Nove optužnice protiv Šarića i Radulovića, detalji putovanja kokaina u Evropu FOTO

Beograd - U narednih nekoliko dana očekuje se nova optužnica protiv odbjeglog narko-bosa Darka Šarića zbog pranja novca, u sklopu koje će biti optužen i njegov brat Duško, pišu “Večernje novosti”.

Pored toga, nedavno je Tužilaštvo za organizovani kriminal podiglo optužnicu i za novi “kontingent” kokaina, a u njoj je u prvi plan izbačeno ime Rodoljuba Radulovića, zvanog Miša Amerika, za kojim je raspisana međunarodna potjernica.

Ova optužnica osnažena je svjedočenjem Draška Vukovića, koji se predao prije dvije godine, pošto je prethodno postigao dogovor o dobijanju statusa svjedoka saradnika.

Centar za istraživačko novinarstvo Srbije bavio se istraživanjem poslova Šarića i Radulovića.

13. decembra prošle godine CINS je objavio tekst pod nazivom “Optužnica protiv Radulovića: Šverc dvije tone kokaina sakrivenog u soji”.

Prema pisanju CINS-a, Specijalno tužilaštvo za organizovani kriminal podiglo je u oktobru 2012. godine optužnicu protiv Rodoljuba Radulovića, zvanog Miša Amerika, tereteći ga za učešće u isporuci 1,8 tona kokaina iz Južne Amerike u Evropu.

Šverc kokaina teretnim brodom “Verti”

Sa oboda teksta optužnice, međutim, pored niza važnih činjenica i do sada nepoznatih dokaza, promolila se u rasutim segmentima priča o avanturi švercovanja kokaina teretnog broda “Verti”.

U aprilu 2009. , naime, dva broda Miše Amerike, “Verti” i “Golden” uplovila su u teritorijalne vode Argentine.

Njihova zvanična destinacija bio je San Lorenco, luka duboko u kopnu, uz reku Rio de la Plata na čijem samom ušću leži Buenos Ajres.

U drugoj najvećoj agrentinskoj luci trebalo je da ukrcaju soju, ali su oba broda prvo doplovila u argentinske teritorijalne vode i tu se, na bezbjednoj distanci, usidrila.

Čekali su hrvatske i slovenačke saradnike.

Saradnici su, međutim, bespomoćno plutali nezgodnim ušćem Rio de la Plate uzalud pokušavajući da pokrenu motor svog gumenog čamca koji se u sred vožnje naprasno pokvario.

Posada nekog drugog čamca bi možda pozvala obalsku stražu, ili lučku kapetaniju da ih izbavi.

U ovom čamcu je, međutim, bilo 1.825 kilograma kokaina u vodonepropusnim torbama.

Zvali su svog saradnika Anastazija Martinčića koji je na obali čekao izvještaj o obavljenom poslu i koji je, uostalom, i kupio čamac sa motorom koji ih je izdao u dosta nezgodnom trenutku. Martinčić je odmah stupio u akciju.

Pozvao je šefa.

Njegov šef je bio Draško Vuković, sada svjedok saradnik iz čijeg je sjećanja tužilaštvo i saznalo sve o operaciji šverca kokaina.

Vuković je odgovarao Draganu Dudiću zvanom Fric.

Dragan je svog poslovnog partnera, Rodoljuba Radulovića, opisao Vukoviću i ostalima kao “privatnika koji ima jake firme”, pa je lako registrovati brodove na njega, a da ne bude sumnjivo.

Darko Šarić je ostao još dublje u pozadini.

Iz presretnutih telefonskih razgovora čije je dijelove tužilaštvo navelo u optužnici, vidi se da Rodoljub Radulović nije bio u direktnom kontaktu sa prvooptuženim Darkom Šarićem.

Komunicirao je sa Željkom Vujanovićem, Šarićevim bratom od tetke, visoko pozicioniranim članom kriminalne grupe i višestruko optuženim za šverc kokaina.

