Komitet 300 stvara bolji i manji svijet

HIJERARHIJA ZAVERE - PRIČA O KOMITETU (Vlada novog svetskog poretka) (2)

Italijanskog premijera Alda Mora kidnapovale su, a zatim brutalno ubile Crvene brigade 1978. Na suđenju članovima Crvenih brigada nekoliko njih je posvjedočilo da su znali za umiješanost SAD u zavjeru i ubistvo Mora. Dezintegracija industrijskih država, uništenje ljudi koji su prema Komitetu 300 "višak populacije" i uklanjanje bilo kog lidera koji se usudi da stane na put globalnom planiranju Komiteta 300. Zapovijest iz knjige Postanja, da se ljudi množe i krote zemlju, trebalo bi izokrenuti !

Komitet 300 je odavno odlučio da stvori mnogo manji i bolji svet, tj. ono što oni misle da je bolji svet. Industrijski napredak podupire rast stanovništva. Mnoštvo "beskorisnih usta" koja proždiru oskudne prirodne resurse trebalo bi da otpadne u procesu stvaranja "boljeg sveta". Stoga je zapovest iz knjige Postanja, da se ljudi množe i krote zemlju, trebalo izokrenuti.

Ovo je poziv za napad na hrišćanstvo: laganu ali sigurnu dezintegraciju industrijskih država; uništenje milijardi ljudi koji su prema Komitetu 300 "višak populacije"; i uklanjanje bilo kog lidera koji se usudi da stane na put globalnom planiranju Komiteta 300. Prvi ciljevi Komiteta bili su Italija i Pakistan.

Bivši italijanski premijer, Aldo Moro, bio je jedan od vođa koji se protivio politici nultog rasta i smanjenju stanovništva planiranog za njegovu zemlju. To je izazvalo gnjev Rimskog kluba kome su "Olimpijci" naložili da sprovodi njihovu politiku u vezi s tim. Na dan 10. novembra 1982, u rimskoj sudnici, blizak Morov prijatelj je posvedočio da je pokojni premijer bio zastrašivan od strane jednog agenta Kraljevskog instituta za međunarodne poslove (RIIA), koji je takođe bio član Komiteta 300 još kao državni sekretar SAD. Kasnije će još biti reči o meteorskom usponu čoveka koga je onaj svedok imenovao kao Kisindžera.

O ubistvu Alda Mora

Treba se podsetiti da su premijera Mora kidnapovale, a zatim brutalno ubile Crvene brigade 1978. Na suđenju članovima Crvenih brigada nekoliko njih je posvedočilo da su znali za umešanost SAD u zaveru i ubistvo Mora. Kada je pretio Moru, Kisindžer očigledno nije vodio računa o spoljnoj politici SAD, već je radio po uputstvima Rimskog kluba i Komiteta 300.

Svjedok čija je izjava izazvala pravu eksploziju u sudnici, zvao se Korado Gverconi (Guerzoni).

Njegovo senzacionalno svedočanstvo preneli su italijanska televizija i radio i mnoge italijanske novine - a ipak je tako značajna informacija potisnuta u SAD. Oni poznati "bastioni slobode", s toliko isticanim pravom na obaveštenje, "Vašington post" i "Njujork tajms", nisu smatrali važnim da odštampaju ni retka o Gverconijevom svedočenju. To isto tako nije bilo preneto niti na radiju niti na televiziji. To što je Aldo Moro, decenijama vodeći italijanski političar, u proleće 1978. godine bio kidnapovan usred bela dana a docnije ubijen, i svi njegovi telohranitelji hladnokrvno iskasapljeni, nije smatrano vrednom vešću, iako je Kisindžer optužen za saučesništvo u tim zločinima. Ili se ta ćutanja može objasniti upravo Kisindžerovom umešanošću?

U svom izveštaju iz 1982. o ovom gnusnom zločinu, pokazao sam da su Alda Mora, odanog demohrišćanina, ubili pokazao sam da su Alda Mora, odanog demohrišćanina, ubili atentatori koje je kontrolisala masonska loža P2, s ciljem da Italiju dovode u sklad s naredbama Rimskog kluba da se deindustrijalizuje zemlja i da se znatno smanji njeno stanovništvo. Morovi planovi da stabilizuje Italiju kroz punu zaposlenost, industrijski razvoj i političko pomirenje, ojačali bi katoličku opoziciju komunizmu i znatno otežali destabilizaciju Srednjeg istoka.

Iz prethodnog postaje jasno koliko su dalekovodi planovi zaverenika. Za njih je petogodišnji plan ništica. Da bi razumeo o čemu se radi u slučaju ubistva Alda Mora čovek bi trebalo da se vrati na Vajshauptovu izjavu o ranoj katoličkoj crkvi. Morovom smrću uklonjene su prepreke planovima destabilizaciji Italije i, kao što sada znamo, omogućeno je sprovođenje zavereničkih planova za Srednji Istok, do čijeg ostvarenja je došlo u Zalivskom ratu, posle 14 godina.

Crvene brigade

Komitet 300 odabrao je Italiju kao probni balon. Ona je važna karika u zavereničkim planovima, jer je od svih evropskih zemalja najbliža Srednjem istoku i povezana je sa srednjoistočnim ekonomijama i politikom. Ona je takođe sedište katoličke crkve, čije je uništenje naredio još Vajshaupt, i sedište je nekih od najmoćnijih evropskih porodica iz redova starog Crnog plemstva. Slabljenje Italije Morovom smrću planirano je zbog reperkusija na Srednji istok, što je bilo potrebno radi slabljenja uticaja SAD na taj region. Italija je bila važna i iz drugog razloga: ona je kapija za ulazak droge u Evropu iz Irana i Libana.

Otkad je Rimski klub ustanovljen 1968. postojale su različite grupe koje su, pod vidom socijalizma, dovele do pada nekoliko italijanskih vlada. Tu su: Crno plemstvo iz Venecije i Đenove, masonska loža P2 i Crvene brigade, koji su svi radili za isti cilj. Istraga policije u Rimu u vezi s otmicom Alda Mora dovela je do otkrivanja imena nekoliko vrlo istaknutih italijanskih porodica koje su tesno sarađivale s teroristima Crvenih brigada. Policija je takođe otkrila dokaze da su bar u dvanaestak slučajeva ove moćne porodice dozvolile da njihove kuće ili imanja budu korišćene kao skrovišta Crvenih brigada.

Kisindžer

U junu 1982. žena Alda Mora je na sudu posvjedočila da je ubistvo njenog muža posljedica ozbiljnih prijetnji njegovom životu, od strane, kako je kazala, "visoke političke figure SAD". Gospođa Eleonora Moro je ponovila istu rečenicu koja se pojavila i u Gverconijevom svjedočenju pod zakletvom, koju je, po njihovom navodu, izgovorio Kisindžer: "Ili ćeš prestati sa svojim političkim kursom ili ćeš za to teško platiti." Kada su sudije pitale Gverconija da li bi mogao da identifikuje osobu o kojoj je Eleonora Moro govorila, on je odgovorio da je to zaista bio Kisindžer, kao što je ranije natuknuo.

(Nastaviće se)