Njemačka se danas svečano oprašta od Angele Merkel

BON - Nakon 16 godina provedenih na dužnosti njemačke kancelarke, Angela Merkel odlazi u političku penziju i mada će još neko vrijeme biti "tehnička kancelarka", Njemačka će se danas, uz vojne počasti, oprostiti od šefice vlade.

U Berlinu će u večernjim satima biti upriličeno „Veliko povečerje“ što je najveća vojna ceremonija u Saveznoj Republici Njemačkoj - uz baklje, vojnike u svečanim uniformama, oficire i koreografiju koja je isplanirana do tančina, piše Dojče vele. „Veliko povečerje“ je posebno i po tome što Vojni orkestar Bundesvera tokom te ceremonije svira i neke pesme koje biraju one osobe od kojih se oprašta.

Već neko vrijeme su poznate muzičke želje Angele Merkel, a one već neko vrijeme kod njemačkih građana izazivaju i određene reakcije - uglavnom odobravanje i pokoji osmjeh. Zašto? Osim ekumenske crkvene pjesme „Tebe, Bože, hvalimo“ kancelarka u odlasku poželela je i da čuje pjesmu Hildegard Knef „Nek'' za mene padaju kiše crvenih ruža“. I druga pjesma koju je izabrala Angela Merkel dosta govori o njoj.

To je jedan stari hit iz DDR-a koji peva Nina Hagen: (Zaboravio si film u boji“. Nina Hagen je još u Istočnoj Njemačkoj bila na glasu kao drska pop-pevačica, a nakon što je otišla u Zapadnu Nemačku, postala je panka-ikona. I Angela Merkel potiče iz bivšeg DDR-a, iz Templina, gradića u pokrajini Brandenburg.

Ona je odrasla uz tu pesmu Nine Hagen koja je objavljena 1974. Tekst pesme navodno još uvek napamet zna svaka druga osoba sa istoka Nemačke. Posebno je zanimljiv sledeći stih te pesme: „Niko nam sad ne vJeruje kako je ovde bilo lijepo, ha ha“, piše Dojče vele da li je to tračak nostalgije ili čežnje za starim vremenima u DDR-u? Možda kancelarka na taj način samo demonstrira svoj rafinirani smisao za humor. A možda se i radi o svojevrsnoj „staračkoj blagosti“.

„Veliko povečerje“ je ceremonija kojom se Njemačka tradicionalno oprašta od saveznih kancelara i kancelarki, saveznih predsednika, odnosno saveznih ministarki i ministara odbrane. To je tradicija čiji korijeni sežu u 16. vijek. Tada je u kasarnama znalo da se u večernjima satima dobrano banči, pa i kocka.

Zato je uveden jasan i glasan signal kojim se označava početak noćnog mira. Tada bi dežurni oficir krenuo u obilazak kampa u pratnji bubnjara i trubača, pa bi svojom palicom ili sabljom udarao čepove na burad s pićem. Stara njemačka reč za „udarac“ je „Štrajh“.

A nakon tog signala u kasarni bi zavladao mir i više nije smjelo da se toči pivo, rakija ili vino. Svi oni koji se toga nisu pridržavali, mogli su da računaju s ozbiljnim posljedicama. "Veliko povečerje“ se tokom proteklih stoleća razvilo u ceremoniju kakva je danas poznata. Ali i ona je sporna.

Na primjer nedavno održano „Veliko povečerje“ za njemačke vojnike koji su se vratili iz Avganistana, sa bakljama, kacigama i postrojavanjem ispred zgrade Rajhstaga u Berlinu, kritičare je podsetilo na postrojavanja nacionalsocijalista, navodi DW.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.