Patriote u misiji da Evropu učine ponovo velikom

Evropska unija mora ponovo da postane instrument u službi nacija, a ne obrnuto. To podrazumjeva i odlučnu i hitnu borbu etičkog relativizma i globalističke i liberalne ideologije. Navodi se ovo u Manifestu takozvanih patriota, grupe suverenističkih i konzervativnih evropskih partija čiju okosnicu čine Fides Viktora Orbana, Nacionalno okupljanje Marin le Pen, italijanska Liga i Slobodarska stranka Austrije, a čija je politička krilatica: "Ili ćemo vratiti svoju budućnost, ili ćemo biti osuđeni da postanemo provincija novog globalnog poretka".

U ovom dokumentu se upozorava da svaki dalji pokušaji nametanja jedinstvenog razmišljanja kroz cenzuru, medijske kampanje ili digitalne bojkote moraju biti odbačeni, jer demokratija se zasniva na sučeljavanju ideja. Upozorava se i da je nekontrolisana imigracija uništila čitave zajednice, povećala kriminal i stvorila društvene tenzije, ali i da je ekonomija ugušena.

Navodi se i da je italijanskka premijerka Đorđa Meloni referentna tačka za sve one koji žele da promijene Evropu i preokrenu sadašnju bankrotsku paradigmu koju nameću globalističke elite. Njeno vođstvo, navodi se dalje, zajedno sa vođstvom Donalda Trampa u SAD, trebalo bi da bude ključ za reafirmaciju vrijednosti identiteta, suvereniteta i slobode protiv tehnokratije i kulturnog uništavanja.

OBRAČUN SA BRISELOM

U Briselu je 28. januara održana konferencija "Učinimo Evropu ponovo velikom" (MEGA) u organizaciji Evropskih konzervativaca i reformista (ECR), četvrte po veličini grupe u Evropskom parlamentu. Nakon toga, planirano je da 7. i 8. februara u Madridu bude upriličen sličan događaj, ali u organizaciji - Patrioti za Evropu (PfE).

Konferenciju u Briselu evropski suverenisti iskoristili su da još jednom predstave svoj program - koji se prije svega odnosi na zaštitu evropske baštine i njenog kulturnog identiteta.

Poručeno je i da je povratak Donalda Trampa u Bijelu kuću dobra platforma, odnosno prilika da se okonča briselska radikalna zelena i migraciona politika, ali i preokrene trenutni liberalni poredak u Evropi - usredsređen na otvorene granice i tržišta, ali i nadnacionalne institucije koje konstantno rade na gušenju suverinizma zemalja članica Evropske unije.

Mađarski premijer Viktor Orban pozvao je i ostale političke partije i snage koje su na fonu ove politike, da se uključe i podrže ovaj pokret da bi se, kako je istakao, sprovela rekonstrukcija zapadnog svijeta, ali i porazila glomazna briselska birokratija koja pokušava da vlada nad nacionalnim državama.

Orban najavio novi napad na Brisel i obračun sa elitama

Brisel je, kako smatra mađarski premijer, pod okupacijom oligarhije koju koordinira lijevoliberalna i transatlantska elita, koja je federalna, a ne zasnovana na suverenitetu nacionalnih država.

Smatra da su promjene potrebne da bi se izliječila Evropska unija te da povratak Trampa na vlast, koji je poručio da će se  ubuduće Stari kontinent morati sam starati o svojoj daljoj sudbini, omogućava da evropske patriote krenu u novi "napad" na Brisel, kako bi se konačno s vlasti skinuli predstavnici globalističkih elita.

REALNOST I POPULIZAM

Decenijama je Stari svijet zaglavljen u stanju strateške nejasnoće. Vojna i politička kičma Evrope slomljena je tokom Drugog svjetskog rata. Za zemlje kao što su Njemačka i Italija proces je bio jednostavan: one su poražene i stavljene pod direktnu spoljnu kontrolu od strane SAD.

U drugim evropskim državama Vašington je uspijevao da uspostavi političke i ekonomske elite koje bi služile interesima SAD. Vremenom je ova politika dostigla svoj logičan ekstrem - zapadnoevropski lideri danas su nešto više od srednjih menadžera u američkom sistemu globalnog uticaja. Nema više pravih državnika na vlasti širom regiona.

U zamjenu za ovo podaništvo, lokalne elite i društva su stekli privilegovani pristup prednostima globalizacije. Sve što im je bilo potrebno stekli su bez značajnije borbe i takmičenja. Ovaj aranžman je stvorio jedinstven paradoks - dok je američka globalna dominacija ukorijenjena u snazi - pozicija zapadne Evrope u svijetu je definisana njenom slabošću.

Briselske birokrate često govore o prevazilaženju ove slabosti. Međutim, realnost je da ove težnje nisu ništa više od prazne političke i populističke retorike. Zahtjevi Trampove administracije da povećaju potrošnju za odbranu služe kao alatka za njihovo ogoljavanje.

Godinama su zapadnoevropski lideri proklamovali svoju posvećenost jačanju svoje vojske i pripremama za potencijalnu konfrontaciju sa Rusijom. Njemačka, Francuska i Velika Britanija poručivale su da namjeravaju da povećaju vojnu potrošnju i ojačaju infrastrukturu u istočnoj Evropi.

