Neprijatelji Đinđića na vlasti

Beograd/Beč - Deset godina poslije ubistva Zorana Đinđića na vlasti su njegovi nekadašnji najveći neprijatelji, ocjenjuje bečki dnevnik “Standard”.

Ako neko vjeruje da će sprovođenje zakona moći zaustaviti time što će mene ukloniti on se vara, jer sistem nisam ja - poručio je Đinđić 21. ferbuara 2003, podsjeća “Standard”, dodajući da je to rekao nakon neuspješnog atentata na njega, kao i da će sistem nastaviti da funkcioniše, i da niko neće biti amnestiran za zločine ako ukloni jednog ili dva državna funkcionera.

- Međutim, on se varao. Kada ga je prije deset godina, u centru Beograda snajperista pogodio direktno u srce ispostavilo se da je srpski sistem političkih i ekonomskih reformi ipak zavisio od energije jednog čovjeka. Isto važi i za demokratizaciju zemlje i prilagođavanje evropskom sistemu vrijednosti nakon decenije međunarodne izolacije - konstatuje list.

Nakon ubistva Đinđića, koji se beskompromisno borio za modernu Srbiju kao članicu EU, zemlja je upala u deceniju političke nestabilnosti pune loših kompromisa, u jedno strateško teturanje između Moskve i Brisela, dodaje dnevnik.

To vrijeme, kako ističe “Standard” obilježava kohabitacija između proevropskih nasljednika reformskog premijera i nacionalističkih snaga.

Deceniju nakon njegovog ubistva Demokratsku stranku, čiji je bio lider, podrhtavaju unutrašnje borbe za vlast, te se nalazi na istorijsko najnižim vrijednostima podrške.

Na vlasti, dodaje dnevnik, se danas nalaze njegovi bivši najveći neprijatelji - Socijalistička partija Srbije i Srpska napredna stranka.

- To su isti ljudi, koji su još prije par godina željeli da preimenuju Bulevar Zorana Đinđića u Bulevar Ratka Mladića, isti ljudi koji su Đinđića nazivali izdajnikom i špijunom SAD. Danas, međutim, i oni podržavaju članstvo Srbije u EU, i to bi moglo da se nazove političkim nasljedstvom Đinđića - ističe “Standard”.

List ujedno konstatuje da nedostaje “zarazni entuzijazam” koji je Đinđić kojeg jedni prave mitom, a drugi demoniziraju, a većina ga se sjeća, na godišnjicu ubistva, kao nekadašnjeg simbola nade koji je želio Srbiju da promjeni po svaku cijenu.

Mila Đinđić: Zorana prodali zbog stava o Kosovu

Mila Đinđić, majka ubijenog premijera Srbije Zorana Đinđića, izjavila je da su njenog sina “prodali pojedinci” iz tadašnje vlasti kojima je smetao njegov stav o Kosovu i Metohiji.

Mila Đinđić smatra da ubistvo njenog sina nije razjašnjeno, jer se umiješala politika.

Ona kaže da je Zoran Đinđić još tada želio da riješi pitanje Kosova i Metohije i da je pokušavao da iskoristi prijatelje u svijetu da mu u tome pomognu.

- Lično više nemam dileme - naši su ga prodali! Zapravo, oni su ga izdali. Njegovo ubistvo je bilo naručeno i, verovatno, dobro plaćeno. Sve je to tako jadno i bedno - rekla je Mila Đinđić za “Večernje novosti”.

Đinđić bi nam zamjerio sporost

Pokojni premijer Zoran Đinđić danas bi nam zamjerio mnogo toga, a prije svega da smo spora nacija, kaže funkcionerka DS-a Gorica Mojović.

Ona je gostujući na RTS naglasila da bi Đinđićeva zamjerka bila danas da ne radimo dovoljno, da nemamo dovoljno samodiscipline i pčela radilica.

- Kada je reč o sistemu rekao bi da ni tu nismo mnogo uradili, zakone smo doneli, ali njihovu primenu i institucije nismo ojačali - kazala je Mojovićeva i dodala da bi pokojni premijer imao primjedbe i na rad DS.

Ona kaže da bi Đinđić današnjem DS-u zamjerio što se nedovoljno bave svojim članstvom, jer je on, kako kaže Mojović, uvijek govorio da su članovi najveći kapital stranke.