Tako je, prema istrazi tužilaštva, Draško Vuković sa grupom krenuo u nabavku kokaina po Južnoj Americi, dok je sa svoje strane Rodoljub Radulović ugovarao transport soje iz Argentine u Španiju svojim brodovima.

Jedini za koga dokazi i iskazi svjedoka govore da je znao ko radi na oba posla bio je Fric.

Fric je 2010. ubijen u Kotoru na glavnom trgu, dok je sjedio u kafiću sa prijateljem i ispijao kafu.

Kokain kupovan od kriminalnih grupa, policija pretresla pogrešan brod

Draško Vuković svjedoči da je kokain kupovan od kriminalnih grupa iz Kolumbije, Bolivije i Perua.

Drogu su nabavljali tako što su, na osnovu dogovora sa prodavcima, automobil marke „pasat”, u koji je bio ugrađen bunker, ostavljali na prethodno dogovoreno mjesto.

U bunker automobila prodavci su potom stavljali kokain, nakon čega je Šarićeva grupa preuzimala vozilo.

“Pasat” sa skupim i ilegalnim tovarom su potom vozili do iznajmljenog stana u naselju Abasto u Buenos Ajresu, a kasnije do kuće u La Plati, glavnom gradu provincije Buenos Ajres.

Tamo su drogu stavljali u plastičnu burad za vodu koju su zakopavali u zemlju.

Organizaciju su vodili Crnogorci i Srbi.

Hrvati i Slovenci su se bavili transportom i bili na najnižim pozicijama u strukturi grupe.

Na “Vertiju” su, usidrenim nadomak Argentine, kapetan Vasa Janičić i članovi posade od povjerenja, koje je takođe regrutovao Fric, čekali gumeni čamac.

Čim ga je Anastazije Martinčić obavijestio o kvaru motora, Draško Vuković je odjurio do drugog gumenog čamca sa Martinčićem, Borisom Labanom i Nenadom Novakovićem.

Zaplovili su, ali jednostavno nisu mogli da ih nađu.

Argentinska policija se takođe spremala da zaplovi, ali prema “Goldenu” i “Vertiju”.

Iako o tome ništa nisu znali, policajcima je išao na ruku defekt motora saradnika Draška Vukovića, koji ih je tražio po vodenom prostranstvu drugim čamcem.

Ipak ih je, poslije više sati, pronašao.

Naredne tri noći, ovog puta ispravnim čamcima, Vuković i ostali su ipak uspjeli da doture do “Vertija” 1.795 kilograma kokaina.

Uskoro je droga, skrivena u tankovima za vodu i naftu, plovila “Vertijem” ka San Lorencu da utovari soju, inače jedan od glavnih izvoznih proizvoda Argentine.

A tamo, argentinska policija je upala na brod dok je bio u luci San Lorenco.

Pretresla ga je do posljednjeg šrafa i konopca.

Ništa nisu pronašli jer su pretresli pogrešan brod.

Upali su na “Golden”, a droga je bezbjedno isplovila ka obalama Španije – na “Vertiju”.

Draško Vuković tvrdi da je imao informacije iz argentinske policije o planu da se brod presretne i zaplijeni, ali da se to nije dogodilo zbog neefikasnosti argentinskih operativaca.

Tako je kokain neometano nastavio svoj put.

Nadomak Gibraltara i španske obale, ovog puta izgleda bez kvarova, kokain je pretovaren na ribarski čamac koji je sa vrijednim “ulovom” otplovio ka kontinentu, širom kojeg će droga kasnije biti distribuisana.

“Verti” je krenuo ka Grčkoj.

- A imaju li tamo - pitao je Rodoljub Radulović kapetana Janičića u razgovoru presretnutom u maju 2009, “one kontrole što su imali u Grčkoj i dolje u Argentini”?

Kada je “Verti” stigao u Grčku, utvrđeno je da postoji manjak u težini, budući da je skoro dvije tone kokaina već iskrcano sa broda.

