Ranko Krstović poštar u opštini koje više nema

KALINOVIK - Ranko Krstović jedan je od trojice poštara u opštini Kalinovik koji gotovo svakog dana prepješači kilometre da bi donio poštu do starih i iznemoglih stanovnika "svoga rejona". Ovih zimskih dana dijeli penzije, račune i poštu po okolnim selima varošice Ulog, koja je šezdesetih godina prošlog vijeka bila opština.

Nekada je u uloškoj opštini koja obuhvata više od polovine kalinovačke opštine živjelo 8.500 stanovnika i radilo sedam osnovnih škola. Danas ne radi nijedna, a ova bivša hercegovačka opština spala je na 203 stanovnika prosječne starosti od oko 70 godina.

Krstović ih sve zna po imenu i prezimenu. Kaže da je najstariji stanovnik Persa Cerovina već prejezdila 101 godinu. Ističe da voli svoj posao i ljude do kojih uglavnom stiže pješice i dodaje da prođe više sela nego što na ovom cijelom području ima stanovnika.

- Najudaljenije selo u koje nosim poštu je Pločnik, gdje žive samo tri stanovnika koji su se okupili u jednom domu. Tu živi porodica Doder, do koje kad idem prepješačim dva i po sata jer zbog loših puteva ne mogu da vozim motor - rekao je Krstović.

On je dodao da većina sela u koja donosi poštu nemaju struju, telefon, ni put i da 80 odsto svog rejona prođe pješice. Krstović kaže da u ovim selima živi 66 penzionera, pa mnogima osim pošte nosi i lijekove, a ponekad i namirnice.

- Često se desi da penziju koju im ponesem ponovo vrate meni da im poplaćam račune - kaže Krstović.

On ističe da nijednom nije imao nikakvu neprijatnost na terenu, da su ga svi prihvatili kao člana porodice i da se dobro slaže sa ovim zaboravljenim starcima.

Krstović otkriva da je izbjeglica u Kalinoviku i da živi sa osamdesettrogodišnjom majkom Đurđom u alternativnom smještaju, jer su im svu imovinu u selu Ruđice kod Dobropolja zapalili muslimani na početku rata. Svjedoči da su na Ilindan 1992. godine muslimani upali i zapalili sedam sela pored njegovog i da su u jednom danu ubili 12 civila. Kaže da su sva ta sela danas na teritoriji Republike Srpske, ali da u njih nema ko ni gdje da se vrati.

Divlje životinje

Ranko Krstović kaže da dok nosi poštu, vrlo često na neprohodnim putevima i kozjim stazama sretne divlje životinje, vuka, lisicu ili divlju svinju.

- Ne plašim se divljih životinja, a više bih se prepao kada bih kojim čudom sreo neko dijete jer toga na ovim terenima nema - kaže Krstović.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.