Ilarion Ruvarac - rodonačelnik kritičke istoriografije

Srna
Ilarion Ruvarac - rodonačelnik kritičke istoriografije

BIJELjINA - Srpski istoričar i sveštenik Ilarion Ruvarac (1832-1905), osnivač srpske kritičke istorijske škole i član Srpske kraljevske akademije, umro je na današnji dan 1905. godine

Ruvarac je bio rodonačelnik kritičkog istorijskog istraživanja, suzbijajući nenaučne postupke u proučavanju srpske istorije.

Napadao je neznanje i šarlatanstvo i bio rezervisan prema narodnom predanju kao istorijskom izvoru.

Bio je profesor i rektor Bogoslovije u Sremskim Karlovcima, a od 1882. godine i arhimandrit fruškogorskog manastira Grgeteg.

Njegova najpoznatija djela su: “Odlomci o grofu Đorđu Brankoviću i Arseniju Crnojeviću, patrijarhu”, “O knezu Lazaru”, “Montenegrina”, “O pećkim patrijarsima” i “Kraljice i carice srpske”.

Ruvarac se zamonašio u Krušedolu i dobio monaško ime Ilarion 1. januara 1861. godine. Pod ovim imenom objavio je i najveći broj svojih naučnih radova.

Ubrzo je zbog svog obrazovanja imenovan za bilježnika crkvenog suda.

Godine 1872. godine postao je profesor Karlovačke bogoslovije. U tom periodu intenzivno je čitao istoriografske rasprave i učio jezike koji su mu bili neophodni za proučavanje prošlosti.

Znao je latinski, grčki i njemački, a služio se italijanskim i mađarskim jezikom.

Iako je bio pravnik i teolog, Ruvarac važi za obrazovanog srpskog istoričara koji se formirao pod uticajem njemačkih autoriteta, poput univerzitetskih profesora Jegera, Šlosera i Gervinusa.

 

© AD "Glas Srpske" Banja Luka, 2018., ISSN 2303-7385, Sva prava pridržana