Zbog toga je vlasnik broda, Rodoljub Radulović, platio kaznu od 40.000 evra, ali se uopšte nije uznemirio, navodi se u optužnici Tužilaštva za organizovani kriminal.

Sigurnije je preko “skajpa”

U međuvremenu, tvrdi tužilaštvo, učesnici operacije su bili obaviješteni o tome da im se telefoni prisluškuju.

Krajem 2008, tvrdi se u optužnici, počeli su da komuniciraju elektronskom poštom i na druge načine.

- A drugo, od sada ćemo da pričamo o tim stvarima preko “skajpa”, j..i ga - rekao je Radulović u drugom presretnutom razgovoru svom sinu.

Teretni brodovi mijenjaju imena i vlasnike često i lako i zato je teško utvrditi šta je danas sa “Vertijem” i “Goldenom”.

Detalji putovanja kokaina iz Južne Amerike u Evropu tužilaštvu su zapravo poslužili da potkrijepi optužbu da je, kako se kaže u optužnici “Radulović od januara do marta 2009. godine organizovao transport kokaina prekookeanskim brodovima “Verti” i “Golden” tako što je preko svoje ofšor firme „Man Mare” ugovorio prevoz robe iz Argentine ka Španiji kao kamuflažu za transport droge”.

Tužilaštvo pokazuje i veze između učesnika poduhvata, o kojima su i CINS i OCCRP pisali i prije podizanja optužnice.

Pet mjeseci prije podizanja ove optužnice, CINS i OCCRP su objavili serijal tekstova o poslovanju Rodoljuba Radulovića u kojem su, pored ostalog, objavili i povjerljivu dokumentaciju britanske obavještajne službe SOCA u kojoj se navodi da su Radulović i Šarić, kao vođe narko kartela, sredinom 2009. godine planirali šverc tone kokaina brodovima koji su prevozili legalan teret, cement i šećer.

Radulovićevi poslovni poduhvati širom svijeta

 OCCRP i CINS su takođe pisali i Radulovićevim poslovnim poduhvatima širom svijeta.

Radulović, koji je godinama živio na Floridi, stekao je desetine miliona dolara manipulacijama na američkoj berzi.

Sudska dokumentacija pokazuje da je za potrebe tih poslova osnivao ofšor kompanije sa čijih računa se novac slivao ka Raduloviću i njegovim saradnicima.

Na Balkanu, Radulović je sarađivao sa Draganom Dudićem Fricom.

Radulović je na njega prenio 90 odsto kompanije “Trekom” koja je imala razgranate i unosne poslove u Crnoj Gori.

Prilikom pretresa Radulovićevog stana u Beogradu, između ostalog je pronađen i papir sa listom troškova za enterijer, namještaj i porez za stanove Darka Šarića i Dragana Dudića, navodi se u optužnici iz oktobra.

Takođe, istraživanje je pokazalo da su partneri u brojnim i raznovrsnim poslovima Rodoljuba Radulovića u Srbiji bili, između ostalih, i poznati domaći filmski producent Maksut Ćatović i Milan Zukanović, vlasnik „Kolinga”, jedne od najvećih domaćih građevinskih kompanija.

Takođe, kontraverzni biznismen Milomir Joksimović, zvani Miša Omega, bio je sa Radulovićem suvlasnik kompanije za uvoz banana.

Oduzeta zgrada od 1.2 miliona evra u Pančevu

Novinari CINS/OCCRP su u istraživanju objavljenom u maju ove godine otkrili da je Radulović zajedno sa poznatim srpskim biznismenom Bogdanom Rodićem vlasnik kompanije “Znak Invest” u Pančevu, koja posjeduje zgradu vrijednu 1.2 miliona evra.

Radulović je, prema istraživanju, uložio 600.000 evra u ovu nekretninu u decembru 2008. godine, zajedno sa Šarićevim advokatom Andrijom Krlovićem, optuženim za pranje novca, i njegovom ženom, Ljubinkom Krlović.

