Iz mog ugla:Nije prvi put

Piše Mikajlo MITROVIĆ

NE DEŠAVA se prvi put u ovom i prošlom veku da SAD nakon agresije, bombardovanja, rušenja i razaranja neke zemlje, počnu, prvo stidljivo, a onda sve glasnije da priznaju grešku, odnosno da motiv za izvršenje vojne akcije proglase nevažnim ili neistinitim. To se danas ili ovih dana dešava sa Irakom. Priznaju da Irak pre 2003. godine nije imao oružje za masovno uništavanje ljudi. Međutim, može li ovo priznanje biti satisfakcija toj zemlji, njenim stanovnicima, koja je bila pre Amerikanaca jedna od najprogresivnijih, najstabilnijih na tom delu kontinenta. Ako je cilj bio rušenje sistema Sadama Huseina, mogao se ostvariti i na druge načine, a ne ubijanjem nevinog stanovništva, razaranjem zemlje i kulture stare koliko i civilizacija. Bez obzira što su postavili navodno demokratsku, a ustvari marionetsku vlast, već nekoliko godina ne mogu da prekinu ili spreče građansko-verski rat. Da li ne mogu ili neće, pitanje je za analizu njihovih vojnih i političkih organa, ali je nepobitna činjenica da im haos odgovara, da je poželjno da što duže traje, jer će i njihov plen biti veći. Pišu i govore o potrošenim milijardama dolara iz svog budžeta za dobrobit Iračana, ali ne govore da te milijarde u suštini plaćaju isti ti Iračani američkom eksploatacijom njihove nafte. Ako se u toj državi ikad uspostavi mir i svedu računi, videće se ko će biti bogatiji a ko siromašniji, kao i koliko košta američko "uvođenje" demokratije. Sve ovo neodoljivo podseća i na 1999. godinu kada su Amerikanci i njihovi saučesnici izvršili agresiju na tadašnju SRJ. I tada su nevinom krvlju stanovnika Srbije i Crne Gore "uvodili" demokratiju, smenjivali tadašnjeg vođu države, rušili važne industrijske i objekte infrastrukture, te unazadili ekonomski razvoj zemlje. Nisu se upustili u avanturu i uveli kopnene snage, najverovatnije zbog procene da bi to bio drugi Vijetnam, te da bi i njihove snage imale značajne gubitke. Uostalom, rušenje njihovog super-tajnog, super-sofisticiranog, "nevidljivog" bombardera stelt tehnologije F-117, u mačvanskom selu Buđanovci bila im je valjda opomena. Bio je to prvi srušeni avion tog tipa u svetu. Tada Srbi nisu bili prvi put meta američke, britanske, francuske i nemačke snage i moći. Za planiranu agresiju na tadašnju SRJ, "trenirali" su u Republici Srpskoj, bombardujući srpske položaje i objekte, uz prethodnu medijsku i političku satanizaciju Srba. Ilustracije radi, navodimo deo izjave tadašnjeg američkog predsednika Bila Klintona koji je rekao da: " ...ima dosta stvari koje možemo preduzeti da se Srbima život učini još neprijatnijim i ja ne isključujem preduzimanje tih stvari..." (U Vašingtonu, 7. aprila 1993. godine). Ovakvih i sličnih izjava bilo je i pre i posle citirane pretnje. Američkim bombama su se tada direktno uključili u rat. U tim napadima oboren je jedan F-16, takođe prvi put u svetu i to u okolini Bosanskog Petrovca. Pilot tog aviona nije zarobljen niti likvidiran zbog procene da bi u tom slučaju Amerikanci izvršili brutalnu odmazdu na srpska mesta. Klintonovu tezu o činjenju Srbima život neprijatnijim nastavlja danas i Džordž Buš izjavama o priznavanju eventualne nezavisnosti Kosova i Metohije. I ovde je slično kao i u Iraku u pitanju ogromno prirodno rudno bogatstvo u čiju eksploataciju su uključene američke i druge kompanije, a ne navodno pravo Albanaca da na Balkanu stvore još jednu državu...

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.