Bečke šetnje: Ekstravagantna noćna zabava

Aleksandar MITROVIĆ

STANDARDNA kulinarska ponuda na božićnim štandovima, strateški raspoređenih širom Beča, podrazumijeva nekoliko najosnovnijih stvari. Domaći crni hljeb sa dodacima u vidu pršuta, sira ili kakvog kućno spravljenog namaza. I nezaobilazno kuvano vino i punč. Jednostavno i efektno. I prilično tradicionalno. Nekoliko posljednjih godina, uoči Božića, u drugom okrugu, u neposrednoj blizini Pratera, postavlja se konstrukcija za neobični pokretni paviljon, koji svojim ovalnim oblikom podsjeća na cirkusku šatru. Riječ je građevini špiglpalast (palata s ogledalima) pod nazivom Palaco, koja je, uz to što predstavlja svojevrsnu vizuelnu atrakciju, postala sinonim za ekstravagantnu noćnu zabavu. Palaco je, u stvari, internacionalni lanac Gourmet-teatara (uz Beč postoji još u Amsterdamu, Berlinu, Minhenu, Cirihu, Dubaiu) oslonjenih na tradiciju varijetea i cirkusa, koji u atipičnoj formi dinnershonj-a kombinuju ekskluzivnu gastronomsku ponudu sa vrhunskom zabavom, u elegantnom ambijentu palate sa ogledalima. Porijeklo špiglpalasta potiče iz Belgije i Holandije, gdje su se ove palate - na prelazu između 19. i 20. vijeka - koristile kao mobilni plesni paviljoni koji se svake sedmice podižu u drugom gradu. Zahvaljujući ogledalima na ovalnim zidovima, koji omogućavaju nesmetano posmatranje iz svih uglova, palate su postale veoma popularni ambijent za glamurozne noćne zabave tog vremena. Nakon Drugog svjetskog rata špiglpalasti su pali u zaborav, sve do revitalizacije u 70-im godinama prošlog vijeka, kada su često korišteni kao retro mizanscen za brojne muzičke i teatarske festivale sve do kraja 90-ih, kada je - nošen idejom Klemensa Cipsea i njegovog partnera, svjetski poznatog iluzioniste Jevgenija Voronjina - patentiran prvi Palaco šou. Sa svojom elegantnom unutrašnjosti iz vremena jugendstila, sva u svili i brokatu, osvijetljena svijećama koje joj daju nostalgični atmosferu, bečka palata sa ogledalima, sa svojih 350 sjedećih mjesta, predstavlja savršen ambijent za svečane prilike. U duhu novog vremena opremljena je savremenim akustičkim i optičkim spravama, kao i središnjom hidrauličnom binom koja se po potrebi diže i spušta. Bečki špiglpalast nalazi se na površini od 780 kvadratnih metara i visok je desetak metara. Dvije vrste menija (vegetarijanski i standardni) kreirani od strane austrijske kuvarske zvijezde Reinharda Gerera predstavljaju perfektan okvir za uživanje u troiposatnom programu koji prezentuju akrobati, mađioničari, klovnovi, pjevači, muzičari i glumci iz cijelog svijeta. Ivone Hoc, komičarka iz Njemačke, započinje program svojom tačkom na svirajućoj pili. Ćelavi mali žongler Marko Moreza iz Italije u svojim dinamičnim tačkama spaja tradicionalne cirkuske elemente sa šou elementima modernog varijetea. Alisa Trembitiska iz Ukrajine izvodi akrobatsku tačku u providnoj kadi od pleksiglasa. Maksim Popatzov iz Rusije je akrobata i ekvilibrista koji izvodi svoju zadivljujuću tačku sa deset stolica. Oksana Vielkina je ritmička gimnastičarka koja žonglira sa šest lopti. Ira i Ala su Ukrajinke koje briljiraju u tački na trapezu. Timoti Trast i Džuli su mađioničari koji zabavljaju publiku svojom spontanošću i nonšalancijom. Rosaria Teracano je italijanska komičarka koja glumi u stilu Komedia del arte. Komičarski duo iz Njemačke pod imenom Kavaljeri je zadužen za voditeljski dio programa. Čitav šou diskretno prati Palaco bend svojim koktelom melodija različitih žanrova. I cijelo to bajkovito prepuštanje čulnim užicima, očekivano, košta poprilično. Cijena, po osobi, se kreće između 100 i 250 evra, s tim da se piće dodatno plaća. A mi, prost narod, sa minimumom sredstava za gastronomske ekstravagancije, zabavljamo se na sljedeći način. Na nekom od božićnih štandova, strateški raspoređenih širom Beča, pojedemo sendvič od crnog hljeba sa dodatkom pršuta i sira, popijemo pokoje kuvano vino više, pa se nesigurnim korakom uputimo kući. Jednostavno i efektno. I prilično tradicionalno.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.