Naše naravi: Zapošljavanje povratnika

V. JEVTIĆ

NA samom kraju prošle godine Skupština opštine Bijeljina usvojila je dvije odluke, značajne za položaj povratnika. Donesena je odluka o formiranju opštinske komisije za istinu i pomirenje, koja će imati zadatak da rasvijetli ratna dešavanja u ovoj opštini i utvrdi tačne činjenice o ovom periodu. Ova komisija idealno je zamišljena i kao takva trebalo bi da pomogne izgradnji boljeg sutra na temelju istine o ratnim dešavanjima. No, treba se prisjetiti kako je u praksi prošla slična komisija koja je formirana za rasvjetljavanje ratnih dešavanja na području Sarajeva. Od utvrđivanja članstva, pa do beskonačnih rasprava o mandatu komisije i sve tako redom, ništa se nije pomjerilo sa mrtve tačke, niti komisija par godina kasnije ima ikakve rezultate. Ili je možda na snazi pravilo da su ovakve komisije efikasne samo na području Republike Srpske, kao što je to pokazao rad komisije za Srebrenicu. To ćemo vjerovatno vidjeti u narednom periodu. Za razliku od donošenja odluke o formiranju ove komisije, koja je prošla bez mnogo komentara, još pri usvajanju, odluka o zapošljavanju povratnika izazvala je brojna protivljenja odbornika Skupštine opštine. Oni su, s pravom, postavili pitanje da li je igdje u svijetu uveden princip da pripadnik neke etničke grupe ima prednost kod zapošljavanja u javnim institucijama i državnim preduzećima. U vrijeme kada je pronalaženje radnog mjesta sa pristojnom platom i uslovima rada ravno glavnoj nagradi na nekom bingu, staviti čitavu jednu etničku grupu, i to većinsku, u nepovoljniji položaj kod zapošljavanja više je nego neljudski. Treba li napomenuti da su ove odluke Skupštine opštine Bijeljina donesene pod pritiskom stranaca, koji iz ko zna kog razloga uvode sankcije ovoj opštini pod plaštom borbe za ljudska prava. Postavlja se pitanje da li su ljudska prava univerzalna ili oni koji nameću ovakve principe smatraju da svi trebamo biti ravnopravni, ali neki i malo ravnopravniji. Opština Bijeljina samo je jedan primjer koliko efikasni mogu biti pritisci stranih ambasada i međunarodnih organizacija, pa se, poznajući situaciju sa zapošljavanjem Srba u Federaciji BiH, postavlja pitanje zašto takvih pritisaka stranaca nema i sa druge strane entitetske granice, gdje Srba nema ni u vlasti, ali ni u javnim preduzećima, u skladu sa njihovim brojem po famoznom popisu stanovništva iz 1991. godine. I da li su principi zapošljavanja po nacionalnom ključu ispoštovani u tim demokratskim zemljama, odakle, pored ostalog, uvozimo i principe.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.