U jednoj porodici četiri nacije

PRNjAVOR - Na prnjavorskom području živi na stotine nacionalno mješovitih brakova, pa je to jedna od specifičnosti ove opštine.

Uz grad, naročito je to izraženo u Babanovcima, Maćinom brdu, Štivoru, Mravici, Lužanima, Galjipovcima... Da sve te zajednice funkcionišu dobro, saznali smo u nadležnoj službi opštinske administracije, gdje se vodi evidencija o brakovima i razvodima.

Među supružnicima u čijem domaćinstvu se slave katolički i pravoslavni, odnosno ukrajinski, Božić je i bračni par Plančak, iz prigradskog naselja Lužani. Domaćica Zdenka je Čehinja, rodom iz Maćinog brda, a već 35 godina udata je za Ukrajinca Miroslava Plančaka.

- U našoj kući slave se već decenijama oba Božića. Srećni i veseli dočekujemo Badnji dan, 24. decembra, kada se uveliko pripremamo za slavlje. U subotu, uoči praznika, polazimo na tradicionalnu Ponoćku u crkvu u Prnjavoru, a sutradan, na praznik, ponovo se okupljamo u hramu - kaže Zdenka.

Nema velike razlike u običajima koji karakterišu božićnje dane, ali jedan detalj se ipak, izdvaja.

- Na ukrajinski Božić, 7. januara, priprema se 12 različitih jela. To je praksa od koje nema odstupanja. Imam staru majku, kojoj je 90 godina i ona je presrećna što se u našem domaćinstvu njeguje taj običaj. Naravno, u prvom planu su piroge, kao naše nacionalno jelo, koje se mogu pripremati na dvadesetak načina - veli glava kuće Miroslav i dodaje da porodica obavezno odlazi u ukrajinsku crkvu Preobraženja Gospodnjeg, na molitvu.

Praznik donosi posebnu radost i zbog okupljanja porodica.

- Za mene i muža je to dodatna radost, jer nam dolaze djeca, koja su već krenula svojim životnim putevima. Sin se oženio Italijankom, kćerka je udata za Srbina i svi volimo i poštujemo i njihove vjerske praznike, kao i oni naše. Okuplja se u kući i naših troje unučadi Nikola, Marko i Sara. Njima sam posvetila i posebne pjesme, jer volim da pišem stihove. Imam čak i dvije objavljene zbirke, a unučad su mi posebna inspiracija - kaže Zdenka.

Božićnji dani su na prnjavorskom području, baš zbog bogatog nacionalnog kolorita, nešto posebno. Traje tako decenijama, odnosno od kraja 19. vijeka, kada su u ove krajeve doselili Česi, Poljaci, Italijani, Slovaci, Rusini, Ukrajinci... Donijeli su sa sobom i običaje, koje njihovi potomci na pravi način njeguju i čuvaju od zaborava. Uklapaju se u staru narodnu izreku da je bolje da nestane selo nego običaji.

Muzičari

U dane praznikovanja domaćinstva obilazi grupa lokalnih muzičara, koji uz harmoniku i gitaru, unose dodatnu radost u slavljeničku atmosferu.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.