U tom kontekstu, zbunjujuće je vidjeti kako evropske i briselske elite izražavaju zabrinutost zbog poziva Vašingtona da se ubuduće izdvaja pet odsto BDP-a za odbranu. Ako su istinski posvećeni suočavanju sa Rusijom, zar ne bi trebalo da pozdrave ove zahtjeve? Ili su njihove izjave o namjerama jednostavno šuplje?

STRAHOVI GLOBALISTA

Čega se ove elite zaista plaše kada je u pitanju njihov odnos sa Vašingtonom i novom američkom administracijom? Očigledno postoji bojazan da će izgubiti svoj dosadašnji privilegovani položaj. Najveća zabrinutost jeste to da bi se Amerika jednog dana mogla potpuno povući iz Evrope, ostavljajući ih da se suoče sa sopstvenim izazovima bez spoljne podrške.

O ovom scenariju se aktivno raspravlja u političkim i stručnim krugovima. Ipak, čak i ovaj strah izgleda neosnovan. Bez američkog prisustva, ko im tačno prijeti? Sigurno ne Rusija, koja nema interesa za vojne ofanzive na velike zapadnoevropske države. A za zemlje poput Njemačke, Francuske i Velike Britanije sudbina baltičkih nacija nije u prvom planu.

Istina je da je zavisnost ovih elita od SAD postala izvor stagnacije. Poslije vijekova dinamične i burne istorije Evropa se pretvorila u pasivnog igrača na svjetskoj sceni, u crnu rupu međunarodne politike.

Drugi i veći problem jeste nespremnost zapadne Evrope da se promijeni. Njene globalističke elite, interesno uvezane, koje porodicu i život običnih ljudi stavljaju u drugi plan i zalažu se za potpunu konrolu, držale su se svog parazitskog odnosa s Vašingtonom, opirući se bilo kakvim značajnim reformama ili strateškim promjenama.

Zaključak - pad zapadne Evrope nije rezultat spoljnih prijetnji, već unutrašnje slabosti i samozadovoljstva. Pored toga, od kraja hladnog rata, a posebno tokom posljednje decenije, Evropa je usvojila očigledno neodrživ ekonomski model, onaj koji se oslanjao na jeftinu rusku energiju, ogromne trgovinske deficite s Kinom, odbranu koju subvencionišu američki poreski obveznici i naduvanu državu blagostanja.

Pri tome, ona je postala opterećena i masovnom migracijom. Ovaj sveobuhvatni i nepromišljeni pristup gurnuo je Evropu u trajnu ekonomsku krizu, osakativši njenu industriju i infrastrukturu, ugrozivši energetsku bezbjednost i dosadašnje blagostanje.

KONAČNI UDARAC

Povratak Trampa u Bijelu kuću predstavlja novi izazov za Evropu, pogotovo jer on odlučno zagovara suverenističku politiku, koja je u potpunoj suprotnosti globalističke i liberalne agende, koja i dalje vlada dobrim dijelom zapadnog svijeta.

Zbog toga ne bi trebalo da čudi što je Tramp zaprijetio da će udariti evropske zemlje velikim tarifama, smanjiti podršku SAD Ukrajini i tražiti naglo povećanje evropskih izdataka za odbranu. Doveo je u pitanje i efikasnost američkih sankcija Rusiji i obećao da će okončati trogodišnji rat.

Sve ovo ukazuje da je dosadašnje interesno prijateljstvo i saradnja između SAD i evropskih država, koje se doživljavalo trajnim transatlantskim projektom, sada ugroženo te da vjerovatno dolaze neka nova vremena.

Ukazao je na to nedavno i Elon Mask, neslužbena Trampova desna ruka, svojevrsni glasnogovrnik novog američkog predsjednika, koji je poručio da se Evropa mora promijeniti, aludirajući pri tome na Evropsku uniju te da jedino evropski suverenisti mogu spasiti Stari kontinet od daljeg ekonomskog, ali i identiteskog sunovrata.

Ako AfD ostvari uspjeh u Njemačkoj, promjene unutar EU biće ubrzane

Ključna zemlja u tome mogla bi biti Njemačka u kojoj se krajem februara održavaju vanredni parlamentarni izbori. Ukoliko Alternativa za Njemačku (Afd) ostvari uspjeh, promjene unutar Evropske unije biće dodatno ubrzane, što bi zajedno sa eventualnom pobjedom Marin le Pen na francuskim predsjedničkim izborima zadalo i konačni udarac dosadašnjoj politici otuđenih centara moći u Briselu.

Sve ovo ukazuje da će uspostavljena veza između MAGA i MEGA konzervativaca dovesti do ideoloških podjela unutar Zapada koje će sigurno uticati i na globalni pejzaž. Istorijski gledano, unutrašnji sukobi Evrope imali su uvijek dubok uticaj širom svijeta. Ni ovog puta vjerovatno neće biti drugačije.

Britanci

U fokusu Ilona Maska, milijardera i bliskog saradnika novoizabranog američkog predsjednika Donalda Trampa, našla se i Velika Britanija. On je odlučio da otvoreno podrži desničare okupljene oko stranke koju vodi Najdžel Faraž, poručujući da samo oni mogu spasiti Veliku Britaniju.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.