Podsjećanje na prava radnika

MEĐUNARODNI praznik rada - 1. maj, mnogi građani Republike Srpske i ove godine obilježiće tradicionalnim okupljanjem na izletištima ili pored rijeka i jezera.

Oni sa malo "dubljim džepom" već su odlučili da ovaj praznik provedu u Barseloni, Parizu, Rimu, Londonu...

Građani svakog 1. maja organizuju tradicionalni uranak, koji počinje paljenjem logorskih vatri.

Savez sindikata Republike Srpske je prethodnih godina, tradicionalno uoči 1. maja organizovao uranke, na kojima su se radnici gostili jagnjetinom, prasetinom, pivom, sokom... Prvomajske svečanosti trajale su i po tri dana.

Nažalost, zbog loše ekonomske situacije, ove godine organizovano druženje će izostati, jer Savez sindikata Republike Srpske organizuje sastanak na temu "Kako izaći iz privredne krize".

Ni Konfederacija sindikata Republike Srpske neće organizovati proslavu 1. maja, jer su, prema riječima predsjednika Konfederacije Obrada Belenzade, "radnici u veoma teškom položaju".

Ni u opštinskim sindikatima stanje nije ništa bolje, pa u Prijedoru otvoreno kažu, da je "tuga da ne može biti veća".

- Nema para za zabavu - rekao je predstavnik sindikata opštine Prijedor Jovan Vukoje.

Radnici širom svijeta ovaj datum obilježavaju izletima, proslavama, ali nerijetko i protestima.

Ovaj praznik priznat je u svim zemljama svijeta osim u Sjedinjenim Američkim Državama, Kanadi i Južnoafričkoj Republici.

Praznik je zvanično proglasio i uveo bivši SSSR, ali slavi se i kao Dan međunarodne solidarnosti radnika.

Kanada, Australija i Novi Zeland takođe proslavljaju Dan rada, ali različitih datuma, što se objašnjava nastankom radničkog pokreta u ovim zemljama.

A Međunarodni praznik rada je spomen na velike radničke demonstracije koje su održane u Čikagu 1. maja 1886. godine, kada je u sukobima s policijom u "Hajmarket Martrisu" poginulo više od dvije stotine radnika, a osmoro je radnika osuđeno na smrt.

Na demonstracijama su radnici, koji su radili 10, 12, pa i 14 časova dnevno, zahtijevali osmočasovno radno vrijeme.

Zbog svega što se desilo, nije začuđujuće da su država, biznismeni i ostali zvaničnici, kao i predstavnici medija SAD, željeli da sakriju pravu istinu o majskim događajima, predstavljajući 1. maj kao praznik koji se slavi isključivo na Crvenom trgu u Moskvi.

Bez obzira na sve to, događaji iz 1886. godine i pogubljenje čikaških radnika su ipak uticali na svijest naroda, pa je 1. maj podsjećanje na istorijsku borbu radničke klase u čitavom svijetu i težnja da se stvori humaniji i pravedniji odnos prema radniku.

Od kada je na Prvom kongresu 2. internacionale, održanom 1889. odlučeno da je "Prvi maj zajednički praznik svih zemalja, na kojima radnička klasa treba da manifestuje jedinstvo svojih zahtjeva i svoju klasnu solidarnost", svake godine se obilježava tragični događaj u Čikagu.

Za radnike i sindikaliste širom svijeta, "Hejmarket" je postao simbol potpune nejednakosti i nepravde.

Sam ovaj dan ima posebno značenje za radnike širom svijeta. Međunarodna radnička organizacija, inače prva međunarodna organizacija te vrste u svijetu, 1889. godine proglasila je 1. maj Praznikom radničke klase, kao znak sjećanja na događaje u "Hajmarket Martrisu".

 Crvena zastava i crveni karanfili su postali simboli radničke krvi koja je pala za ostvarenje radničkih prava.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.