Bojić: Branko posebno ime u srpskoj poeziji

U srpskoj književnosti poznato je više mesta koja imaju svoga književnog Branka. Han Pijesak je kroz delo Branka Čučka postao jedan od kulturno-umetničkih centara srpskog govornog područja, dobivši mnogo na značaju u svakom pogledu, zahvaljujući svome pesniku kojeg nisu zaboravili.

Rekao je ovo za “Glas Srpske” pjesnik Predrag Bojić, koji je za prvu poetsku zbirku “Svezivo” dobio nagradu “Čučkova knjiga”, koja se dodjeljuje u okviru manifestacije posvećene književniku Branku Čučku.

GLAS: Sigurno ste ponosni što Vaša prva nagrada nosi uspomenu na velikog srpskog pjesnika Branka Čučka. Čitate li rado njegovu poeziju?

BOJIĆ: Čast mi je što sam ovogodišnji laureat nagrade “Čučkova knjiga”. Želim i nadam se da ću uspeti da opravdam Čučkovo ime svojim daljim književnim radom. Drago mi je da postoje ljudi koji su sačuvali i ovekovečili ime pisca kroz takav gest. Razume se da nagrade, pored tehničke strane, imaju i duhovno naličje, koje se mnogo više vrednuje i koje je dugovečnije. U srpskoj književnosti poznato je više mesta koja imaju svoga književnog Branka. Han Pijesak je kroz delo Branka Čučka postao jedan od kulturno-umetničkih centara srpskog govornog područja, dobivši mnogo na značaju u svakom pogledu, zahvaljujući svome pesniku kojeg nisu zaboravili.  Branka nisam upoznao. Tek posle njegove smrti počelo se (kako to kod nas uglavnom biva) glasnije i potpunije govoriti o njemu. Sa uspostavljanjem književne nagrade to “poznavanje” uzima još više maha. Sa Brankovom poezijom sam se upoznao prvo kroz antologije. Tek potom, preko poznanika i prijatelja, bolje sam se upoznao sa nekoliko Brankovih knjiga poezije. Posle prisnijeg upoznavanja sa Čučkom kroz poeziju, besede i priče koje sam u toku ovogodišnjih Čučkovih susreta čuo u Han Pijesku o Branku, pitao sam se: zar mora da se umre, da bi usledilo šire poštovanje. Valjda smo takvi ljudi.

GLAS: Čime je inspirisana Vaša nagrađena zbirka koja je podijeljena u četiri ciklusa i sadrži 38 pjesama?

BOJIĆ: Zbirka predstavlja, uslovno rečeno, izbor iz stvaralaštva prethodnih pet godina. Prošle godine u Beogradu na promociji neki su ocenili zbirku “Svezivo” kao poeziju “autopoetike”. Ne bih se saglasio sa njima da je to najsrećnije određenje. Ta priča o inspiraciji je pomalo pojeftinjena. Previše je doslovno shvaćena; lirizam je svakako prisutan, stvaralaštvo jeste usmereno i u pravcu tematizovanja postanka pesme, suštinskog poetskog, ali takav književni postupak postoji uveliko u književnosti, kako srpskoj tako i svetskoj.

GLAS: Smatrate li da se pisanje poezije danas može nazvati i svojevrsnom borbom sa vjetrenjačama, kada je loša literatura sve prisutnija na tržištu?

BOJIĆ: Da je danas samo pisanje donkihoterija, bilo bi dobro. Uvek počinjemo tu priču kao da se nekada, onomad, čitalo mnogo više i kao da su se svi oduševljavali tim što su čitali. I kao da su svi bili rođeni za čitanje. Pažnja se posvećuje književnosti danas. Ne bismo bili fer da kažemo da niko ne pridaje značaja tome. Mada je to sve svedeno na nekakvu rutinu: tek da se pomene, da se ne izostavi, da se popuni rubrika u novinama, vreme u emisijama. Društvo je orijentisano drugačije. I mora biti. Šta bi tek bilo da se svi posvete književnosti. Da se stiče utisak prezasićenosti na tržištu, tačno je. Ipak, uspelost književnosti (poezije) ne samerava se kroz komercijalnost i kvantitet. Vreme je najbolji ocenjivač.

Nova knjiga

GLAS: Kada ćete objaviti novu knjigu?

BOJIĆ: Rukopis već postoji. Zaokružen je i sveden na glavni koncept. Riječ je o zbirci poezije, koja će sačekati srećnije dane kada je u pitanju objavljivanje. Verovatno će izdavač biti iz Srbije.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.