Milko Đurovski - Ne bih danas prešao iz Zvezde u Partizan

Prijedor - Fudbal je za mene kao igrača bio zabava. Volio sam da postignem gol, ali i napravim dribling, asistiram, igrao sam za navijače i zato su me voljeli.

Ovo je za “Glas Srpske” izjavio legendarni fudbaler beogradskih “vječitih rivala” Crvene zvezde i Partizana, Milko Đurovski (50) prilikom gostovanja minulog vikenda u Prijedoru, gdje je u sportskoj dvorani “Mladost” bio učesnik revijalnog meča veterana u organizaciji Škole fudbala “Braća Đurovski” iz Prijedora.

- Tokom osamdesetih i devedesetih godina prošlog vijeka kvalitet fudbala na prostorima bivše Jugoslavije bio je najjači. I navijači su dobro poznavali “najljepšu sporednu stvar na svijetu” i isključivo zbog nje dolazili na stadione. Nije bilo frustracija, koje danas, nažalost, postoje, ali su dio opštih prilika u društvu. Svojevremeno moj prelazak iz Crvene zvezde u Partizan, nije donio probleme. Vjerovatno se danas ne bih odlučio za tako nešto. Nisam od ljudi koji se boje, ali ni od onih koji bi prihvatili da se osjećaju neprijatno i da ih ljudi ne doživljavaju isključivo kao sportiste - istakao je Đurovski.

Popularnost jednog od najkontroverznijih, ali, bez sumnje, i najcjenjenijeg po fudbalskom “šmeku”, driblera koji je sa neviđenom lakoćom varao čuvare kad je pred njim “jedan na jedan” još traje.

Iz Tetova u Zvezdu

Sa 12 godina je iz matičnog kluba Teteksa (Tetovo) otišao u Crvenu zvezdu. Isti dres nosio je njegov brat Boško koji za razliku od njega nije mijenjao “crveno-bijeli” dres dok nije otišao u inostranstvo.  

- Kao da je juče bilo kada sam u prvoj polufinalnoj utakmici protiv berlinske Herte (1:0) u pohodu do finala Kupa UEFE, 11. aprila 1979. godine, zamijenio je na terenu Dušana Lukića i sa 16 godina, mjesec i 16 dana ušao u istoriju kao najmlađi  prvotimac “crveno-bijelih” - prisjeća se Đurovski.

Ističe da ga nije pokolebalo ni što je sezonu 1979/80. proveo na “kaljenju” u beogradskom Čukaričkom, a po povratku do 1986. godine za najtrofejniji srpski i jugoslovenski klub odigrao, računajući prvenstvene, te susrete u domaćem i evrokupovima 144 utakmice (postigao 66 golova).

- Sa Zvezdom imam po dvije titule prvaka i osvajača Kupa. “Kovali” su me u zvijezde a onda su me fudbalski putevi odveli na drugi starnu Topčiderskog brda. Prešao sam u Partizan i četiri godine nosio “crno-bijeli” dres i u 83 meča postigao 43 gola. Osvojio sam tri trofeja u šampionatu, Kupu i Superkupu. Već sam rekao da  su tada bila druga vremena i sa ovom današnjom pameti nikada ne bi išao iz tabora u tabor vječitih rivala - naglašava Đurovski.

Igrao je vragolasti napadač i za holandski Groningen sve do 1994. godine. Upravo sjajan utisak koji je ostavio u klubu sa “Euroborga” u prvoj sezoni 1990/91, kada je zahvaljujući njegovih 14 golova, osvojeno treće mjesto, do tada najveći uspjeh, moglo bi ga uskoro vratiti nakon gotovo dvije decenije u “zemlju lala”.

- Trener Groningena Robert Maskant, vjerovatno, od juna neće biti na klupi a moje ime pominju kao najozbiljnijeg kandidata da ga naslijedim. Trenutno sam, zbog takve mogućnosti bez angažmana u Mariboru, gdje i živim sa suprugom Andreom. Prošle godine u Skoplju sam stekao “profi-licencu”, a da bih bio imenovan za trenera u Holandiji potrebno je da prethodnih šest mjeseci nisam bio nigdje trener. Zato sam i napustio Austriju i tamošnji trećeligaški klub Polau, da ukoliko mi se ukaže ta prilika, preuzmem Groningen bio bi to za mene veliki izazov, ali u životu sam se oslanjao samo na rad, pa iako ne odem u Groningem, biće posla već negdje -  dodaje Đurovski.

