AI dobija emocije: Ruski naučnici razvili digitalne hormone

SAMARA - Naučnici Samarskog univerziteta „Koroljov“ razvili su softverski modul koji omogućava sistemima vještačke inteligencije da ispoljavaju promjenljive osobine ličnosti, emocije i raspoloženja pod uticajem digitalnih „hormona“, koji se aktiviraju tokom komunikacije sa ljudima.

Kako je saopštila pres-služba univerziteta, novi sistem može se primjenjivati na velike jezičke modele i različite digitalne asistente, mijenjajući njihovo ponašanje u zavisnosti od kombinacije digitalnih „hormona“ i „neurotransmitera“.

Za razliku od postojećih jezičkih modela koji mogu da oponašaju emocionalne izraze, novi modul koristi više parametara koji dinamički simuliraju funkcije ljudskih hormona i neurotransmitera, prenijela je agencija TASS.

Reakcije na ljudsko ponašanje

Svaka rečenica koju korisnik uputi virtuelnom sagovorniku prolazi kroz softverski modul, gdje se procjenjuje njen uticaj na nivoe digitalnih „hormona“ i „neurotransmitera“. Na osnovu tih promjena sistem prilagođava svoje reakcije, a program omogućava i unaprijed planirano povećanje ili smanjenje pojedinih parametara, čime se mijenja kombinacija emocija koje model simulira.

Sistem može da kombinuje različita emocionalna stanja, ali i da prilagodi način izražavanja osobina koje se uobičajeno povezuju sa muškim ili ženskim stilom komunikacije.

Rukovodilac projekta i vanredni profesor na Katedri za bezbjednost informacionih sistema Samarskog univerziteta Roman Olin objasnio je da se ponašanje virtuelnog sagovornika mijenja na osnovu interakcija sa korisnikom i akumuliranog iskustva.

Prema njegovim riječima, gruba ili netaktična opaska može da izazove reakciju nalik iritaciji, dok ponovljeni sukobi povećavaju opreznost modela. S druge strane, podrška i dobronamjerna komunikacija postepeno mogu da obnove njegovo povjerenje.

Olin je naveo da obično formalno izvinjenje ne mora biti dovoljno da promijeni prethodno formiranu reakciju sistema.

Primjena u komunikaciji sa ljudima

Različita emocionalna stanja, od radosti praćene potisnutom tugom do zadržavanja naklonosti uprkos uvredi, odražavaju se u načinu govora, stepenu otvorenosti i spremnosti virtuelnog sagovornika da nastavi komunikaciju. Na taj način odgovori vještačke inteligencije dobijaju prepoznatljivije karakterne osobine.

Prema navodima naučnika, ovakav pristup mogao bi da bude koristan u oblastima u kojima su važni empatija, saosjećanje i prilagođavanje komunikacije povratnim informacijama korisnika.

Interfejs modula omogućava vizuelno praćenje promjena unutrašnjih parametara i njihovog uticaja na dalji tok razgovora između čovjeka i robota.

Programeri navode da sistem može da radi sa različitim jezičkim modelima i digitalnim asistentima, čak i bez internetske veze.

Prototip je već testiran, a naredna faza razvoja obuhvatiće uvođenje novih komponenti u digitalnu „hormonsku pozadinu“ sistema. Naučnici najavljuju nastavak istraživanja u ovom pravcu.

Ipak, simulacija emocija i reakcija kroz softverske parametre sama po sebi ne znači da sistem vještačke inteligencije zaista doživljava osjećanja ili posjeduje svijest.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.