Ković: Srbi su bili među prvim žrtvama koncentracionih logora u Evropi

BEOGRAD - Srbi su bili među prvim žrtvama koncentracionih logora u Evropi i ocijenio da je istorija srpskog naroda u 20. vijeku u velikoj mjeri obilježena stradanjem u logorima, rekao je istoričar Miloš Ković.

On je posebno ukazao na stradanje srpske djece tokom Prvog i Drugog svjetskog rata, navodeći da su u logorima masovno umirala djeca, dok su u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj (NDH) postojali i posebni logori za srpsku djecu.

Stradanje djece u logorima tokom Prvog svjetskog rata

Ković je naveo da je posebno potresna činjenica da su u logorima tokom Prvog svjetskog rata masovno stradala srpska djeca, posebno u logorima u Doboju i Nežideru kod Beča.

"Nije zabeležen takav slučaj u istoriji savremenog čovečanstva jer su koncentracioni logori pronalazak savremene istorije. Deca su masovno zatvarana u logore, postojali su logori za decu i u tim logorima ona su mučena, ubijana ili su umirala od bolesti, gladi i iznemoglosti", naveo je Ković.

On je dodao da se saznanja o stradanju te djece proširuju sa razvojem istoriografskih istraživanja.

Posebni logori za srpsku djecu u NDH

Ković je rekao da se u srpskoj nauci zna za posebne logore u NDH u kojima su zatvarana srpska djeca, ali da je ta tema, kako je naveo, nedovoljno poznata široj javnosti.

„Prije svega Stara Gradiška, Jastrebarsko i Sisak. Deca su ubijana na kućnom pragu, na stratištima širom NDH, od Starog Broda do Garavica i dalje kroz Kordun, Liku, Baniju. Djeca su stradala i ubijana u koncentracionim logorima“, naveo je Ković.

Prema njegovim riječima, djeci koja su preživjela logore mijenjan je identitet, prevođena su na rimokatoličku vjeru i hrvatizovana.

„To su strašne činjenice koje tek treba da budu objašnjene“, rekao je Ković.

Djeca kao masovne žrtve zločina

Ković je ocijenio da se može reći da su tokom Drugog svjetskog rata upravo djeca bila među najmasovnijim žrtvama zločina počinjenih na kućnom pragu, imajući u vidu da su porodice bile brojne.

„Tako da su u zločinima koji su činjeni po selima najveći procenat činila upravo deca. Stradanje dece je tema koju tek treba da osvestimo, da proučimo“, izjavio je Ković.

On je dodao da je u tom smislu izuzetno dragocjen film Lordana Zafranovića „Zlatni rez 42: Djeca Kozare“, koji se bavi ovom tematikom.

„Tu već govorimo o genocidu“

Ković je naveo da su u logorima ubijana i muška i ženska djeca, ocijenivši da je to, prema njegovom tumačenju, bilo povezano sa namjerom uništenja srpskog naroda.

„Tu već govorimo o genocidu. Genocid je ono što određuje postupanje prema Srbima u dva svetska rata i u Odbrambeno-otadžbinskom ratu, s tim što je narod Republike Srpske u tom ratu uspio da se odbrani. Tamo gdje nije stigla Vojska Republike Srpske, tamo je došlo do masovnog zločina“, rekao je Ković.

On je posebno naglasio da srpska djeca, kako je naveo, nisu mogla da računaju na bilo čiju milost ni tokom posljednjeg rata.

„Zločini nad decom bili su masovni i ostali su nekažnjeni. Dovoljno je da se setimo zločina nad decom u srebreničkom, bratunačkom kraju i u Vlasenici. Zločini su bili masovni. Dečak Slobodan Stojanović je simbol stradanja srpske dece. Na tom prostoru se zločin ponovio. Fokus uništenja srpskog naroda i ranije u 20. vijeku bio je na Srbima u BiH“, rekao je Ković.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.