Košarka
Foto: Agencije
RIGA - Naturalizovani stranac u reprezentaciji neke evropske države nije više egzotičan primjer, već je postao redovna pojava.
Vođene željom da imaju što konkurentniji tim na velikim takmičenjima, evropske selekcije posljednje dvije decenije daju pasoše strancima za koje vjeruju da će poboljšati kvalitet ekipe i donijeti prevagu. Obično se pasoši daju Amerikancima i to najčešće plejmejkerima, kojih na Starom kontinentu ima sve manje.
Na ovogodišnjem šampionatu Evrope, koji se održava u četiri države, čak 11 reprezentacija ima naturalizovanog igrača. Najzvučnije ime je Šejn Larkin koji nastupa za Tursku. Državljanstvo je dobio 2020. godine, a jedini klub u Turskoj mu je Efes za kojeg nastupa od 2018. godine i jedan je od najboljih plejmejkera Evrope. Ranije je igrao za Dalas, Njujork, Bruklin, Baskoniju i Boston.
Uzdanica Portugalije je Travante Vilijams koji pokriva poziciju niskog krila. Član je španske Manrese, a prije toga šest godina je igrao u Portugaliji za Oliveirenše i Sporting. Sa Kajlom Olmanom Crna Gora je nastavila dovođenje plejmejkera nakon Omara Kuka, Tejlora Ročestija, Tajrisa Rajsa, Dereka Nidama, Džavontea Grina, Džastina Kobsa, Džona Radeboa i Kendrika Perija. Olman je od ovog ljeta član Turk Telekoma, a po dolasku u Evropu 2019. godine igrao je za Lavrio, VEF Rigu, Pariz, Darušafaku i Bešiktaš. Džon Roberson nije trebalo da nastupi za BiH na ovom šampionatu, ali je zbog povrede planiranog Ksavijera Kastanede on naknadno upao na spisak. Trenutno je član egipatskog Al Ahlija, a pozamašan je broj klubova za koje je igrao, među kojima su Laško, Južna Karolina, Montej, Sodertalje, Atomeromu, Šalon, Asvel, Jenisej, Sau Ist Melburn Feniks, Galatasaraj, Estudijantes, Strazbur i Manisa.
Jedan od domaćina šampionata Kipar u svojim redovima ima Darala Vilisa koji pokriva pozicije "četvroke" i "petice". U kiparski Keravnos stigao je 2018. godine i potom još igrao za Nižnji Novgorod, Monako, Brešu, Jenisej, Lokomotiv Kubanj, Seul, Hokaido i Aris, dok je član Tajpeja.
Kamar Boldvin organizuje igru Gruzije koju sa klupe predvodi Aleksandar Džikić. Rođen je u američkoj saveznoj državi Džordžiji, a sada nastupa za Džordžiju, kako glasi engleski izgovor ove države. Igrao je za Turk Telekom, Getingen, Mejn, Trento, Baskoniju i ovog ljeta stigao je u Bajern.
Veliko ime evropske košarke dobilo je grčki pasoš jer "Heleni" imaju problema na poziciji pleja i nikako ne mogu da nađu nasljednika Teodorosa Papalukasa, Dimitrisa Dijamntidisa i Vasilisa Spanulisa. Tajler Dorsi je došao kao rješenje. Ima iskustvo iz NBA lige, gdje je igrao za Atlantu, Memfis i Dalas, dok je u Evropi bio član Makabija, Olimpijakosa (za kojeg sada nastupa u drugom navratu) i Fenerbahčea.
Italija je među prvim reprezentacijama koje su davale pasoše Amerikancima još osamdesetih godina prošlog vijeka, kada su za njih igrali Majk Silvester ili Majk D'Antoni, a svi dobro pamte Gregora Fućku s kraja devedesetih godina. Sada je tu doskorašnji član Efesa Darijus Tompson koji igra na poziciji pleja, a od naredne sezone nosiće dres Valensije. Bio je član Lejdena, Brindizija, Lokomotive Kubanj i Baskonije. Kadin Karington pridružio se reprezentaciji Izraela i velika je pomoć Jamu Madaru na poziciji pleja. Od 2022. godine član je Hapoela iz Jerusalima, a ranije je branio boje Mornara, Limburga, Ludvigzburga, Monaka, Betisa i Dižona.
Sjajan posao sa naturalizacijom Amerikanca napravili su Poljaci jer je Džordan Lojd udarna igla jednog od četiri domaćina Evrobasketa. Momak koji je nastupao za Crvenu zvezdu briljira u dresu Poljske, gdje igra na poziciji pleja ili beka šutera u tandemu sa Mateušom Ponitkom. Bio je član Hapoel Elijata, Toronta, Valensije, Zenita, Monaka i Makabija iz Tel Aviva. Slučaj Alena Omića posebno je zanimljiv. Momak koji je rođen u Tuzli, a odrastao u Sloveniji vodi se kao naturalizovan igrač. Igra na poziciji centra i poziv u reprezentaciju, prvi nakon 2017. godine, dobio je nakon što se drugi naturalizovani igrač Džoš Nibo povrijedio. Ranije su tu bili Entoni Rendolf i Majk Tobi.
Bez stranaca
Stranaca u ekipi nemaju Češka, Estonija, Letonija, Srbija, Finska, Njemačka, Litvanija, Švedska, Velika Britanija, Španija, Belgija, Francuska i Island.
Ranije se dešavalo da neke od njih imaju naturalizovanog igrača pa je, recimo, "furija" u svojim redovima svojevremeno imala Serža Ibaku, a ovog ljeta od nastupa za nacionalni tim odustao je Lorenco Braun o kojem se prethodnih godina vodila žestoka debata u Španiji da li im je on potreban ili ne.
Francuska je specifična po tome jer je u njoj mnogo igrača koji su porijeklom iz afričkih država. Srbija i Litvanija drže do toga da nikada neće angažovati stranca pa makar i ne izborile nastup na nekom velikom takmičenju. Finska je ranije imala Džeralda Lija i Džamrija Vilsona, Češka Blejka Šilba, Njemačka Demonda Grina, Letonici su 2003. imali Trojsa Ostlersa, Belgija Majka Gilmora, Meta Lodžeskog i Markusa Fajsona, a Island Danera Tomasa.
Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.