- Zamjerio bi nam i što nedovoljnio sebi postavljamo pitanje zašto bi ljudi glasali za nas, a ne za nekog drugog, sugerisao bi nam i da se više interesujemo šta je potrebno građanima i da budemo advokati građana - naglasila je Mojovićeva.

Ona je rekla da je namera današnje akademije da se na konkretniji način pokaže kakvu je Srbiju želio Zoran Đinđić.

- Njegove namere su bile da raskrstimo sa prošlošću, da promeni sistem, ali da pokuša da utiče na promenu našeg mentaliteta - kazala je Mojovićeva.

Ona je ukazala da je Đinđić predložio paket zakona koji su donijeti poslije osam, deset godina, a to su bili zakon o specijalnom javnom tužiocu, zakon o privatizaciji, zakon o prijavljivanju imovine funkcionera, vraćanju stare devizne štednje, o vraćanju imovine o skupštinskoj kontroli.

378 godina organizatorima ubistva

Svi osumnjičeni za ubistvo premijera Đinđića proglašeni su krivim 23. maja 2007. i prvostepenom presudom osuđeni na ukupno 378 godina zatvora.

Za organizovanje ubistva premijera na 40 godina zatvora osuđen je bivši komandant “crvenih beretki” Milorad Ulemek.

Na istu kaznu osuđen je i Zvezdan Jovanović, neposredni izvršilac ubistva i bivši Ulemekov zamjenik.

Te presude potvrdio je i Vrhovni sud Srbije 29. decembra 2008. godine.

Potvrđene su presude na 35 godina zatvora i ostalim pripadnicima zemunskog klana i bivše JSO (Aleksandar Simović, Vladimir Milisavljević Budala, Ninoslav Konstantinović), izuzev Sretku Kaliniću kome je presuda preinačena sa 35 na 30 godina.

Na 30 godina osuđeni su Miloš Simović, Milan Jurišić Jure, bivši radnik BIA Branislav Bezarević, dok je bivši pripadnik JSO Saša Pejaković osuđen na osam godina zatvora.

Željku Tojagi Žmigiju kazna je smanjena sa 30 na 15 i Dušanu Krsmanoviću sa 30 na 20 godina zatvora.

Vladimir Milisavljević Budala, Sretko Kalinić, Milan Jurišić, Ninoslav Konstatinović i Miloš Simović osuđeni su u odsustvu, jer su bili u bjekstvu.

U junu 2010. u Zagrebu je ranjen Sretko Kalinić, koga su, poslije oporavka, hrvatske vlasti izručile Srbiji.

Na njega je pucao, takođe, odbjegli član zemunskog klana Miloš Simović, koji je ubrzo uhapšen u pokušaju ilegalnog prelaska granice između Srbije i Hrvatske i upućen u Zabelu na izdržavanje zatvorske kazne.

Vladimir Milosavljević Budala uhapšen 9. februara prošle godine u Španiji zajedno sa još trojicom, među kojima je i Luka Bojović, osumnjičen za više ubistava.

Pripadnik zemunskog klana Dejan Milenković Bagzi, optužen za učešće u ubistvu Đinđića, poslije višemjesečnog skrivanja uhapšen je u Grčkoj sredinom jula 2004, a sedam mjeseci kasnije izručen je vlastima u Beogradu.

U procesu optuženima za ubistvo srpskog premijera Milenković je bio svjedok saradnik.

Predsjedavajuća vijeća sudija Nata Mesarović rekla je u obrazloženju da je najteže saznanje da je predsjednika vlade mogla da ubije organizovana, kriminalna, neprijateljska organizacija.

- Ubistvo Đinđića je političko ubistvo upereno protiv države u kome je učestvovao kriminalizovani deo JSO i banda Dušana Spasojevića - navela je sudija Mesarović.

Pobjednik “Besede u Zoranovu čast”

Pobjednik ovogodišnjeg, osmog takmičenja mladih besjednika “Besede u Zoranovu čast” je Dušan Jovčić.

Jovčić se među osmoro finalista plasirao pobijedivši na kvalifikacionom takmičenju u Rumi, besjedom “Koliko još”.

Predsjednik Demokratske stranke Dragan Đilas je, saopštavajući odluku žirija, istakao da u sadašnjem vremenu, kada se poništavaju osnovne ljudske i građanske vrijednosti, poruke koje su se mogle čuti na takmičenju “Besede u Zoranovu čast” vraćaju nadu da Srbija, ipak, ima šanse i potencijale da iznjedri nove Tesle, Pupine i Milankoviće.