U februaru 2010, Krlović je 15 odsto vlasništva nad zgradom prenio na biznismena Rodića.

Septembra ove godine, četiri mjeseca nakon pisanja OCCRP i CINS – a, Tužilaštvo za organizovani kriminal je podnijelo zahtjev za privremeno oduzimanje Radulovićevog udjela u kompaniji, zbog sumnje da je imovina proistekla iz krivičnog djela.

Rješavajući po zahtjevu tužilaštva, Viši sud u Beogradu je 10. oktobra donio odluku kojom je 45 odsto vlasništva u kompaniji “Znak Invest”, privremeno oduzeto od Rodoljuba Radulovića.

Pored Radulovića i Šarića, za šverc 1.8 tone kokaina u soji optuženi su i: Goran Soković, Željko Vujanović, Nenad Novaković, Dragan Radulović, Draško Vuković, Boris Laban, Petar Obradović, braća Marko i Vladimir Račić, Mihajlo Đoković i Nebojša Sretenović.

Misteriozni šef narko kartela

Šezdesettrogodišnji Rodoljub Radulović je na vrhu Šarićevog kriminalnog biznisa, koji se odvija pomorskim putevima između Južne Amerike i Evrope, a novčane transakcije se obavljaju preko fiktivnih i firmi-kćerki registrovanih na Kajmanskim ostrvima, Balkanu i na oba američka kontinenta.

I italijanski tužilac je nedavno doveo Šarićevu organizaciju u vezu sa najmanje tri ubistva.

Argentinski operativni dosijei se pozivaju na povjerljivi izvještaj britanske Agencije za teške vidove organizovanog kriminala koja iznosi pojedinosti o narkooperacijama.

Izvještaj takođe otkriva kako je nadgledan veći broj Srba i drugih državljana zemalja sa područja bivše Jugoslavije koji su djelovali iz Argentine.

Argentinski dokumenti koji se odnose na period od aprila 2009. do marta 2010. godine, takođe sadrže povjerljivu korespondenciju između južnoameričke i srpske policije, podatke iz putnih isprava i tajnom nadgledanju.

Izvještaji pokazuju da je Šarić, za kojim je raspisana potjernica jer je osumnjičen za rukovođenje masivnom narkomrežom, putovao iz Brazila u Argentinu avionom i automobilom tokom 2007. i 2008. godine.

Po svoj prilici je koristio slovenački pasoš.

Šarić je u bjekstvu od januara 2010. godine kada je u Srbiji pokrenuta potjernica, a zatim i optužnica protiv njega, zbog trgovine drogom i pranja novca.

Iz dokumentacije koju su prikupili OCCRP i CINS se vidi da je Radulović posjedovao fabriku za proizvodnju cementa u Abu Dabiju i da je živio na najmanje tri kontinenta.

Grčka policija je takođe prošle godine pokrenula istragu protiv Radulovića, Šarića i njihovih saradnika zbog trgovine drogom i pranja novca, ali do sada nisu uspjeli pronaći ni jednog od njih.

Radulović sebe opisuje kao poštenog biznismena koji nije učinio ništa loše.

Istražujući poslovne registre i sudske spise iz Rusije, SAD, Kajmanskih ostrva i Ujedinjenih arapskih emirata, kao i drugih zemalja, OCCRP i CINS su počeli da odmotavaju dvadesetogodišnje klupko prevara, obmanjujućih ugovora, nevraćenih zajmova i onoga što u sudskim spisima zovu “fiktivne” firme koje su osnovane sa ciljem da “izvuku” novac iz međunarodnih transakcija za račun Radulovića i njegovih kompanija.

Radulović imao dugove veće od 15 miliona dolara

Do trenutka kada je napustio Ameriku, Radulović je već imao dugove veće od 15 miliona dolara, a američka Komisija za hartije od vrijednosti je pokretnula istragu protiv njega.

