Dosije "Glasa Srpske": Krvavi tragovi Hrvatske vojske t

Početkom februara 1996. godine u Mrkonjić Gradu otkrivena masovna grobnica sa tijelom 181 Srbina, koje je pobila Hrvatska vojska. Na više lokacija u opštinama Mrkonjić Grad, Šipovo, Kupres, Ribnik i Drinić pronađeni ostaci još 350 ubijenih Srba

PRIJE nešto više od petnaest godina, 26. i 27. marta 1992. godine, regularne jedinice Hrvatske vojske počinile su masakr nad mještanima Sijekovca, srpskim civilima. Tada je ubijeno 20 članova porodica Zečević, Milošević, Bačić, Radanović... Najmlađa žrtva sijekovačkog pokolja, Dragan Milenković, imao je 17, a najstarija, Jovo Zečević, 72 godine... Valja se prisjetiti da je Hrvatska 15. septembra 1991. godine, sa područja Slavonskog Broda, izvršila raketno-artiljerijski napad na teritoriju (tadašnjeg) Bosanskog Broda, odnosno na sela sa srpskim stanovništvom. Sljedećeg dana, u jutarnjim časovima, u Klakarima je poginuo inženjer metalurgije Vojislav Goranović. U noći između 3. i 4. marta 1992. godine, iz Hrvatske je na područje Broda, u nekoliko pravaca, prebačeno više od dvije hiljade dobro naoružanih hrvatskih vojnika. Predvodio ih je tadašnji zastupnik u saboru Hrvatske Ante Prkačin iz Slavonskog Broda. U porodičnoj kući u Brodu, 25. marta 1992. godine, neposredno pred masakr u Sijekovcu, ubijeni su Andrija Martić, rođen 1935. godine, i njegov sin Momir, rođen 1961. godine, te Duško Dujanić, rođen 1967. godine... Tri i po godine poslije navedenih zločina, pripadnici regularne Hrvatske vojske ostavili su krvav trag i u zapadnom dijelu Republike Srpske. Splitski nedjeljnik "Feral tribjun" svojevremeno je objavio da je, prema navodima iz knjige "Napadajni bojevi i operacije HV i HVO" Ante Gotovine - hrvatskog generala, kojem će u Hagu biti suđeno za zločine nad Srbima u "Oluji" - operacija "Južni potez" isplanirana u komandi Operativne grupe Istok u Šipovu, čiji je komandant bio general Željko Glasnović. Njeni ciljevi bili su da se pod nadzor stave putevi Banja Luka - Čađavica, Mrkonjić Grad - Banja Luka i Jajce - Banja Luka, da se postavi artiljerija na položaje sa kojih se može gađati Banja Luka i da se pomogne Petom i Sedmom korpusu bošnjačke Armije BiH na rijeci Sani i Ugru, južno od Kneževa. Ovu operaciju vodili su hrvatski generali Gotovina, Rahim Ademi i Ljubo Ćesić-Rojs. Glavni izvršioci bile su Četvrta i Sedma gardijska brigada Hrvatske vojske, pod komandama Damira Krstičevića i Ivana Korade, kao i Prvi gardijski bataljon, predvođen generalom Miljenkom Filipovićem. Smatra se da je pogibija komandanta specijalne jedinice Hrvatske vojske "Pauci" iz Splita Andrije Matijaša, na ulazu u Mrkonjić Grad 10. oktobra 1995. godine, bila inicijalna kapisla za ono što će kasnije uslijediti. Svirepa odmazda nad srpskim civilima, pod Krstičevićevom komandom, trajala je danima. Srbi - koji nisu uspjeli da se domognu slobodne teritorije - kao i zarobljeni srpski vojnici, zaostali iza svojih ratnih jedinica, ubijeni su na najsvirepiji način. Zločin je otkriven tek 4. februara 1996. godine, kada je Mrkonjić Grad vraćen u sastav Republike Srpske. U južnom dijelu grada tada je otkrivena masovna grobnica, čija je dužina iznosila 200, a širina dva metra. U njoj su pronađena tijela 181 ubijenog Srbina. U pojedinačnim grobnicama, na više lokacija u takozvanom "nakovnju" (opštine Mrkonjić Grad, Šipovo, Kupres, Ribnik i Drinić), pronađena su tijela još 350 Srba, mahom civila. Pretpostavke o mučenjima pokazale su se tačnim, kada je 30. marta 1996. godine počelo otkopavanje masovne grobnice na mrkonjićkom pravoslavnom groblju. Na to su upućivali ostaci tragova na samom groblju - spaljeni i krvavi dijelovi obuće i odjeće, tragovi vezivanja žrtava za ogradu... Vođa ekspertskog tima, koji je istraživao ovaj zločin, beogradski patolog Zoran Stanković, rekao je da je većina Srba stradala nasilnom smrću, i to daleko od zone borbenih dejstava... Zbog svega prethodno pomenutog, izvršni direktor Helsinškog odbora za ljudska prava Branko Todorović s pravom je rekao da ga iznenađuje što iz Republike Srpske ne postoji inicijativa prema institucijama BiH da pokrenu pitanje odgovornosti Hrvatske za počinjene ratne zločine. G. KLEPIĆ (kraj) (U petak novi "Dosije": Popis stanovništva u BiH) KUPRES Pripadnici regularnih hrvatskih snaga napali su 3. i 4. aprila 1992. godine srpsko selo Donji Malovan, u opštini Kupres, i ubili 20 staraca. Dan ranije, tadašnji članovi Predsjedništva BiH, Biljana Plavšić i Franjo Boras, bili su na Kupresu i dogovorili mješovite policijske patrole, dok su se, u isto vrijeme, u Duvnu sastali predstavnici hrvatskih opština. Sastanku, na kojem je dogovoren napad na Kupres, prisustvovao je i Ante Gotovina. ČINjENICE U nizu brojnih činjenica valja izdvojiti i sljedeću: Hrvatska je cijelo vrijeme logistički stajala iza Hrvatskog vijeća odbrane, a vojnici su obučavani u gradovima ove susjedne države prije početka rata u BiH. Hrvatska avijacija bombardovala je civilne ciljeve u Srpskoj i u vrijeme zabrana bilo kakvih letova, a Hrvatska vojska je godinama, iz pograničnih područja, djelovala artiljerijom po našoj Republici. Srpski civili su završavali po logorima u Hrvatskoj, poput zloglasne splitske "Lore"... Uostalom, mudžahedini su na područje BiH došli upravo preko Hrvatske. PEREŠIN U bombardovanju civilnih ciljeva u Gradišci 2. maja 1995. godine učestvovao je i hrvatski pilot Rudolf Perešin, čije je tijelo, poslije obaranja aviona, pronađeno u Savi. Leš je 1997. godine predat nadležnim organima Hrvatske. Perešin je proglašen herojem, a vojni školski centar u Zadru nosi njegovo ime.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.