Tajm-aut: Paranoični strah

Rijetki su oni, koji imaju međunarodni ugled i uticaj, a da su u službi fudbala Republike Srpske ili članovi Fudbalskog saveza sa sjedištem u Banjaluci. Kada se i pojave vrlo brzo budu zaobiđeni i precrtani. Uvijek smetaju.

Darko Ljubojević, dijete Borca i Banjaluke, igrao u najvećem srpskom klubu Crvenoj zvezdi, izgradio je zavidnu međunarodnu karijeru, nagledao se svijeta, svega i svačega, kapitalističkih gazda u Evropi i Uniji, stekao veliko iskustvo. Na osnovu tih referenci izabran je za potpredsjednika Komiteta za normalizaciju FS BiH, desna je ruka slavnog Ivice Osima.

Međutim, kao takav ne odgovara ljudima u Fudbalskom savezu Republike Srpske. Zašto?

Da li zbog toga što je mlađi, ima više elana, bolje se razumije u fudbal... Ili što želi da prenese svoje iskustvo na ove prostore, pomogne u definitivnom izlječenju fudbala i ne pati od fotelja i kompleksa, razne vrste?

Umjesto da se ponosimo što imamo takvog čovjeka, on je postao smetnja broj jedan. Ljubojevića ne žele u Fudbalskom savezu Republike Srpske jer nisu u dobrim odnosima s Borcem, a on dolazi kao član porodice s Gradskog stadiona.

Maske su definitivno pale. Sve ono što dolazi iz Borca je nepoželjno u FSRS. Tako je smetnja i član Skupštine šampiona Premijer lige Novak Damjanović, pa Dragiša Savić čiji je sin Boris ovog ljeta iz Olimpika prešao u Banjaluku, pa bivši članovi uprave koji su otišli i ostavili Savezu mogućnost "da Borac opet stavi pod svoju upravu".

Zbog čega je otvoren ovaj front? Je li bolje da nas predstavljaju ljudi koji pojavom izgledaju elegantno i markantno ili oni koji preko fudbala zadovoljavaju samo svoje sujete i niske ciljeve? Izgleda da fudbalu Srpske, prema politici FSRS, trebaju nepismeni i oni koji će klimati samo glavom.

Zaista, izbori su potrebni na svim nivoima. Za dobrobit fudbala.

Ovakva situacija najviše izgleda, i podsjeća, na paranoični strah. Od svega i svačega. Pogotovo od istinskih vrijednosti.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.