pravljenja filma. Ipak, najviše zahvaljujući Hičkokovoj popularnosti, markantnoj pojavi u javnosti, te visokom stepenu kreativne kontrole nad filmovima koje je snimao, mnogi filmski reditelji su izašli iz anonimnosti i postali poznati široj javnosti.

Hičkok je svoju karijeru počeo tako što mu je producent Majkl Bolkon 1925. godine dao priliku da režira svoj prvi film "Vrt zadovoljstva". Zahvaljujući brojnim mogućnostima koje je pružala nova umjetnost, te njegovom nesumnjivom talentu, Hičkok je munjevito napredovao. Njegov treći film "Stanar: Priča o londonskoj magli" (verzija slučaja Džeka Trbosjeka) nastaje 1927. i njime Hičkok stiče ugled majstora trilera.

Godine 1926. Hičkok se ženi sa Almom Revil, bliskom saradnicom, i dvije godine kasnije dobijaju kćerku Patrišu. Alma je bila Hičkokov najbliži saradnik. Napisala je scenarije za nekoliko njegovih filmova i učestvovala je kao asistent reditelja u svim njegovim filmovima.

Jedan od Hičkokovih najomiljenijih postupaka za razvijanje zapleta priče i stvaranje napetosti je ono što je on nazivao "mekgafin". Zapleti većine njegovih trilera zasnivaju se na postojanju "mekgafina", jednog u suštini beznačajnog detalja koji omogućuje razvijanje priče i tjera likove na akciju, ali čije je posebno značenje i priroda nevažna za gledaoca.

U periodu od 1955. do 1965. Hičkok je bio domaćin i producent dugotrajne televizijske serije "Alfred Hičkok vam predstavlja". Zahvaljujući filmovima koje je do tada snimio, njegovo ime postalo je sinonim za saspens, a radeći TV-seriju postao je poznat široj javnosti. Njegov glas prožet ironijom, njegova pojava i osoben stil ponašanja odmah su uočeni i često su bili predmet podsmijeha. I sam je režirao nekoliko epizoda serije, a izazvao je pravu buru u redovima filmskih radnika kada je odlučio da igrani film "Psiho" snimi koristeći usluge televizijskog osoblja.

Umro je u Los Anđelesu 29. aprila 1980. godine, a tijelo mu je kremirano.

Broj 13

Alfred Hičkok je često u svojim filmovima koristio broj 13. Broj 13 se redovno pojavljuje, bilo kao običan datum, bilo kao broj u adresi, bilo kao broj na registarskim tablicama.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.