Spinoza i njegov uticaj na evropsku filozofiju

Holandski filozof jevrejskog porijekla Baruh de Spinoza /1632–1677/, tvorac monističkog determinizma, rođen je 24. novembra 1632. godine.

Izdržavao se brušenjem optičkih sočiva i odbio je katedru u Hajdelbergu, jer je željeo da očuva potpunu intelektualnu nezavisnost.

U mladosti je Spinoza isključen iz jevrejske zajednice i anatemisan pod optužbom da je govorio o tijelesnoj prirodi Boga. On je Boga zamišljao kao apsolutnu supstancu koja je uzrok sama sebi.

Spinoza je dokazivao da filozofija „nema druge svrhe osim istine“, dok religija „teži jedino pokoravanju i pobožnosti“.

On je jedan od osnivača liberalističke političke filozofije i znatno je uticao na francusku prosvjetiteljsku i njemačku filozofiju.

Za života Spinoza je objavio „Teološko-politički traktat“ i „Principe filozofije Renea Dekarta“.

Posthumno je objavljeno Spinozino kapitalno djelo „Etika“, podijeljeno u pet dijelova – o Bogu, o prirodi i porijeklu duha, o porijeklu i prirodi afekata, o ljudskom ropstvu ili o snazi afekata, te o moći razuma ili ljudskoj slobodi.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.