Zanimljivosti o lavandi

Najstariji pisani dokumenti u kojima se spominje lavanda datiraju iz doba prije Hrista.

Lavanda se pod imenom nard, koje su prvi uveli stari Grci prema istoimenom gradu u Siriji, spominje u Bibliji.

U Starom zavjetu nabrajaju je s drugim skupocjenim začinima, spominje se kao jedno od mirisnih ulja kojima se namirisala Judita prije zavođenja neprijateljskog vojnog komandanta, kojeg je nakon toga ubila da bi spasla Jerusalim. Kraljica od Sabe poklonila je kralju Solomonu upravo lavandu.

U Novom zavjetu Marija maže Isusova stopala uljem narda. Međutim, pored svih ovih pisanih riječi o magičnoj lavandi, navodno je lavanda jedna od biljaka koje su Adam i Eva ponijeli sa sobom pri izlasku iz raja. U nešto starijoj istoriji drevni Egipćani koristili su je za mumificiranje, a Feničani i Arapi pravili su poznate parfeme od lavande.

Navodno se Kleopatra poslužila mirisom lavande kako bi zavela Cezara i kasnije Marka Antonija.

Rimljani su koristili lavandino ulje za kupanje, osvježenje prostora, zaštitu od komaraca i muva, dezinfikovanje rana i kao dodatak mješavinama bilja za pušenje. Upravo otuda danas uvriježeno ime lavanda i lavandula, od latinskog korijena lavare (prati) ili livendula (modar, plavičast).

Smatra se da su Arapi donijeli lavandu u Grčku, odakle se ona proširila Mediteranom negdje 600. godine p.n.e. U Englesku i Francusku je stigla posredstvom Rimljana, a sljedeća odrednica joj je bila Amerika.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.