Polufinalista Vimbldona kojeg niste ni sanjali

U eri superiornosti ’velike četvorke’, uz tenisere poput Conge, Berdiha ili Del Potra, reklo bi se da je rijetkost kada neko van Top 20 igra polufinale Vimbldona.

Međutim, istorija nas uči drugačije – samo u posljednjih deset godina čak pet puta jedan od polufinalista bio je autsajder, često i teniser koji nije postavljen za nosioca. Godine 2003. to je bio Filipusis, a slijedili su Ančić (2004), Bjorkman (2006), Safin (2008) i Has (2009).

Poslije tri godine pauze, ponovo ćemo na djelu gledati jednog iznenađujućeg polufinalistu. I, šta da radimo, ponovo smo šokirani. Najveći favorit da bude ’izabrani’ jeste 24. nosilac Jerži Janovič, a među potencijalnim polufinalistima još su Jirgen Melcer, Lukaš Kubot i Adrijan Manarino. Hajde da ih bolje upoznamo.

Šira javnost čula je za Jeržija Janoviča krajem prošle godine, kada je na Mastersu u Parizu prošao kvalifikacije, a onda je savladao Kolšrajbera, Čilića, Marija, Tipsarevića i Simona. Niz je u finalu prekinuo David Ferer.

Poljak je publiku ’kupio’ emotivnim reakcijama na terenu, temperamentu koji mu je često izmicao kontroli, ali i ’toploj priči’ i činjenici da do Pariza često nije imao dovoljno novca da putuje po turnirima.

Ipak, oni pažljiviji teniski zaljubljenici čuli su ime Jeržija Janoviča još na Vimbldonu prošle sezone, kada je prošao kvalifikacije i savladao Bolelija i Gulbisa, prije nego što je u trećoj rundi u pet setova izgubio od Florijana Majera.

Janovič je rođen 1990. godine u Lođu, visok je 203 cm, a trenutno je 22. teniser svijeta, što mu je najbolji rang u karijeri. Posjeduje odličan servis – osim snage, umije lijepo i da ’miksuje’ početni udarac. S obzirom na visinu, zadovoljavajuće se kreće i ima relativno brz zamah, pa dobro igra i na travi, iako mu je beton omiljena podloga.

Oslanja se i na jak forhend, ali njegov zaštitni znak ipak je drop šot. Skraćenu lopticu nerijetko koristi i na veoma važnim poenima, njome je npr. vratio brejk u prvom setu protiv Almagra.

Prije Španca, Janovič je savladao Štepaneka i Edmunda i trenutno je najveći favorit za plasman u polufinale. Ipak, na ovogodišnjem Vimbldonu uvjerili smo se da taj status ne znači mnogo.

Janovič je tenisom počeo da se bavi sa pet godina, a potiče iz sportske porodice – i otac i majka profesionalno su se bavili odbojkom. Teniski uzor bio mu je Pit Sampras, a uživa igrajući kompjuterske igrice.

Jirgen Melcer jedini od sve četvorice već ima iskustvo u polufinalu Gren slem turnira. Prije tri godine napravio je preokret od 0-2 do 3-2 u setovima protiv Đokovića na Rolan Garosu i plasirao se u polufinale, ali tu je naišao na Rafaela Nadala.

Sredinom 2011. godine Melcer je bio osmi teniser planete, a ukupno je u karijeri osvojio četiri titule. Iako nije posebno visok (183 cm), ljevoruki Austrijanac posjeduje precizan servis i forsira agresivni stil igre. Tokom karijere prate ga brojne oscilacije, ne uspijeva u kontinuitetu da igra na visokom nivou, a omiljeni udarac mu je bekhend drop šot.

Solidno se snalazi i na mreži, a u dosadašnjem toku turnira savladao je Fonjinija, Rajstera i Stahovskog. Ima 32 godine, a davne 1999. godine osvojio je juniorski Vimbldon.

Oženjen je češkom teniserkom Ivetom Benešovom, a prije dvije godine zajedno su uzeli vimbldonski trofej u miksu. Melcer je tenisom počeo da se bavi sa devet godina, govori njemački, engleski i francuski, a idoli su mu bili Edberg, Štih i Edberg.

Voli fudbal, a prošle sezone je uživao jer je njegov Bajern iz Minhena osvojio triplu krunu. Uživa i u golfu i odlascima u bioskop, a najdraži trenutak u karijeri mu je pobeda nad Agasijem 2004. godine.

Najmanje očekivan svakako je ulazak Adrijana Manarina u osminu finala. Ljevoruki momak rodom iz Francuske trenutno je tek 111. teniser planete, a do sada je ukupno u karijeri na Gren slem turnirima zabilježio tri pobede.

Sada ih je toliko ostvario samo na ovom Vimbldonu – bio je bolji od Anduhara, Izner mu je predao meč, a onda je savladao Dastina Brauna.

Ima 25 godina, a najbolji plasman mu je 49. mjesto (2011). Do sada je osvojio pet čelendžera i šest fjučersa, a tokom karijere ostvario je pobjede nad Del Potrom, Simonom, Monakom i Kolšrajberom.

Kada napada, to čini uglavnom forhendom, a kaže da mu je volej omiljeni udarac. Ipak, na osnovu onoga što je do sada prikazao na Vimbldonu, nije pretjerano ofanzivan teniser. Velika mana mu je što brzo ’potone’ kada stvari ne idu prema očekivanjima, pa počne da griješi u serijama. Voli da mijenja ritam, a u njegove vrline spada i pravilan izbor udaraca.

Otac Floran bio mu je teniski trener i on ga je u petoj godini upoznao sa ’bijelim sportom’. Manarino navija za PSŽ, a kao klinac se divio Marselu Riosu.

Lukaš Kubot (31) je u trećoj rundi počistio sa terena Benou Pera, a prethodno je savladao Andrejeva i Darsis mu je predao meč. Trenutno je tek 130. na ATP listi, prije tri sezone bio je 41. na svijetu, a još nema titulu u karijeri. Jedina dva finala igrao je u Beogradu (2010) i Košti do Sajupe (2009). Ove sezone je do Vimbldona imao siromašni skor 5-11.

Nije prvi put da prodre duboko u žrijebu na Gren slem turnirima – igrao je u osmini finala na Australijan openu 2010. godine i na Vimbldonu godinu dana kasnije.

Omiljene podloge su mu šljaka i spori beton, ali izgleda da se lijepo snalazi i na bržim terenima. U igri mu mnogo zavisi od servisa, visok je 190 cm, a forhend mu je bolji od bekhenda.

Uzori su mu bili Kafeljnikov, Edberg i Bjorkman. Odličan je dubl igrač, osvojio je osam trofeja u parovima i 2008. godine bio je sedmi na listi.

Parovi su Janovič – Melcer (prvi susret) i Kubot – Manarino (prvi susret), što nam garantuje da ćemo među osam gledati tenisera izvan prvih 100. Ko god da se nađe u polufinalu od spomenute četvorice, biće mu to najveći uspjeh u karijeri.

Ipak, šanse za finale biće izuzetno male – najvjerovatniji suparnik je Endi Mari, a od petorice nabrojanih u prvom pasusu jedino je Filipusis ušao u finale (i izgubio od Federera).

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.