Đačke uspomene nisu za rušenje

VIŠEGRAD - Ovih dana počinje se sa rušenjem zgrade stare Gimnazije u Višegradu, koja se nalazi u blizini mosta Mehmed-paše Sokolovića na Drini. Na toj lokaciji planirano je da se izgradi moderna zgrada preduzeća "HE na Drini".

Sa nestankom ove građevine, koja je odavno po izgledu ruglo grada, neće presahnuti uspomene generacija nekada čuvenih višegradskih gimnazijalaca.

Direktor Srednje škole "Ivo Andrić" Đorđe Mršević, koji je i sam bio đak Gimnazije, kaže da je iz ove škole izašlo 38 generacija učenika.

- Gimnazija u Višegradu počela je sa radom 1948. godine, kao mala, a onda prerasla u veliku maturu. Kao škola ukinuta je 1983. a deset godina kasnije u Višegradu su ponovo upisani prvi gimnazijalci - kaže Mršević.

Profesorka francuskog i latinskog jezika u penziji Ljilja Ječmenica bila je učenik prve generacije višegradskih gimnazijalaca, koja je "izašla" 1958. godine.

- Bila su to siromašna ali lijepa vremena. Gimnazijalci su se družili, zajedno spremali lekcije, pomagali se i sa najboljim drugovima i drugaricama uveče šetali po ćupriji na Drini ili "čuvenim korzoom" do željezničke stanice koja je vrvjela od života - prisjeća se stara profesorka.

Đacima, kao u svim vremenima, nije nedostajalo nestašluka. Sjeća se Ljilja da su tada u staroj furuni u učionici ložili borove šišarke, koje su dobrodošle da se đaci njima na odmorima gađaju. Zaljubljeni dječaci su na djevojčice bacali šišarke kao znak simpatija ili ljubavnih osjećanja prema njima.

- I mi, tadašnji gimnazijalci, imali smo "bogat" kulturno-zabavni život. Svi smo plesali valcer, ča-ča-ča i rumbu, "izvodili" priredbe na pozornici u fiskulturnoj sali, pjevali u horu, čitali "Filmski svijet" i znali za najpoznatije svjetske glumce i glumice - priča profesorka Ljilja.

Buldožeri će ovih dana nemilosrdno rušiti kamene zidove stare zgrade Gimnazije. Nestaće polumračnih učionica, za đake opasne zbornice, fiskulturne sale...

Ali moćne mašine neće uništiti sjećanja onih koji su u ovoj zgradi na desnoj obali Drine provodili đačke, djevojačke i momačke dane, snivajući o boljem i bezbrižnijem životu.

Ivo Andrić

Profesorka u penziji Ljilja Ječmenica i dan-danas žali što nije bila na času kad je u Gimnaziju dolazio Ivo Andrić. Kaže, saznala je sve šta je tada rekao od drugova i drugarica, ali to nije to.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.