Vuk stvorio savršenstvo srpske azbuke

Banjaluka, Novi Sad - Zna se šta je ime Vuka Stefanovića Karadžića u srpskom jeziku.

Imao je protiv sebe tadašnje vrijeme i institucije i nije lako bilo nositi se sa tolikim problemima i sa tolikim nacionalnim zadatkom.

Rekao je ovo za “Glas Srpske” lingvista Milorad Telebak osvrćući se na 225. godinu od rođenja reformatora srpskog jezika Vuka Stefanovića Karadžića. 

Telebak je istakao da je tvorac fonetskog principa i srpskog pravopisa stvorio savršenstvo azbuke, za koju je govorio da omogućava svakome da od ručka do večere može da nauči da piše i čita.

Lingvista podsjeća da Vuku S. Karadžiću nije bilo lako raditi u vremenu u kojem je živio i podsjeća na činjenicu da je reformator uspio da prokrstari sve srpske krajeve i da sačuva, obradi i ponudi svijetu ono što srpski narod čini velikim narodom, sa razvijenom kulturom i tradicijom.

Povodom 225 godina od rođenja Vuka Stefanovića Karadžića upravnik Biblioteke Matice srpske iz Novog Sada i urednik Izdavačkog centra Matice srpske Miro Vuksanović za antologijsku ediciju “Deset vekova srpske književnosti” priredio je i srpski rječnik pod nazivom “Srpski rečnik ili azbučni roman”.

- Okupio sam sve književne primere iz izdanja 1818. i 1852. godine,  a to  je  prvi put da se iz te znamenite knjige odaberu književni primerci i da se odvoje od onog leksikografskog i onog što je na nemačkom i latinskom - objasnio je Vuksanović.

Kako kaže, na taj način će se dobiti novo Vukovo djelo koje se može lako i lijepo čitati.

Vuk S. Karadžić je imao i istoriografska svjedočanstva (većinom sjećanja), bavio se nekom vrstom etnografije, organizovao istraživanja širom srpskih zemalja i vodio je ogromnu prepisku.

Njegove ideje imale su odlučujuću ulogu 1847. godine kada su izašle “Pesme” Branka Radičevića, pisane Vukovim pravopisom, a Đura Daničić je tekstom “Rat za srpski jezik i pravopis” praktično dokazao opravdanost Vukove reforme.

Cijela epoha srpskog romantizma bila je velikom dijelom pod njegovim uticajem.

Ugled

Vuk Karadžić je vremenom stekao ugled među intelektualcima Evrope, čak i kod umova kakvi su bili Gete ili Ranke, a univerzitet u Jeni proglasio ga je počasnim doktorom.

U Lajpcigu je studirao medicinu, ali zbog nedovoljnog predznanja i materijalnih neprilika nije mogao da prati studije.

Za naučne zasluge je 1826. godine dobio penziju ruskog cara.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.