Brojne parnice koje su podigli povjerioci i rješenja o plenidbi imovine nalaze se u sudskim spisima u tri savezne američke države.

Rodić se, inače, uortačio i sa Zoranom Ćopićem, kome se takođe sudi za pranje Šarićevog novca.

Ćopić, Rodić i bivši ministar energetike Goran Novaković koristili su of-šor kompanije preko kojih su privatizovali državne kompaniju „Zmaj”.

OCCRP/CINS su tokom svog istraživanja otkrili da je nakon privatizacije proizvodnja zaustavljena, a vlasnici su u međuvremenu od imovine zaradili milione evra.

Sve je počelo u Rusiji

Tokom osamdesetih Radulović i njegova supruga Jasna su osnovali firmu „Yodž Austria” koja je trgovala ruskim gorivom.

Jedan od prvih poslova je bila prodaja nafte BiH preko sestrinske kompanije iz Italije, pred početak rata u Hrvatskoj.

Ovaj slučaj je bio sličan daleko većoj tužbi koju je protiv Radulovića u to vrijeme podnijela velika ruska naftna kompanija „Lukoil”.

Radulović je, inače, osumnjičen da je učestvovao u pranju 1,77 miliona evra od kokaina.

Saradnja Šarića i Radulovića

Radulović je sa Šarićem 26. avgusta 2009. godine, neposredno prije otpočinjanja akcije “Balkanski ratnik”, sklopio fiktivni ugovor o pozajmici blizu dva miliona evra.

Navodno, Radulović je taj novac isplatio Pljevljaku u kešu, a kao zalog su mu date dvije kuće na Tatarskom brdu.

Pored Rodoljuba Radulovića i Darka Šarića, za šverc kokaina u soji optuženi su i Goran Soković, Željko Vujanović, Nenad Novaković, Dragan Radulović, Boris Laban, Petar Obradović, braća Marko i Vladimir Račić, Mihajlo Đoković i Nebojša Sretenović.

“Novosti” podsjećaju da je Duško Šarić uhapšen sredinom novembra 2010. godine u Pljevljima.

Njegov advokat tada je izjavio da su mu lisice na ruke stavljene na osnovu potjernice Italije, a zbog sumnje da je učestvovao u švercu droge, ali i zbog pranja novca.

Maja 2012. u on je u Višem sudu u Bijelom Polju osuđen na osam godina zatvora zbog pranja novca, dok je Jovica Lončar, protiv koga se takođe vodio postupak osuđen na dvije godine manje, zbog istog krivičnog djela.

Duško Šarić je zbog nedostatka dokaza oslobađen optužbi da je bio član kriminalne grupe njegovog brata Darka.

Već skoro dvije godine, čuveni hoteli „Patrija” u Subotici i „Prezident” na Paliću, koji su oduzeti od Darka Šarića i otišli u stečaj, čekaju novog gazdu i bolje dane.

Pored dva čuvena turistička objekta, koji su dio preduzeća “DOO Palić”, Šariću su oduzeti i “Bečki restoran” i još tri stana u Subotici.

U februaru prošle godine propala je licitacija za ove objekte, a tada je početna cijena “Patrije” bila 935,5 miliona dinara, “Prezidenta” 520,3 miliona a “Bečkog restorana” 43,7 miliona dinara.

Kada će biti novo javno nadmetanje za prodaju Šarićeve imovine niko od nadležnih ne može sa sigurnošću da kaže.

Do tada će imovinom raspolagati Direkcija za upravljanje oduzetom imovinom Ministarstva pravde.

Po podacima APR, zvanična vrijednost akcijskog kapitala jednog od najluksuznijih hotela na Paliću i najstarijem u centru Subotice i “Bečkog restorana” je oko 6,1 miliona evra, ali se procjenjuje da je tržišna vrijednost veća od deset miliona evra.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.