Preokret u suđenju Simoviću

Beograd - DNK Aleksandra Simovića nije mogao biti na lisicama kojima je bio vezan ubijeni svjedok saradnik Zoran Vukojević, rekli su vještaci na jučerašnjem suđenju, javio je B92.

Nekadašnji pripadnik zemunskog kriminalnog klana Aleksandar Simović, koji služi kaznu za ubistvo premijera Zorana Đinđića, optužen je i za ubistvo Vukojevića.

Međutim, sudski vještaci tvrde da na lisicama nikako nije mogao biti pronađen DNK Aleksandra Simovića, što je ključni dokaz tužilaštva.

Vještaci su utvrdili da su u Vukojevića ispaljena dva metka, a da je od jednog od njih ostao paralizovan.

Dobio je i osam udaraca u glavu, najvjerovatnije kundakom pištolja, nakon čega je u njega ispaljen i jedan metak u potiljak. Nakon toga je i zapaljen.

Ugljenisano tijelo pronađeno je 3. juna 2006. godine na auto-putu Beograd - Šid.

Tijelo Vukojevića nađeno je kako leži potrbuške, ruku vezanih lisicama ispod tijela.

Zbog visoke temperature, usljed paljenja, nikakav biološki materijal nije mogao da ostane na tim lisicama, pa ni sporan DNK.

- Moje mišljenje je da ne bi mogao da na lisicama ostane biološki trag, jer su, kao i telo, bile izložene visokoj temperaturi - rekao je vještak sa Instituta za sudsku medicinu Branimir Aleksandrić, obrazlažući svoj nalaz i mišljenje u nastavku suđenja Simoviću za ubistvo Vukojevića u Specijalnom sudu u Beogradu.

Tužilaštvo tvrdi da je Aleksandar Simović ubio Vukojevića iz osvete, jer je svjedočio protiv ostalih pripadnika zemunske kriminalne grupe, čiji je član bio i sam.

Njegov iskaz smatrao se jednim od ključnih za osudu članova zemunskog klana za ubistvo Zorana Đinđića.

A kako je izvještavao Insajder u epizodi "Poznat rukopis, jasna poruka", on je na glavnom pretresu, koji je bio zatvoren za javnost, rekao da je grupa Dušana Spasojevića radila za Državnu bezbjednost od 1998. i da su se s Radomirom Markovićem tada dogovorili da mogu da rade šta hoće i koga treba da ubiju po gradu.

- Koliko ja znam, oko 30 ubistava su izvršili oni po gradu i time su se javno hvalili - rekao je Vukojević.

On je svjedočio o ulozi Milorada Bracanovića, koji je na mesto direktora Bezbjednosno-informativne agencije postavljen poslije pobune Jedinice za specijalne operacije, a koji je odavao podatke.

Vukojević je svjedočio o tome da je JSO obezbjeđivao Spasojevića, a da ih je on finansirao, ali i o tome da su Milorad Ulemek i Dušan Spasojević odlučili da ubiju Zorana Đinđića.

Aleksandar Simović je uhapšen u novembru 2006. u stanu u Novom Beogradu.

Pronađen je poslije tri godine bjekstva.

Za učešće u ubistvu Zorana Đinđića osuđen je na 35 godina zatvora.

Današnje izjave vještaka donose preokret u ovom suđenju, koje se nastavlja sutra.

Suđenje će, kao i danas, iz bezbjednosnih razloga, biti održano u specijalnoj sudnici Okružnog zatvora u Beogradu, u koji će Simović biti priveden iz požarevačke "Zabele", gdje izdržava višedecenijske kazne zatvora zbog devet ubistava i tri otmice koja je izvršio kao pripadnik zemunskog kriminalnog klana, kao i zbog učešća u ubistvu premijera Zorana Đinđića.

Na početku suđenja u oktobru Simović je negirao da je za vrijeme bjekstva ubio svjedoka saradnika u procesu za ubistvo premijera Đinđića, tvrdeći da je za to čuo iz medija.

Priznao je samo da je u stanu na Novom Beogradu, u kojem se krio tokom bjekstva, skrivao oružje koje je, kako je naveo, pripadalo pokojnom Zoranu Poviću Povi, nastradalom pri likvidaciji Vukojevića.

U stanu u kom je uhapšen Simović pronađeni su revolver "smit i veson", automatska puška s municijom, ručna bomba, kao i municija za magnum 357 kojim je izvršeno ubistvo Vukojevića.

Vukojević je bio šef obezbjeđenja vođe zemunskog klana Dušana Spasojevića, koji je poslije ubistva premijera Đinđića pristao da sarađuje s tužilaštvom i dobio status svjedoka-saradnika u procesu za taj atentat, kao i u procesu protiv zemunskog klana.

Simović se tereti za krivično djelo teško ubistvo koje je, kako smatra Tužilaštvo za organizovani kriminal, učinio iz bezobzirne osvete jer je Vukojević prihvatio da svjedoči protiv ostalih pripadnika zemunske grupe, što je dovelo do otkrivanja i dokazivanja krivičnih dela koja je vršio zemunski klan.

Tužilaštvo smatra da je Simović ubistvo izvršio i iz koristoljubnja, jer je hteo da prisvoji dio novca koji je bio kod Vukojevića.
Vukojević je status saradnika dobio 2003, ali je kasnije došao u sukob sa Jedinicom MUP-a Srbije za zaštitu svjedoka, poslije čega je izašao iz programa zaštite.

Prema optužnici, Simović, koji je, kao i njegov stariji brat Miloš, u to vrijeme bio u bjekstvu, zajedno sa Zoranom Povićem Povom i više NN lica, sačekao je Vukojevića ispred kuće u Zemunu u Ulici Dragana Rakića 16.

Oni su ga savladali, ubacili u kola i odvezli na auto-put Beograd-Šid, gde mu je Aleksandar Simović zadao više udaraca tupim predmetom u glavu, a potom pucao u njega iz magnuma kalibra 357 mm i pogodio ga u glavu, grudi i vrat.

Mrtvog Vukojevića je zapalio i njegovo tijelo ostavio pored puta.

Prilikom te otmice i komešanja koje se dešavalo u automobilu, Pović je ranjen, ali su ga ostali prevezli u Urgentni centar, gdje je preminuo.

Simoviću se na teret stavlja, pored krivičnog djela teško ubistvo, i nedozvoljeno držanje oružja, jer su kod njega u stanu pronađeni revolver "smit i veson", automatska puška sa municijom, ručna bomba, kao i municija za magnum 357 kojim je izvršeno ubistvo Vukojevića.

Aleksandar Simović je mlađi brat Miloša Simovića, koji je uhapšen u junu 2010. poslije sedam godina bjekstva.

Aleksandar je uhapšen 25. novembra 2006. godine u stanu u Ulici Milentija Popovića 35 u Novom Beogradu.

Sa njim je tada bila supruga Zorana.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.