Rudar Prijedor

Jedna od stanica u trenerskoj karijeri bio mu je, prije deceniju, i tada prvoligaš Republike Srpske Rudar Prijedor. Zato i ne čudi da se gradom na Sani, kada god se mijenja šef Stručnog Štaba Rudara, pominje ime Milka Đurovskog. Bilo je najava da bi mogao preuzeti Jedinstvo iz Brčkog, pa i Kozaru iz Gradiške, ali...

-        Lijepo je čuti da te traže. Nisam htio ni da potvrđujem niti demantujem takve informacije. Drago mi je da je Rudar Prijedor već četvrtu sezonu premijerligaš BiH. U Prijedoru se zaista uvijek osjećam predivno zbog dobrote ljudi, kakvi su i u čitavoj Republici Srpskoj. Svakako da pozive velikog prijatelja šefa Omladinskog pogona Škole fudbala “Braća Đurovski”, Zorana Petkovića na koju smo i brat Boško i ja ponosni zbog saznanja da našim fudbalskim tragom privlače neke nove “klince” nikada neću odbiti. Ostalo je iza mene dosta prijatelja u ovom dijelu Republike Srpske - naglašava Đurovski.

Dolazak u Prijedor na utakmicu veterana gdje je igra zajedno sa sinom Markom koji je estradna zvijezda privukao je veliku pažnju.

- Drago mi je da ljudi rado dolaze i gledaju fudbal. Podsjećaju i se na vremena kada se u Jugoslaviji volio fudbal. Stadioni su bili puni, nije bilo nacionalnih tenzija. Na nama je da i ovakvim akcijama vratimo nadu da će fudbalski sport biti bolji, ali prije svega da mlade uputimo na to da i kroz njega mogu da se, posvetivši mu se sa puno ljubavi, kao što sam i ja to činio i činim, izgrade kao ličnosti - zaključio je Đurovski. 

Kaže da prati fudbal na prostorima eks-jugoslovenskih republika.

- Naravno da me zanimaju Crvena zvezda i Partizan u Srbiji ali i oni manji klubovi. U BiH pratim kompletnu ligu jer su tu meni dragi klubovi poput Rudara, banjalučkog Borca, Veleža... U Makedoniji takođe one najkvalitetnije i moje Tetetks, u Sloveniji Maribor, Olimpiju pa onda u Hrvatskoj Dinamo i Hajduk... Druga su vremena. Nije to onaj fudbal kada sam bio aktivan igrač  - naglašava Đurovski.

Reprezentativac

Milko Đurovski je bio reprezentativac Jugoslavije na šest utakmica (dva gola), osvajač “bronzane” medalje na Olimpijskim igrama u Los Anđelosu (SAD) 1984. godine, a deceniju kasnije imao je tri nastupa za nacionalnu selekciju rodne Makedonije.

Bogata karijera

Osim Crvene zvezde, Partizana i Groningena istinski fudbalski majstor je 1994/95. bio član francuskog Olimpika iz Nina, a karijeru je privodio kraju igrajući za slovenačke klubove Maribor, Željezničar iz pomenutog grada, gdje je bio igrač-trener, kao i u Melečniku. U sezoni 2005/2006. igrao je za Bežigrad (Ljubljana). Potom je kao trener vodio Dravu (Ptuj), Naftu (Lendava), makedonske Vardar (Skoplje) i Belasicu (Bregalnica). Bio je član Stručnog štaba mlade selekcije Makedonije.

Sa Zvezdom uspješniji

Đurovski je igrao sa oba beogradska kluba, ne samo zbog više pobjedničkih pehara sa Zvezdom, već je i  u “vječitim derbijima” više tuge nanosio “grobarima”.  Zvezdinom dresu je u osam utakmica postigao šest golova, a igrajući za Partizan samo je u šest duela dva puta pogodio mrežu kluba, čiji je član bio i njegov stariji brat, ujedno i kapiten, ne tako davno i trener-Boško.

Zvezdaši su, igrajući u mlađim kategorijama, bili i Milkovi sinovi, stariji Marko, koji je završio karijeru i posvetio se sa uspjehom muzičkoj sceni, kao i mlađi Mario. On je trenutno fudbalska zvijezda u Mangtong junajtedu na Tajlandu, a prethodno je bio i prvotimac OFK Mladenovca, Bežanije, novosadske Vojvodine i ukrajinskog Metalurg Donjecka.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.