Odlazak posljednjeg džez velikana: Preminuo Soni Rolins, „najveći improvizator” u istoriji

VUDSTOK – Soni Rolins, legendarni saksofonista kojeg su kritičari i kolege često nazivali „najvećim improvizatorom” u istoriji džez muzike, preminuo je danas u svom domu u Vudstoku, u saveznoj državi Njujork.

Tužna vijest potvrđena je objavom na njegovim zvaničnim društvenim mrežama. Imao je 95 godina.

Nemirni genije i tvorac bezvremenskih standarda

Karijera ovog tenor saksofoniste trajala je duže od šest decenija, tokom kojih je snimio više od 60 albuma. Njegove autorske kompozicije kao što su "St. Thomas", "Oleo", "Doxy" i "Airegin" danas imaju status obaveznih džez standarda bez kojih je ovaj žanr nezamisliv.

U svom nekrologu, "New York Times" je istakao: „Čak i po standardima muzike koja cijeni individualnost, on se izdvajao”, dok ga je agencija "Associated Press" opisala kao „nemirnog genija džeza”. Upravo je taj kreativni nemir pokretao njegov rad kroz decenije stalnog istraživanja zvuka.

Od podrške Telonijusa Monka do saradnje sa Majlsom Dejvisom

Na Rolinsov rani razvoj uticao je veliki Čarli Parker, koji je svirao alt saksofon. Još tokom srednjoškolskih dana, pod svoje okrilje uzeo ga je slavni pijanista Telonijus Monk, sa kojim je kasnije i snimao.

Soni Rolins je tokom zlatne ere džeza dijelio studio i scenu sa najvećim imenima: Opnetom Kolmanom, Dizijem Gilespijem, Maksom Roučom i Majlsom Dejvisom. Specifičan duel sa Parkerom zabilježen je u numeri "Tenor Madness", dok je njegov rad sa Dejvisom iznjedrio antologijske albume "Dig", "Collectors' Items" i "Bags' Groove".

Kao vođa benda, Rolins je 1957. godine snimio album "Saxophone Colossus", koji se smatra njegovim remek-djelom. Ovaj album je 2017. godine uvršten u Nacionalni registar zvučnih zapisa pri Kongresnoj biblioteci SAD, uz obrazloženje da donosi solo dionice nevjerovatne „snage, elegancije i humora”.

Rokenrol izlet i divljenje Čarlija Votsa

Čak i oni koji nisu detaljnije upoznati sa džez literaturom, imali su priliku da čuju njegov prepoznatljiv ton – Rolins je odsvirao lelujavi, emotivni solo na kraju čuvenog hit singla "Waiting on a Friend" grupe "Rolling Stones".

Iako sam Rolins nije bio veliki ljubitelj rokenrola i muzike "Stounsa", bubnjar benda Čarli Vots, koji je imao duboku džez pozadinu, istinski je obožavao saksofonistu.

-Kada stoji i svira, ne postoji saksofonista koji ga ne posmatra sa strahopoštovanjem. On je posljednji koji još stoji. Velika je inspiracija to što zapravo ne postoji vremensko ograničenje za umjetnost, ali veoma malo ljudi može to da radi na tom nivou”, izjavio je Vots 2010. godine.

Najveća državna priznanja i duh koji ne umire

Soni Rolins je zbog zdravstvenih razloga prestao da nastupa 2014. godine. Tokom bogate karijere dobio je nagradu "Grammy" za životno djelo (2004. godine), Nacionalnu medalju za umjetnost (2010), a 2011. godine odlikovan je i prestižnim priznanjem "Kennedy Center Honors", koje mu je uručio tadašnji predsjednik Barak Obama.

Uz objavu o odlasku velikog umjetnika, prenijet je i njegov citat iz 2009. godine, koji najbolje oslikava njegovu životnu i stvaralačku filozofiju:

-Mislim da kreativna osoba, kada se njen život završi, nastavlja dalje u nekom sljedećem postojanju. Ja sam čovjek koji vjeruje da ovaj život nije početak i kraj svega. Duhovna osoba ne osjeća tako, govorio je Rolins.

Pratite nas na našoj Facebook i Instagram stranici i X nalogu.