Danas i ovdje: Srpska (ne)sloga

Piše Maja RADETIĆ

SRPSKA (ne)sloga je nacionalno pitanje. Nije ni čudo onda što su mnoge iskrene srpske patriote umjesto molitve izgovarale: "Daj Bože da se Srbi slože" i što su četiri slavna slova S na srpskim obilježjima opominjala na srpski zavjet na slogu, ali i prokletstvo da jedni drugima okrećemo leđa. Jer mnogo je primjera u istoriji kada su Srbi upravo zbog nesloge gubili čast, glavu, ali i državu... I kada smo u Republici Srpskoj mislili da su srpske stranke, prevazišle sva neslaganja na dnevno-političkom planu, i postigle jedinstvo oko ključnih pitanja koja se tiču o(p)stanka Republike Srpske, iz Partije demokratskog progresa stigla je najava da njen lider Mladen Ivanić možda, neće učestvovati u pregovorima o ustavnim promjenama u BiH. Da li će prvi čovjek PDP-a putovati u Široki Brijeg, gdje su za 2. februar zakazani razgovori šest vladajućih stranaka o reformi najvišeg pravnog akta BiH odlučiće, poručili su, Predsjedništvo ove stranke, zbog, kako su naveli, "nesuglasica" sa SNSD-om. A razilaženje partnera na vlasti u Srpskoj počelo je u vrijeme kampanje za predsjednika Srpske, na kojoj se, na "neprijatno iznenađenje SNSD-a kandidovao i predsjednik PDP-a". Sukobi koji su tada nastali, a koji su bili propraćeni ponekom ružnom riječju, proširili su se i na proces odlučivanja u Narodnoj skupštini Srpske, kada PDP, kao jedna od pozicionih stranaka, nije glasao za Ekonomsku politiku. Udaljavanje je nastavljeno otvorenim "ratom" PDP-a sa predsjedavajućim vladine Komisije za privatizaciju Borislavom Bijelićem oko čuvene prodaje banaka, ali je zabrinjavajuće što je "razlaz" kulminiralo u najavi PDP-a o ignorisanju pregovora o reformi Ustava BiH. Redefinisanje odnosa između dvije partije i tome svojstvena politička matematika normalna su stvar na političkoj sceni, ali je zabrinjavajuće kada se trzavice dojučerašnjih partnera počnu reflektovati na pitanja od kojih zavise svi građani Srpske. Pregovori o ustavnim promjenama u BiH ne bi nikako trebali da budu povezani sa međustranačkim previranjima. Kada su u pitanju interesi Republike Srpske, na sastancima gdje se razgovara o budućem uređenju BiH, morale bi biti zastupljene sve političke opcije bez obzira na njihove međusobne odnose i političke orijentacije. Na susretima na kojima se odlučuje o sudbini dejtonske BiH, kada je na stolu i karta BiH, koju bi neki i da prekrajaju na uštrb Srpske, srpski predstavnici moraju pokazati jedinstvo. Služeći se takvom logikom na budućim pregovorima o ustavnim promjenama, osim vladajućih stranaka, trebalo bi da učestvuju i najjače opozicione partije, jer i one imaju iza sebe odgovarajuće biračko tijelo i treba da (s)nose odgovornost. Sve srpske parlamentarne stranke se u ovom ključnom reformskom procesu moraju izdići iznad partijskih interesa i sukobljavanja na političkoj, programskoj i interesnoj sceni. Da samo tako mogu odbraniti nacionalni interes shvatili su i predstavnici hrvatskih stranaka u BiH, pa su nedavno, HDZ BiH i HDZ 1990., bez obzira na sve razlike, izašli sa zajedničkom platformom o ustavnim promjenama u kojoj traže svoju federalnu jedinicu. Da je jedini spas u slozi već su dokazivali i sami srpski predstavnici kada su formirali jedinstven front kao odgovor na nametnute mjere visokog predstavnika i u pregovorima o reformi policije. Na nasušnu potrebu za slogom ne smiju zaboraviti ni u budućim reformama jer se od njih očekuje zajednički stav da sa Srpskom nema licenciranja i da su interesi Republike iznad ličnih i partijskih. Daj Bože da se Srbi slože!

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.