- Njihove poruke bile su u duhu onoga što je Zoran Đinđić govorio i u duhu rečenice: Srbija će biti bolja nego što jeste ako svi mi budemo bolji nego što jesmo. Na tu rečenicu ja bih danas dodao - hajde bar da ne budemo gori nego što jesmo. Ja sam siguran da u Srbiji ima finog i poštenog sveta koji ceni osnovne vrednosti i da ih ima više nego onih drugih - rekao je Đilas.

Kako je poručio, Srbiju neće spasiti političari već mladi ljudi koji vrijedno rade i nastoje da završe fakultete kako bi stvari u Srbiji mijenjali nabolje, a posao DS-a i svih drugih progresivnih snaga je da takve impulse u društvu podrže i promovišu.

Pobjednik je u besjedi “Koliko još” srpski narod opisao kao zajednicu veselih ljudi, velikog srca, spremnih za radost i zabavu, ali često nesklonih radu.

- Ako malo razmislite, ipak ćete shvatiti da te osobine nisu baš osobine odraslog čoveka. Naš narod je kao dete, u suštini dobro u duši, ali nezrelo i neartikulisano, koje nikako ne uspeva da obavi svoj zadatak, da ispuni svoj cilj bez nekakvog nadzora, bez nečije pomoći. A opet, kada se među nama pojavi onaj koji bi mogao da nas artikuliše, neko ko nas tera da odrastemo, uglavnom pre vremena završi na odru, Srbija se isplače i onda opet Jovo nanovo - poručuje se u pobjedničkoj besjedi.

Kao i ostali finalisti, svakome od svojih sugrađana pripisuje dio odgovornosti za sve što u Srbiji nije urađeno ili je urađeno loše.

Iako je u svom govoru iznio dosta kritike, Dušan Jovčić kaže da je optimista kada je riječ o budućnosti naše zemlje.

- Trudio sam se ovaj put da se fokusiram na ljudima, da se fokusiram na probleme u društvu, da istražim te probleme i da nađem neko rešenje. Stoga, mislim da je i kritička i optimistička - kaže Dušan Jovčić.

Veliku pažnju i burne reakcije publike izazvala je i najmlađa finalistkinja učenica Kristina Živanović koja je zauzela drugo mjesto.

- Zoran je jedan brilijantan um koji treba svi da sledimo, jer jednostavno to je bio čovek sa vizijom, kada je zemlja bila u ponoru doneo je jednu nadu, jednu novu budućnost. Zato je moja beseda bila takva. Ja nisam htela da kritikujem društvo, jer Zoran nikada nije kritikovao, nego je davao rešenje i moja beseda je bila analogna tome - kaže Živanovićeva.

Trećeplasirani je bio Nikola Veličkov.

U ovogodišnjem žiriju su, osim Đilasa, bili Ružica Djindjić, Boris Tadić, Dragoljub Mićunović, glumice Dara Džokić, Hristina Popović i reditelj Dejan Mijač.

Prikazan film o Đinđiću “Hipoteka”

Film o Zoranu Đinđiću “Hipoteka” koji postavlja postavlja pitanja koliko smo mu dužni i kakvu nam je hipoteku ostavio prikazan je u zgradi opštine Vračar.

Autor Slaviša Lekić rekao je da film govori o mentalitetu i društvu koje nije uradilo gotovo ništa da spriječi ono što se dogodilo 12. marta 2003.

Oko 20 sagovornika, Đinđićevih saboraca, saradnika, prijatelja i nekoliko novinara pokušali su da naprave osvrt na politički progon još od sedamdesetih, kada je Zoran kao student hapšen i zatvaran, pa čak i osuđen na jednogodišnju kaznu zatvora.

Pored toga pominje se sve ono što ga je pratilo devedesetih, ali osnovna tema je retrospektiva događaja od 5. oktobra do atentata.

- Deset godina mi se Zorana sećamo samo dvanaestog marta. Kako je poznato da smo narod koji brzo zaboravlja, da li zato što zaista zaboravljamo ili zato što potiskujemo sećanje na ružne stvari, namera ekipe iz magazima Status koju pored mene čine Jovana Polic, Sanja Loncar, bila je da na jednom mestu objedinimo sve ono sto se dešavalo proteklih godina i da ostavimo trajni dokument - kaže Slaviša Lekić, novinar i urednik magazina “Status”.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.