Irinej, patrijarh blage naravi, odan i crkvi i državi

BEOGRAD - Arhiepiskop pećki, mitropolit beogradsko-karlovački i patrijarh srpski Irinej, ostaće upamćen po blagoj naravi i jakoj riječi te kao osoba vjerna i crkvi i državi.

Na tron je došao 22. januara 2010. godine odlukom Izbornog sabora Srpske pravoslavne crkve (SPC), nakon upokojenja patrijarha Pavla, a ustoličen je u beogradskoj Sabornoj crkvi dan kasnije kao 45. poglavar SPC u specifičnom istorijskom trenutku za Crkvu i državu, piše Tanjug.

Otišao je sa Kosovom i Metohijom u duši i u srcu, a kao prvi među jednakima u SPC, patrijarh Irinej je nosio veliki teret položaja SPC na samoproglašenom Kosovu, ali i u Sjevernoj Makedoniji i Crnoj Gori, državama bivše Jugoslavije, koje rade na uspostavljanju autokefalnosti.

Bio je maksimalno predan Srbiji i srpskom narodu, gdje god on živio i imao dobre odnose i sa nekadašnjom i sa aktuelnom vlašću.

Pozivao je na jedinstvo i zajedništvo i pokazao da Crkva i država mogu da imaju dobre odnose.

Prilikom ustoličenja u drevni ton srpskih patrijarha 3. oktobra 2010. u Pećkoj patrijarišiji rekao je da "ako zaboravimo Kosovo, Kosovo će zaboraviti nas", uz veliku zabrinutost da bi Veliki Dečani, Bogoridica Ljeviška, Gračanica, jednoga dana mogli biti u "drugoj državi".

Kada je ustoličen na mjesto patrijarha rekao je da je pred Crkvom najvažniji zadatak da se spasi "sveto Kosovo" i da Crkva u tome treba da pomogne državi.

Bio je obradovan izbornim promjenama u Crnoj Gori.

Tokom njegovog službovanja proslavljeni su veliki jubileji poput 1.700 godina Milanskog edikta, osam vijekova Đurđevih stupova, šest vijekova Manasije i 800 godina autokefalnosti SPC.

Bio je spreman da prizna da nije lako biti srpski patrijarh, a saradnici bliski njemu znali su da kažu da Irinej, kao poglavar, odgovara današnjem vremenu i da ''brod srpske crkve nosi na najbolji mogući način''.

Tokom ustoličenja u Sabornoj crkvi, kada je uobičajeno da patrijarh pri stupanju na presto iznose svoj program, rekao je da nema svoj program, već da je njegov program, program "svete Crkve".

- Ja sam slab i očekujem da zajedno krmarimo crkvom - kazao je tada.

Patrijarh Irinej se zalagao za pomirenje sa Hrvatima, ali i protivio kanonizaciji Alojzija Stepinca.

Lično nije bio protiv dolaska pape u Srbiju i smatra je da bi to bio veliki korak, ali se držao stava Crkve "da za tu posetu još nije sazrelo".

Prijarh Irinej rođen je 1930. godine kao Miroslav Gavrilović u selu Vidova, kod Čačka.

Potiče iz čestite seoske porodice. U rodnom selu završio je osnovnu školu, a potom gimnaziju u Čačku. Po završetku gimnazije upisao se i završio Bogosloviju u Prizrenu, gdje se sreće sa Gojkom Stojčevićem, potonjim vladikom raško-prizrenskim i patrijarhom srpskim Pavlom.

Po povratku iz vojske ubrzo biva postavljen za profesora Prizrenske bogoslovije. Prije stupanja na dužnost profesora, u oktobru 1959. godine u manastiru Rakovica, od strane Njegove Svetosti Patrijarha srpskog Germana, prima monaški čin, dobivši crkveno ime Irinej.

Postdiplomske studije završio je u Atini, a od 1969. obavljao je dužnost upravnika monaške škole u Manastiru Ostrog. Ubrzo se vraća u Prizren, gdje je kao rektor vodio Prizrensku bogosloviju.

Vladika postaje 1974. godine, kada ga Sveti Arhijerejski Sabor bira za vikarnog episkopa moravičkog.

Godinu kasnije izabran je za episkopa niškog. Na vladičanskoj katedri u Nišu provešće narednih 35 godina. Tamo je važio za čovjeka koji je donio mir, stoga se govorilo da bi on kao takav, u slučaju da bude izabran za patrijarha SPC, mogao da ujedini sve episkope.

Sa tog mjesta zamijenio je patrijarha Pavla na mjestu duhovnog pastira srpskog naroda.  
Naredni dan po izboru je ustoličen u Sabornoj crkvi u Beogradu.

Odlikovan je Ordenom Republike Srpske na lenti, Velikom Ogrlicom Ordena Orla Gruzije i Bešavne Dolame Gospodina našeg Isusa Hrista, kraljevskim ordenom Karađorđeve zvijezde na velikom krstu, a akademija Svetog Vladimira u Njujorku mu je u septembru 2015. godine uručila počasni doktorat.
 

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.