Kolijevka se zanjihala poslije četvrt vijeka

BIJELjINA - Najradosnija vijest na planini Majevici odjeknula je ovih dana jer je poslije četvrt vijeka rođena prva beba, a ponosni roditelji dječaka Miloša su Danijela i Stojan Radovanovića iz sela Završje.

Prinova je stigla podno majevičkog najvišeg vrha Stolica, gdje je nekada bio veliki televizijski predajnik, srušen u NATO bombardovanju. Nekada velika sela sa blizu desetak hiljada stanovnika, sa putevima, vodovodima, društvenim objektima, ambulantom... pripadala su opštini Zvornik.

Živio se život na Majevici. Gorštački, ali domaćinski. Rađala su se djeca, išlo se u svatove i škole... Sada su atari ovih sela prava pustoš sa zaraslim putevima, porušenim objektima, sa minskim poljima i tek nekoliko usamljenih, povratničkih srpskih porodica.

Selo Završje, i još dosta njih u okolini, poslije potpisivanja Dejtonskom mira, pripali su FBiH opštini Sapna. U ratu su stoodstotno stradala. Ljudi se raselili - Majevica ogluvila.

Planina je bila gluva do prije nekoliko dana kada joj je zlokobnu tišinu pokidao plač malog Miloša, koji je prvo novorođenče u ovom kraju poslije 25 godina.

Radost na planini da ne može biti veća - vraća se život u ruševine i šipražja, na zgarišta i stratišta, u šume i dolove... Najradosnija je porodica Danijele i Stojana Radovanovića, mladih ljudi Miloševih srećnih roditelja.

- Nimalo nije lako živjeti u planini, daleko od ljudi i dobrih uslova za život. Nema prodavnice, puteva i telefona. Najbliža ambulanta je udaljena 20 kilometara, a prodavnica više od deset. Uskoro će zima, a na Majevici su duboki snjegovi, putevi se ne čiste... Teško je ali je naše - kaže Danijela Radovanović.

Rođenje Miloša ozarilo je ovu neveliku povratničku zajednicu na planini. Posla u selima nema, pa je i Stojan, mališanov otac, otišao čak u Crnu Goru da zaradi za hranu i odjeću.

U kući Radovanovića nije bilo ni šporeta. Posudili su neki stari od komšija. Jedino čega na na planini ima jeste zdrava voda i izobilje drva. I više ničega.

Za Miloševo rođenje čulo se i na cijeloj Majevici, pa je u posjetu došao i načelnik opštine Lopare Rado Savić. Donio je poklone nešto novca, hranu i opremu za bebu.

- Za početak Radovanovićima kupićemo šporet, a onda kravu i koju ovcu da imaju mlijeka i mesa. Donijećemo im i sadnice voća, jer je ovaj kraj nekada bio poznat po proizvodnji šljive - kaže Savić.

Danijela kaže da ih hrabri podrška dobrih ljudi.

- Novac nam je najpreči, jer samo za običnu Miloševu vakcinu moramo obezbijediti 50 maraka da se prevezemo do prve ambulante, a do Zvornika čak i više - kaže Danijela.

Ipak, na planini je krenulo nabolje. Najvažnije jeste da je njena tišina plačem malog Miloša pocijepana. Život se ovdje, gdje je skoro spajaju nebo i zemlja, ipak vraća.

Završje

Putniku namjerniku čini se da u selo Završje nikada kročila ljudska noga, uprkos tome što je na ovim brdima bujao život. Završje je od Lopara u Srpskoj udaljeno dvadesetak kilometara, ali ne bilo kakvih, već onih iz bespuća. Mora se poprilično namučiti da se stigne u selo, među dvadesetak srpskih povratničkih porodica.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.