Evroliga stavila novac ispred tradicije i navijača

Fakti

• Beogradski timovi dobili nove licence na tri godine
• Šest ekipa dobilo stalne licence
• Planirano novo širenje

U želji da postane finansijski moćnije takmičenje, rukovodstvo ovog takmičenja sve više se okreće tržištu, kapitalu i komercijalnim interesima, dok u drugi plan stavlja ono što je decenijama činilo njen identitet – tradiciju, velike klubove i navijače.

Najave o proširenju takmičenja na 24 kluba i dodjeljivanju novih licenci ponovo su otvorile pitanje u kom pravcu ide evropska košarka. Iako je jasno da Evroliga mora da pronađe način da poveća prihode i postane finansijski stabilnija, čini se da je u toj trci novac postao jedino mjerilo vrijednosti jednog kluba.

Posebno je sporno to što se prilikom donošenja odluka sve manje vodi računa o košarkaškoj tradiciji i navijačkoj bazi. Partizan i Crvena zvezda su najbolji primjer. Beogradski klubovi godinama su među najgledanijim učesnicima Evrolige, a njihove utakmice predstavljaju istinske spektakle . Atmosfera koju prave njihovi navijači, interesovanje za derbije i podrška koju imaju daleko prevazilaze granice Srbije. Ali to čelnike interesuje jer nemaju garancije za budžer.

S druge strane, u priču o širenju Evrolige ulaze klubovi i projekti koji imaju snažan finansijski potencijal, ali tek treba da izgrade košarkaški identitet i tradiciju na nivou najelitnijeg evropskog takmičenja. Tako su šansu dobili Roma, Hapoel Tel Aviv kao i Dubai koji imaju novac .

Evroliga  želi da prati modele NBA i da od košarke napravi još profitabilniji proizvod jer trenutno donosi samo troškove. Ali evropska košarka nije samo to. Njenu vrijednost ne čine isključivo televizijska prava, sponzorski ugovori i finansijska moć . Čine je i pune dvorane,velika rivalstva, istorija i emocije koje se prenose sa generacije na generaciju.

Upravo zato bi rukovodstvo Evrolige moralo da razmisli šta želi da sačuva. Nije sporno da takmičenje treba da se razvija, ali razvoj ne bi smio da znači odricanje od sopstvenih korijena. Na kraju, novac može da kupi licencu, dovede skupe igrače i obezbijedi mjesto u elitnom takmičenju. Ali ne može da kupi decenije tradicije, istoriju velikih utakmica i navijače koji su spremni da satima čekaju ispred dvorane kako bi podržali svoj klub.

A upravo su ti navijači i ta tradicija najveće bogatstvo evropske košarke. Čini se da su u Evroligi to počeli da zaboravljaju.