Stravični zločini u Mrkonjić Gradu okovani nepravdom

Banjaluka - Za zločin počinjen nad 181 srpskom žrtvom 1995. godine u Mrkonjić Gradu još niko nije odgovarao, iako je prilikom ekshumacije ubijenih u martu i aprilu 1996. o zločinima sačinjena obimna dokumentacija i uz dokaze proslijeđena svim nadležnim institucijama.

Od otvaranja masovne grobnice u kojoj su bile žrtve stradale tokom agresije Hrvatske vojske i Petog korpusa Armije RBiH prošla je 21 godina, ali ni protiv koga još nije podignuta optužnica. U Mrkonjić Gradu ekshumirano je 181 tijelo, među kojima 81 civil, 97 boraca Vojske RS i tri pripadnika MUP-a RS. U manjim grobnicama u toj opštini pronađeno je još 176 tijela civila. Na području opštine Mrkonjić Grad uništeno je i 1.608 kuća i 700 stanova, a ratna šteta je procijenjena na 680 miliona KM.

Pravni zastupnik RS i bivši pravobranilac Slobodan Radulj, koji je kao član ekspertskog tima učestvovao u ekshumaciji žrtava, kaže da je o ekshumaciji masovne grobnice i o svim zločinima evidentiranim na širem području Mrkonjić Grada sačinjena obimna sudsko-medicinska dokumentacija uz primjenu najsavremenijih metoda i tehnika za prikupljanje dokaza.

- Dokumentacija je još 1996. godine dostavljena u Haški tribunal i domaćim pravosudnim institucijama. Kao što je slučaj i sa drugim srpskim žrtvama, ni za ovaj zločin do sada niko nije odgovarao - kaže Radulj.

Pored masovne grobnice, u Mrkonjić Gradu je, ističe Radulj, otkriveno još mnogo zločina nad srpskim narodom na širem području te opštine, Šipova, Ribnika i Ključa.

- Povratkom stanovništva u Mrkonjić Grad i okolne opštine, nakon dojave da su na tim prostorima otkriveni masovni zločini, formirani su timovi civilne i vojne policije, vojnog pravosuđa i sudsko-medicinskih vještaka. Oni su obavili uviđaj i radili na prikupljanju dokaza o počinjenim ratnim zločinima. Do kraja aprila 1996. godine na tom području je evidentirano 360 žrtava zločina. Većina ih je prvo svirepo mučena, pa onda ubijena - rekao je Radulj.

Sjeća se da je jedan od najvećih zločina počinjen u selu Surjanu kod Mrkonjić Grada.

- U jednoj kući je pronađeno osam ugljenisanih leševa. Na mjestu zločina pronađena su i spaljena invalidska kolica. Ona su pripadala nepokretnoj djevojci Radojki Rožić, koja je od svoje sedme godine vezana za invalidska kolica. Pored nje su stradali i njeni roditelji Branko (1926) i Nevenka Rožić (1932), te rođaci Savo Grmaš (1928), Radojka Jovanović (1926), Jela Jorganović (1934) i Branko Kudra (1938) - kaže Radulj.

Dodaje da je Mara Niškanović (1910) iz Baraća ubijena, a da su u zaključanoj kući njeno tijelo pojeli miševi. Ilija Savičić (1911) pronađen je obješen u kući, a otkriveni su tragovi krvi i cedulja na kojoj je pisalo: Živio sam do 17. oktobra 1995. godine, isključili su samoubistvo.

- Bilo je više slučajeva pronalaska tijela sa odsječenim glavama koje su bačene nekoliko metara dalje, a bilo je slučajeva gdje glava nije ni pronađena. To se desilo u selima Šehovci, Rastoka, Treskavac i na planini Lisini - rekao je Radulj i upitao kako je moguće da takvi zločini budu ignorisani.

Tužilaštvo BiH

Nepoznato je da li Tužilaštvo BiH ima otvoren predmet koji se odnosi na Mrkonjić Grad i okolne opštine. Portparol Tužilaštva BiH Boris Grubešić u petak nije odgovorio na pitanje postavljeno u pisanoj formi.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.