Sve masovnije pohrvaćenje i pokatoličenje Srba u Hrvatskoj

ZAGREB - U Hrvatskoj je pohrvaćenje i pokatoličenje Srba uzelo mnogo više maha nego što se priča, rekao je direktor Dokumentaciono-informativnog centra "Veritas" Savo Štrbac u Beogradu.

On je dodao da ta dva procesa traju još od 90-ih godina 20. vijeka i da se pohrvaćuju uglavnom urbani Srbi po gradovima u Hrvatskoj, koji počinju sami da se upisuju kao Hrvati, dok se pokatoličavaju uglavnom srpska djeca, a takvi slučajevi su najviše prisutni u Zadru i Gospiću.

Srbi se u raznim spiskovima sami upisuju kao Hrvati kako bi zadržali posao i kako ne bi bili građani drugog reda, dok djeca predškolskog, školskog uzrasta ili studenti prelaze u katoličanstvo uz odobrenje samih roditelja i uz krizmanje, pri čemu je samo potrebna potvrda da je neko kršten.

Štrbac je prenio da mu je pravoslavni sveštenik u Zadru, prota Milenko Popović, ispričao da se njegov posao pravoslavnog sveštenika sveo samo na izdavanje potvrda da je neko od srpske djece kršteno u pravoslavnoj vjeri.

- S tom potvrdom onda dijete sa roditeljima ode kod katoličkog sveštenika, krizma se i postaje katolik. Taj proces je pojednostavljen, jer ne mora ponovo da se krsti - navodi Štrbac.

U Zadru je, kako je Štrpcu ispričao prota, prije dvije do tri godine od 30 umrlih, koji su registrovani kao pravoslavci, samo njih dvoje je sahranio pravoslavni sveštenik, dok je ostalih 28 sahranio katolički sveštenik.

- Djeca tih umrlih zvala su katoličke sveštenike, vjerovatno da bi imali svoj mir i zadržali svoj posao, jer danas je u Hrvatskoj veliki grijeh biti pravoslavac. Mijenjaju se imena, od Jovana u Ivan, od Jovanovića postaju Ivanovići. To je posebno prisutno u Gospiću i Zadru - naveo je Štrbac.

Prema njegovim riječima, u Zadru nema vjenčanja Srba koja obavlja pravoslavni sveštenik, iako mladenci, Srbi, dolaze kod njega po potvrde da su kršteni i sa kojim potom idu kod katoličkog sveštenika da ih vjenča.

Komentarišući izjavu Srećka Arsenovića koji je u izvodu iz matične knjige, izvađenom prošle godine u Zagrebu, pročitao da je njegov pokojni otac Hrvat, iako u originalnom izvodu jasno piše da je Srbin, Štrbac je naveo da se taj slučaj može možda objasniti i ovim pohrvaćenjem i pokatoličavanjem.

"Trofazni"

Savo Štrbac navodi da se srpska djeca prevode u katoličanstvo jer roditelji ne mogu gledati da im se dijete vraća uplakano iz škole, gdje ga druga djeca prozivaju da je "trofazni".

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.