’Alo, alo’ mi je obezbedio penziju”

Iako je za ulogu Ivet u kultnoj, i kod nas još uvijek veoma popularnoj seriji “Alo, alo”, nekada dobijala svega 220 funti po epizodi, britanska glumica Viki Mičel tvrdi da se trud isplatio i da zahvaljujući toj seriji danas može mirno da čeka penziju.

Jedan od popularnijih britanskih sitkoma, serija “Alo, alo” koja se snimala od 1982. do 1992. godine, donokela je glumici Viki Mičel (63) slavu širom starog kontinenta.

U karikiranoj verziji događanja iz Drugog svketskog rata sa akcetom na članove Pokreta otpora i jedan mali kafe u Francuskoj koji vodi simpatični zavodnik Rene, Mičel je igrala zgodnu konobaricu Ivet, poznatu po zanosnom režanju i padanju u zagrljaj glavnom junaku, uz neizostavno: “Oooo, Renee!”

Kroz razgovor za Dejli telegraf, Mičel je nedavno otkrila da situacija u njenom životu, naročito kada je novac u pitanju, nije bila nimalo blistava, čak ni kada je dobila ulogu u seriji “Alo, alo”.

“Nedugo poslije mog vjenčanja, bila sam bez posla oko osam mjeseci, sa manjim prekidima. Suprug i ja smo djelili sve na pola, pa sam bila pod velikim pritiskom da što prije nađem posao. Prijavila sam se i umalo prihvatila posao u jednoj reklamnoj agenciji, a onda je uletjela audicija za ‘Alo Alo’, i dobila sam ulogu”, navodi britanska glumica.

Zanimljivo je da, uprkos velikoj popularnosti serije širom Evrope, honorari koje su glumci u početku dobijali, nisu bili veliki. Upitana koliko je mogla da zaradi od igranja u seriji, Mičel odgovara:

“Igranje uloge Ivet je, kao što je jednom moj kolega Gordon Kej izjavio, za mene značilo sigurnu penziju. Nismo bili mnogo plaćeni za samo snimanje, dobijali smo oko 220 funti po epizodi.”

Ona objašnjava kako se visina honorara neznatno povećavala narednih godina, zbog čega je cio glumački ansambl serije zahtjevao od producenata veće plate.

“U početku smo snimali svega šest epizoda po sezoni, tako da je to u suštini bio posao koji se radi devet, deset sedmica. Kasnije smo počeli da snimamo više i da dobijamo više novca”, navodi glumica.

Dodaje da i danas redovno dobija novac od brojnih repriziranja serije: “Nekada je to sveka nekoliko funti, a nekada mnogo više, zavisno od toga kada se i gdje serija emituje. Ali sve je to koristan novac.”

Nakon što je završila sa snimanjem serije 1992. godine, Mičel priznaje da je bila šokirana sistemom koji postoji u televizijskoj i filmskoj industriji. Zbog toga je osnovala manju kompaniju, koju je potom godinama razvijala sa prijateljima i saradnicima, uključujući i svoju ćerku.

Na pitanje koja je najteža lekcija koju je morala da savlada, kada je riječ o novcu, ona odgovara: “Kako vjerovati ljudima. Oko nas kruže opasne ajkule, baš kao i neki divni ljudi, naročito u filmskoj industriji, pa je to svakodnevna borba. Ja sam veoma iskrena osoba i želim da sarađujem sa iskrenim osobama takođe.”

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.