Higsov bozon može da riješi misteriju tamne materije?

Ključna zagonetka koja zaokuplja pažnju kosmologa mogla bi da dobije svoj odgovor zahvaljujući otkriću Higsovog bozona 2012. godine. Ovo otkriće takođe je i jedan od kandidata za ovogodišnju Nobelovu nagradu za fiziku.

Dva fizičara navode da je Higs imao ključnu ulogu u ranom Univerzumu, stvarajući primjećenu razliku između broja čestica materije i anti-materije kao i da je bio zaslužan za određivanje gustine misteriozne tamne materije koja sačinjava pet šestina materije u univerzumu.

U radu objavljenom u publikaciji „Physical Peview Letters ”, Šon Tulin, sa Univerziteta u Mičigenu, i Žeraldin Servant sa Katalonskog instituta za istraživanje i napredne studije u Barseloni, tvrde da je možda postojala asimetrija u ranom Univerzumu između Higsovog bozona i njegove anti-materijske suprotnosti, anti-Higsa.

„Zaista mislimo da je Higs bio glavni igrač, dok je u drugim kosmološkim teorijama on samo sporedni proizvod”, smatra Tulin.

Misli se da Higs trenutno nema svoju anti-česticu, ali standardni kosmološki model dozvoljava postojanje Higsovog bozona i anti-Higsovog bozona u ranom Univerzumu.

Tulin i Servant smatraju da je postojao disbalans između broja ovih čestica. Higs vrši interakciju sa normalnom materijom, a disbalans u broju čestica Higsa i anti-Higsa mogao bi da bude rezultat asimetrije u količini materije i anti-materije.

Ovi naučnici takođe misle da ako je Higs vršio interakciju sa tamnom materijom – recimo, stvarajući čestice tamne materije prilikom svog raspada, mogao je da stvori odnos tamne materije naspram vidljive materije koji danas vidimo u Univerzumu.

Servant smatra da bi jedna od posljedica ove interakcije mogao da bude novi, potencijalni, test za tamnu materiju, koju do sada nismo mogli da vidimo direktno.

„Kada se Higs razgrađivao u druge čestice u Velikom Hadronskom sudaraču u CERN-u, ponekada bi stvorio čestice tamne materije koje nisu mogle da budu detektovane – iako ovaj proces nije dovoljno proučen kako bismo mogli da bilo šta zaključimo sa sigurnošću, vrlo je moguće da ćemo to biti u prilici da uradimo u budućnosti”, smatra Servant.

Manoj Kaplingat, fizičar sa Univerziteta u Kaliforniji, podržava ovu teoriju zbog njene jednostavnosti.

„Znamo da Higs postoji, znamo za simetriju tamne materije i anti-materije, i oni se trude da spoje ove tri empirijske činjenice. Ovaj minimalistički pristup je ono što ovu teoriju čini zanimljivom”, tvrdi Kaplingat.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.